Semua Bab ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง: Bab 71 - Bab 80

ผ่านไปครู่หนึ่ง อลิซเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนตัวหนาพร้อมผ้าขนหนูคลุมหัว ภูวินทร์นั่งรออยู่ที่เตียงไม้ไผ่ที่มีผ้าห่มผืนหนาปูรอไว้แล้ว “มานี่มา พี่เช็ดผมให้” ภูวินทร์กวักมือเรียก “อลิซทำเองได้ค่ะพี่ภู พี่ไปอาบน้ำเหอะ” “อย่าดื้อ... นั่งลง” เขาแกล้งทำเสียงดุดวงตาเป็นประกาย อลิซเลยยอมนั่งลงตรงหน้าเขาแต่โดยดี มือหนาตั้งใจเช็ดผมให้เธออย่างเบามือที่สุด “ผมอลิซนุ่มจัง... ใช้ยาสระผมยี่ห้ออะไรเนี่ย” “ก็ที่อยู่ในห้องน้ำนั่นแหละค่ะ พี่ภูก็ถามแปลกๆ” “สงสัยเป็นเพราะคนสระมากกว่ามั้ง... อลิซ พรุ่งนี้เช้าพี่จะพาไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่สันเขานะ ต้องตื่นเช้าหน่อย ไหวไหม?” “ไหวค่ะ! อลิซอยากเห็นพระอาทิตย์ขึ้นบนดอยมานานแล้ว” “ดีมาก... งั้นคืนนี้รีบนอน พรุ่งนี้พี่จะปลุกเอง” “พี่ภูจะปลุกยังไงคะ? อย่าบอกนะว่าสาดน้ำ” อลิซแกล้งถาม “ปลุกด้วยจูบดีไหมล่ะ? เผื่ออลิซจะอยากตื่นขึ้นมาเร็วๆ” ภูวินทร์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนอลิซต้องถอยกรูด “พี่ภู! พอเลยค่ะ ไปอาบน้ำได้แล้ว อลิซจะนอนแล้ว!” อลิซรีบมุดเข้าใต้ผ้าห่มผืนหนาทันที ภูวินทร์หัวเราะลั่นบ้าน “ฮะๆ โอเคๆ ยอมแล้วครับ ฝันดีนะเด็กดื้อ” “ฝันดีค่ะพี่ภู.

รถสปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งสนิทใต้ร่มไม้ใหญ่ในเขตบ้านสวน กลิ่นดินกลิ่นหญ้าที่คุ้นเคยทำให้อลิซสูดหายใจเข้าเต็มปอดด้วยความสดชื่น ทันทีที่ก้าวลงจากรถ เธอก็เห็นแม่พิมพากับป้าพรพันธ์ยืนชะเง้อรออยู่ที่หน้าบ้าน"อลิซ! มาแล้วเหรอลูก" แม่พิมพารีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงมาหา พอเห็นหน้าลูกสาวชัดๆ แม่ก็แอบแซวไปนิด "ดูสิ... ไปเที่ยวคราวนี้หน้าตาดูสดใสขึ้นเยอะเลยนะเรา ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งเชียว""แม่คะ!" อลิซโผเข้ากอดแม่แน่น "อลิซคิดถึงแม่จังเลยค่ะ บนดอยอากาศดีมากเลย ไว้วันหลังอลิซพาแม่ไปนะคะ""จ้าๆ แม่ก็ห่วงแทบแย่ เห็นข่าวเงียบไปแม่ค่อยโล่งใจหน่อย" แม่พิมพาลูบหัวลูกสาวเบาๆ ก่อนจะหันไปทางชายหนุ่มที่เดินตามมา "สวัสดีจ้ะคุณภูวินทร์ ขอบคุณมากเลยนะที่ช่วยดูแลน้อง""สวัสดีครับคุณแม่ คุณป้า" ภูวินทร์ยกมือไหว้ด้วยท่าทางนอบน้อม "ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมเต็มใจดูแลอลิซอยู่แล้ว""มาๆ เข้ามาข้างในกันก่อน ป้าทำขนมโคกับตะโก้ไว้รอเนี่ย ของโปรดอลิซทั้งนั้นเลยนะ" ป้าพรพันธ์กวักมือเรียกพลางยิ้มแป้น "ไปนั่งเล่นที่แคร่ข้างสวนฝั่งนู้นเถอะลูก ลมพัดเย็นสบาย ร่มรื่นดี"ทั้งสี่คนย้ายมานั่งล้อมวงกันที่สวนข้างบ้านที่มีต้นไม้คร

สองเดือนผ่านไป เธอรอวันแล้ววันเล่าประจำเดือนก็ยังไม่มาสักที เธอเลยหยิบโทรศัพท์มาแชทหาภูวินทร์ด้วยความประหม่าLine: อลิซ“พี่ภูคะ... ประจำเดือนอลิซยังไม่มาเลยค่ะ สองอาทิตย์แล้ว”ภูวินทร์ที่กำลังนั่งประชุมบอร์ดบริหารเครียด ๆ ถึงกับทำปากกาหลุดมือ เขาจ้องหน้าจอนิ่งไปสามวิก่อนจะเด้งตัวลุกขึ้นจนเก้าอี้กระแทกผนังเสียงดังปัง ทำเอาลูกน้องทั้งห้องประชุมสะดุ้งโหยง“ยกเลิกประชุมไปก่อน! มีธุระด่วน!” ภูวินทร์สั่งเสียงเข้มแล้วกวาดของลงกระเป๋า ก้าวฉับ ๆ ออกจากห้องไปทันทีเขาบึ่งรถตรงไปยังร้านขายยาที่ใกล้ที่สุดด้วยใจที่เต้นรัวยิ่งกว่าตอนเจรจาธุรกิจพันล้าน พอเดินเข้าร้านไป เภสัชกรสาวก็ทักด้วยยิ้มแย้มตามปกติ “สวัสดีค่ะ รับอะไรดีคะคุณลูกค้า?”“ที่ตรวจครรภ์ครับ” ภูวินทร์พูดเร็วๆ หน้าตาดูเคร่งเครียดจนเภสัชกรแอบเกร็ง“อ๋อ... รับแบบไหนดีคะ? ทางเรามีหลายแบบเลยค่ะ ทั้งแบบหยด แบบผ่าน หรือแบบดิจิทัลที่บอกสัปดาห์ได้ด้วย...” เภสัชกรยังอธิบายไม่ทันจบ ภูวินทร์ก็ชิงตัดบททันที“เอามาหมดเลยครับ มีกี่แบบเอามาให้หมด!”“เอ่อ... ทั้งหมดนี่มี 7 แบบเลยนะคะคุณลูกค้า จะรับหมดเลยเหรอคะ?” เภสัชกรถามย้ำอย่างงง ๆ“ครับ หมดเลย จ่าย

คนใช้ค่อยๆ เข็นรถเข็นที่มีชายสูงวัยท่าทางใจดีออกมาจากห้อง อลิซที่เห็นก็รีบก้มตัวลงยกมือไหว้ทันที"สวัสดีค่ะคุณลุง" อลิซประนมมือค้างไว้ด้วยความนอบน้อมคุณภูทัชชัย ส่งยิ้มให้อย่างอบอุ่น "รับไหว้จ้ะหนู... นั่งลงเถอะลูก ไม่ต้องมากพิธีกับคนแก่อย่างลุงหรอก""ขอบคุณค่ะ" อลิซค่อยๆ นั่งลงข้างๆ รถเข็น"ไงตาภู... พาเมียมาเปิดตัวกับแม่เขาเหรอ? โดนอิทธิฤทธิ์คุณหญิงไปกี่กระบวนท่าล่ะเรา" ท่านหันไปแซวลูกชายพลางหัวเราะหึๆ"ก็หนักอยู่ครับพ่อ แต่ผมเอาอยู่" ภูวินทร์ยิ้มตอบพลางขยับมาประคองไหล่อลิซ "นี่อลิซครับพ่อ ที่ผมเคยเล่าให้ฟังบ่อยๆ""อืม... หน้าตาสะสวย กิริยามารยาทดูเรียบร้อยดีนะตาภู" ท่านพิเคราะห์มองอลิซด้วยความเอ็นดู "เห็นว่าท้องได้สองเดือนกว่าแล้วใช่ไหมหนูอลิซ? เป็นยังไงบ้าง แพ้ท้องมากไหม?""ก็มีพะอืดพะอมบ้างค่ะคุณลุง แต่อลิซพยายามทำตามที่หมอสั่งทุกอย่างเลยค่ะ""ดีแล้วๆ ช่วงแรกต้องประคบประหงมหน่อยนะ" ท่านยื่นมือที่เหี่ยวย่นมาแตะหลังมืออลิซเบาๆหลังจากทานข้าวเสร็จทั้งคู่ก็ขึ้นไปนอนที่ห้องของภูวินทร์ พอเข้ามาในห้องนอนกว้างขวางของคฤหาสน์ ภูวินทร์ก็ประคองอลิซไปนั่งลงบนเตียงหนานุ่มอย่างระมัดระวัง เขาจั

บรรยากาศที่บ้านสวนวันนี้คึกคักยิ่งกว่างานวัดเสียอีก เพราะนอกจากแก๊งหนุ่มๆ สายเปย์แล้ว ฝั่งเพื่อนสาวอย่าง เมลล์ กับ ทับทิม ก็ไม่ยอมน้อยหน้า หอบถุงกระดาษแบรนด์ดังพะรุงพะรังเข้ามาสมทบที่ชานเรือน"มาแล้วจ้าาา! หลานสาวของน้าเมลล์ต้องสวยที่สุดในรุ่น!" เมลล์ตะโกนมาก่อนตัวพลางวางชุดเครื่องสำอางออร์แกนิกสำหรับเด็กชุดใหญ่ลงบนโต๊ะ "นี่อลิซ... ฉันจัดเต็มนะยะ มีทั้งลิปมันเปลี่ยนสี สีทาเล็บล้างออกด้วยน้ำเปล่า แล้วก็สติกเกอร์ติดหน้าวิบวับ ของพวกนี้เด็กใช้ได้ ปลอดภัยหายห่วง!""เดี๋ยวๆ ยัยเมลล์ หลานเพิ่งจะกี่เดือนเอง แกจะรีบให้เขาแต่งหน้าไปไหน" ทับทิมเบรกเพื่อนพลางส่ายหน้าขำๆ ก่อนจะวางกล่องของขวัญตัวเองบ้าง "ส่วนของฉันเนี่ย... ชุดเครื่องประดับผมกับกิ๊บติดผมเข้าชุดจ้ะ รับรองว่าหลานฉันต้องเป็นเจ้าแม่แฟชั่นตั้งแต่หัดเดิน""พวกแกก็นะ... พอๆ กับพวกพี่ศิวาเลย" อลิซหัวเราะจนน้ำตาเล็ด มองกองของขวัญที่สูงท่วมหัว "นี่สรุปพวกแกนัดกันมาเหรอเนี่ย? ทำไมมาพร้อมกันหมดเลย""ไม่ได้นัดจ้ะ ใจมันตรงกัน!" เมลล์ตอบพลางหันไปมองกลุ่มหนุ่มๆ ที่นั่งหน้าสลอนอยู่ก่อนหน้า "อ้าว... พี่ราเมศ พี่วาคิม พี่ศิวา ก็มาด้วยเหรอคะ? โห... ดู