ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Chained by the Billionaire / บทที่ 181 - บทที่ 189

บททั้งหมดของ Chained by the Billionaire: บทที่ 181 - บทที่ 189

189

Chapter 10

Allen's POV It's been a week since makagawa ako ng bagay na hindi ko maipaliwanag. Damn that girl. Parang hinihipnotismo ako at hindi ko mapigilan ang sarili ko samantalang naiinis ako noon makita lang ang kanyang mukha. Hindi naman ako mahilig sa babae. Pero iba yung epekto nito sa akin. Napailing-iling ako at bumuntong-hininga. "Oh, bakit parang ang laki naman niyang problema mo sir?" Inis kong kinuha ang wine saka iyon tinungga at hindi pinansin ang aking sekretarya sa kanyang mga pinagsasabi. Kanina pa siya talak ng talak at wala akong maramdaman. "Do your damn work, Sarah." Malamig kong wika sa kanya. I never liked her to be my secretary. Alam kong may gusto siya sakin pero binabalewala ko lang siya. "What the f*ck are you doing?" Inis kong wika sa kanya dahil bigla na lang siyang umupo sa aking kandungan at mapang-akit na humawaj sa aking balikat. "Oras na idampi mo yang marumi mong bibig sa aking leeg babaliin ko yang leeg mo." Natigilan siya sa akmang paghalik sa aking
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 11

Veronica's POV "Bakit kailangang ako pa ang mag-invite sa kanya lo? Di ba pwedeng si kuya Fordy na lang?" "Nope. Hindi ako pwede, busy ako." Deretsahan niyang wika sa akin. Pinukulan ko siya ng masamang tingin dahil mukhang hindi naman siya busy. "Paano mo naman nasabing busy ka? Naglalaro ka lang naman ng online games dyan sa cp mo. Lolo oh." Pagsusumbong ko kay Lolo. "Iha, idadaan mo lang naman kay Allen ang invitation para sa aking nalalapit na birthday. Sige na apo." Tinignan ko silang dalawa na hindi man lang nakatingin sa akin at parang iniiwasan ang anumang aking sasabihin pa. Napabuntong-hininga ako saka bagsak ang balikat na kinuha ang invitation na nasa harapan ni Lolo at saka nakabusangot na muling binalingan silang dalawa na busy sa kanilang cellphone. Si Lolo ay mukhang nagbabasa ng news habang si kuya Fordy naman ay naglalaro lang naman. "Bilisan mo at baka aalis na naman iyon at pupuntang bar." Inirapan ko si kuya Fordy saka padabog na umakyat sa aking kwarto upa
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 12

Veronica's POV"Alright, I'll attend." Blanko niyang wika saka binaba ang invitation sa kanyang table."Okay, sasabihin ko." Walang paalam akong tumayo at saka naglakad palabas ng kanyang opisina. Nagsimula na naman kasi akong kabahan dahil nagsimula na naman niya akong titigan."Veronica." Napatigil ako sa paglalakad ngunit hindi ako lumingon sa kanila."About what happened--" Mabilis akong pumihit paharap sa kanya saka agad na pinutol ang kanyang nais na sabihin."No need to explain. Naiintindihan ko." Inirapan ko pa siya saka muli siyang tinalikuran at naglakad paalis.Hindi ko na pa hinintay ang kanyang sasabihin dahil sa hindi ko maipaliwanag na nararamdaman. Naninikip ang dibdib ko dahil parang na disappoint ako sa kanyang sinabi.Hindi ko ipagkakaila na there is still a part of me na umaasa na sana ako iyon. Siguro yung nangyari noong nakaraan wala lang iyon. Baka nga epekto lang ng alak sa kanya.Napangiti ako ng mapait pagkasara ko ng pinto. Ngayon ko masasabing hindi pa ako
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 13

Veronica's POV"Vivi." Napatingin ako sa aking pinto ng sumilip si Fordy doon."What?" Tipid kong tanong sa kanya."Are you busy?" Napataas kilay naman ako sa kanyang sinabi. Hindi ba halata? Marami akong design na nakakalat sa aking harapan tapos magtatanong niya sa akin kung busy ba ako."Sabi ko nga. Tara, kain." Mas lalo akong nagtaka sa kanyang sinabi. This is the first time na aayain niya akong kumain."May lagnat ka ba? Ngayon mo lang ako inaya ah." Kunot-noon wika ko sa kanya."Psh andami mong sinasabi. Sagot ko naman ang gasto. Ano? Sama ka ba?" Pagtataray niya sa akin. Tinignan ko ang mga gawain kong nakakalat. This is the first time talaga na ayain ako ng kumag na ito. Hindi ko alam pero nakakaramdam ako ng tuwa lalo na at nangungulila ako sa kanya bilang isang nakakatandang kapatid. He don't know na matagal ko ng alam na half-brother lang kami and I also know the reason kung bakit kami magkatapid.Hindi ko lang talaga alam kung bakit kailangan pa nilang ilihim sa akin.I
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 14

Veronica's POV"Sino ka ba? Bitawan mo nga ako!" Inis akong nagpupumiglas sa kung sino na bigla na lang nanghahatak sa akin. Hindi ko makita ang mukha ng lalaking humahatak sa akin papunta sa isang madilim na eksinita nitong restuarant pero familiar sa akin ang pigura ng lalaki."Ano ba! Sinabing bitawan mo ako!" Sigaw ko sa kanya. Nakapagtataka lang dahil wala man lang akong maramdaman na kaba sa lalaking ito."I-ikaw? Anong kailangan mo sa akin at bakit kailangan mo pa akong hatakin." Inis kong wika sa kanya saka tinignan ang aking kamay dahil baka bumakas ang pagkakahawak nito sa akin."Are you hurt?" Tila nag-aalala naman niyang tanong sa akin."Malamang, ikaw ba naman ang magpumiglas pero hinihigpitan mo ang pagkakahawak sa akin." Mataray kong wika sa kanya. "Let's go somewhere." Tipid niyang wika sa akin na ikinataas ng aking kilay."Sino ka naman sa akala mo para sumama sayo. Hindi ako sasama sa iyo saka sila kuya Fordy ay nasa loob pa din kasama ang girlfriend mong makati."
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 15

Vivi's POVSeryoso siyang tumingin sa akin saka napalunok ng sunod-sunod."Stop looking me at those pretty eyes of yours. I might lose control." Warning niya sa akin.Napairap ako sa kawalan saka tinignan siyang nagsusuot na ng kanyang mga damit pang-itaas.Bumangon ako saka hinawakan ang kanyang collar."Hindi mo talaga ako papanindigan? Bakla ka ba?" Inis kong wika sa kanya atsaka tinitigan ang kanyang mga mata na bakas ang pagkagulat."Veronica, you don't know what you are doing." Malamig niyang wika sa akin."Panindigan mo ako." Nakangising wika ko sa kanya saka walang alinlangang sinalubong ang kanyang malalambot na mga labi. Walang ano-ano akong umupo sa kanyang kandungan at siniil siya ng mainit na halik."Don't regret what will happen to us Veronica." Seryoso niyang wika saka ako tinugunan at nagsimula na naman kaming magpakalunod sa mga maiinit naming mga halikan sa isa't isa."I will not." Hinihingal kong wika sa kanya ng putulin niya ang aming halikan.Nginisian niya lang a
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 16

Veronica's POVNagising akong nananakit ang aking katawan pati na din ang aking pagkababae.Napatingin ako sa aking katabi nang bigla niya akong hapitin palapit sa kanya."G-gabi na. Uwi na tayo." Napangiwi ako nang kumirot ng kunti ang aking pagkababae dahil sa aking paggalaw."Let's stay here. Naipaalam na kita sa kuya mo." Nanlaki ang mga mata ko sa kanyang sinabi. "Anong sinabi mo?" Tarantang tanong ko sa kanya. "Sinabi ko lang na magkasama tayo. May pag-uusapan lang tayo.""Baliw ka ba? May pag-uusapan tapos ganito na katagal at hindi pa ako uuwi sa bahay ngayong gabi?" Tanong ko ulit sa kanya."Relax, ang sinabi ko ay sinamahan mo din ako papuntang Baguio. May pupuntahan lang doon for the upcoming project." Tumaas ang kilay ko sa kanyang sinabi."Anong upcoming project? I don't even know na mayroon pala tayong ganyan." "Because you are ignoring me, Veronica." Napalunok ako nang tumaas ang kanyang kamay papunta sa hubad kong dibdib."Allen, ano ba." "Your boobies are sore."
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 17

Veronica's POV"A-allen." Kinakabahan kong tanong sa kanya. Ika-tatlong araw na namin dito sa tinutuluyan namin at hindi kami maka-uwi dahil hindi pa namin namemeet iyong sinasabi niyang magbebenta ng lupa kung saan ipapatayo ang isang building which is hindi pa naman pala totally approve yung sinasabi niyang business deal namin."Ang tig--" "I know." Pagpuputol niya sa aking sinabi na matigas ang kayang pagkalalaki na bumubundol sa aking likuran. Pagkagising ko kanina ay magkadikit ang aming mga katawan dahil yakap-yakap ako."S-shower ka nga muna." Naiilang ako dahil parang sinasadya pa niyang idikit-dikit sa akin ang kanyang pagkalalaki sa akin."Hindi mo ba ako pagbibigyan today, mahal? Hindi naman na yan mahapdi diba?" Nanindig ang balahibo ko sa paraan ng tono ng kanyang boses."K-kilabutan ka nga sa mga pinagsasabi mo. Anong mahal saka kaaga-aga ang manyak mo naman. Hindi na mauulit pa ang-- ahhhh." Hindi ko naituloy ang aking sasabihin dahil sa biglaan niyang pagpisil sa akin
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 18

Veronica's POV Nananakit ang aking katawan nang magising ako. Hindi na naman ako tinigilan ni Allen hanggang sa siya ay magsawa. "Let's get married, Veronica." Seryoso niyang wika sa akin. Naka-unan ako sa kanyang matigas na braso habang ang isa niyang braso ay nakapatong sa aking bewang. "Allen, kanina ka pa ganyan. Okay ka lang ba talaga?" Tanong ko muli sa kanya. "Yes, I am. At kanina mo pa din iniiwasan ang mga sinasabi ko. Ayaw mo na ba sa akin?" Deretsahan niyang wika sa akin. "Eh paano ko naman kasi sasagutin yang mga pinagsasabi mo eh ni hindi nga ako sigurado kung ano yang mga pinagsasabi mo. We just had sex tapos ang mga pinagsasabi mo na ay kasal-kasal. Alam mo naman na matagal nang tapos ang pagitan natin." Naiinis na ako sa kanyang sinasabi. "Look at me, Veronica. Sa tingin mo pakakawalan pa kita? I got your damn virginity and had sex many times. Of course malaki ang possibility na mabuntis ka." "I will not go into marriage na hindi tayo---" "Gusto kita." Nanlaki
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
141516171819
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status