บททั้งหมดของ Chained by the Billionaire: บทที่ 41 - บทที่ 50

Seraphina's POVOne week na ang nakakalipas magmula nang magkasagutan kami ni Ivy. One week ko na ding pinag-iisipan nang mabuti kung tatakas ba ako. Ang mas nakapagtataka lang ay hindi ko na nakikita si Ivy sa penthouse ni Cayden na labas-masok. Dito sa company lang siya naglalabas-pasok, at iniiwasan din niya ako kung magkakasalubong man kami. Pero kahit iniiwasan ako, ramdam ko ang mga talim ng kanyang titig sa akin.Dis-oras na ng gabi pero hindi pa rin ako makatulog dahil sobrang sakit ng puson ko. Hindi ko kasi napansin na ngayon pala ang aking kabuwanang dalaw, eh naligo ako. Sensitive pa naman ako kapag buwan ng dalaw ko. Napatingin ako sa pinto nang pumasok si Cayden. Agad akong bumangon at tumingin sa kanya. Nakapatay ang ilaw pero bukas ang lampshade ko kaya nakikita ko siya."Cayden, anong ginagawa mo dito?" tanong ko sa kanya kahit alam ko naman na ang kanyang pakay."I miss you, love. Bakit ka umiiwas sa akin kanina?" madiin niyang wika, saka sumampa sa aking kama at aga

Seraphina’s POV Tahimik ang waiting area ng clinic, pero sa loob ng dibdib ko, may bagyong hindi tumitigil sa pag-ikot. Nakatulala lang ako sa puting pader habang naririnig ko mula sa loob ng consultation room ang kaluskos ng mga gamit, ang mahinang pag-ubo ni Elara, at ang boses ni Dr. Dylan na binibigkas ang mga medical terms na hindi ko lubos maintindihan. Sa tabi ko, tahimik lang si Cayden, tawag kasi siya ng tawag pero hindi ako sumasagot. Ang security na pinasama niya sa akin ang tinatawagan niya tuwing hindi ko sinasagot ang mga tawag niya—sigurado akong nag-uulat ito sa kanya tungkol sa bawat galaw ko. Naka-cross ang mga braso niya at nakasandal sa malamig na pader. Pero kahit hindi siya nagsasalita, ramdam ko ang bigat ng presensya niya. Parang laging may aninong nakasunod sa bawat galaw ko. At kahit gusto kong matuwa na nandito siya para sa amin, mas nangingibabaw ang kaba at pagkalito sa mga nararamdaman ko. Biglang bumukas ang pinto. Lumabas si Dr. Dylan. Nakaayos p

Seraphina's POV Tahimik lang kami pagkatapos ng pag-amin ni Cayden. Parang biglang tumigil ang oras. Hawak pa rin niya ang bewang ko, nakaupo pa rin ako sa kandungan niya, at ang init ng katawan niya ay parang apoy na dahan-dahang tumutupok sa akin. “I’ve liked you since the day I first saw your face,” sabi niya. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Masaya ba ako? Natatakot? Napapagod? Ang alam ko lang, sa bawat sandaling lumalapit ako sa kanya, mas nawawala ako sa sarili ko. Para akong nawawala sa sarili kong katawan, hindi na alam kung ano ang tama o mali. Kung ito ba ay pagmamahal, o isa lang na masalimuot na anyo ng pagkabihag. Dahan-dahan akong bumaba mula sa kandungan niya. Hindi ko siya matingnan sa mata. Baka kasi kapag tumagal pa ako roon, tuluyan ko nang makalimutan kung bakit ko gustong lumaban. “Thank you,” mahina kong sabi habang inaayos ang aking damit. Hindi ko na sinabi kung para saan—baka para sa pag-amin niya, sa paghingi ng tawad, o sa hindi

Seraphina's POV Ramdam ko ang tension namin ngayon ni Cayden. Pansin ko din na natigilan siya sa aking sinabi. "I never thought that my little cat is also investigating my love life" seryoso nitong wika nang makabawi sa aking sinabi. "Secret girlfriend pa nga daw eh" pang-iinis ko pa lalo sa kanya. Ang sabi kasi nila Allen mahal na mahal daw niya yung babae to the point na hindi niya ito ini-involve sa public kasi may phobia sa camera ang babae. "Did Allen tell you all of that?" parang may galit niyang wika sa akin saka humigpit ang pagkakahawak niya sa aking bewang. "Stand up," galit niyang utos. Agad akong tumayo. Hindi ko na siya pinigilan nang marahas siyang tumalikod at umakyat sa itaas. Hindi ko naman maiwasang makaramdam ng paninikip ng dibdib dahil sa ipinakita niyang may apekto sa kanya ang kanyang ex. Hindi ko alam kung nasaktan ba siya, o nahuli ko lang siya sa isang bagay na ayaw niyang pag-usapan. ---------------- Maaga akong nagising at saka naghanda ng u

Seraphina's POV Nagmamadali akong umakyat sa itaas dahil meron na daw sila Cayden at pinapatawag ko. Saktong pagkarating ko sa harap ng pintuan ay ang paglabas din ni Allen. Tumango lang ito kaya agad akong pumasok at naabutan ko si Cayden na nakaharap sa kanyang glass wall. "Nandito na pala kayo sir Cayden" mahina kong bati sa kanya upang kunin ang kanyang atensyon na nandito na ako sa kanyang office. "Are you happy?.... na wala ako ng tatlong linggo?" inikot niya ang kanyang swivel chair at humarap sa akin habang naninigarilyo. Tumingin ako sa kanyang small windows at mabuti na lang ay nakabukas iyon dahil kung hindi mag-iiwan iyon ng amoy ng sigarilyo sa kanyang office. "Hind--" "Don't you f*cking deny it. You laugh that much earlier" galit niyang wika sa akin. Dumagundong ang kaba sa aking dibdib dahil sa iba ngayon ang kanyang aura. Napa-atras ako nang tumayo ito at lumapit sa akin. "I was f*cking away for 3 weeks and you were flirting on my back" pagalit niyang wika