Wala Kasing KATULAD のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

Nagplano si James na maghintay at tingnan kung mayroong anumang mga pagkakataon pagkatapos gawin ang paglalakbay sa Nameless Island noong ika-15 ng Hulyo. Marahil ay maaari rin niyang dalhin si Jasmine sa landas ng imortalidad. "Bakit, may pagtutol ka ba kapag nag-aalok ako na pakasalan ka sa kabila ng pagiging tagapagmana ng pamilya Montenegro?" Napaungol si Jasmine nang walang sinabi ang lalaki. Sabay iling ni James. "Siyempre hindi! Magiging pinakadakilang pagpapala kung ang isang dukha na tulad ko ay mapapangasawa sa isang tulad mo! Gayunpaman, ako ay isang lalaki. Paano mo ako susuportahan? Gusto kong magsikap mag-isa upang ikaw ay igalang ng lahat sa hinaharap!" Kasunod ng kanyang mga salita, isang kayamanan ng init ang bumalot kay Jasmine, at siya ay masayang humagikgik. "I didn't expect you to be such a sweet talker! But then, you don't need to strive anymore. I will have my father transfer all the assets of the Montenegro family to your name directly. Ibinigay ko na sa

"Naku, tama na nga! Tingnan mo ang pagiging makakalimutin ko! Nakalimutan ko nang una na ito pala ang bahay mo, kaya natural na nandito ang mga damit mo. Kung ganoon, bilisan mo at magpalit ka na baka nilalamig ka!" Dahil hinimok ni Hannah si Jasmine na magpalit, tinawagan ni Hannah si James at iginiit, "Kailangan mong tratuhin nang mabuti si Jasmine, James. Siya ay isang mayamang tagapagmana, ngunit hindi siya nagalit kahit na napagkamalan namin siya. Bukod dito, hindi ka niya hinamak dahil mahirap ka o ako dahil sa pagiging bulag. Patunay iyon na talagang mahal ka niya!" "Nay, wag na muna natin pag-usapan yan. Hayaan mo akong pagalingin ang mga mata mo. Habang nawawala ang paningin mo sa sobrang pag-iyak, it's a piece of cake to heal!" Gamit ang spiritual brush at cinnabar rosary sa kamay, madali nang maibalik ni James ang paningin ng kanyang ina. Kapag naihanda na ni Jasmine ang lahat ng mga halamang gamot bukas, magtitinda siya ng ilang mga tabletas. Pagkatapos, ganap na m

"Gumising ka! Tumigil ka sa katamaran sa kama! Bumangon ka at sumikat!" Kumatok si Jasmine sa pinto ni James. Saka lang napabuntong-hininga si James at nagmulat ng mata. Pagtingin sa Starry Compass na bahagyang lumabo, napabuntong-hininga siya. Akala ko noong una ay makakapag-cultivate na ako nang walang anumang pag-aalala pagkatapos na magkaroon ng Starry Compass, ngunit sa hitsura ng mga bagay-bagay ngayon, masyado pa rin akong walang muwang! Ang mga mapagkukunang naipon dito ay malamang na hindi pa sapat upang tumagal ako para sa isang gabing pagtatanim. Oh well, mukhang wala na akong magagawa kundi ang umasa sa kaunting espirituwal na enerhiya at unti-unting linangin sa hinaharap. Ngunit pagkatapos, kung gusto kong i-level up ang aking mga kakayahan sa ganoong paraan, magtatagal ito! “Hindi ka pa rin ba gising?” Muling kumatok si Jasmine sa pinto. Kaya, bumangon si James sa kama at binuksan ang pinto, kung saan pinandilatan siya nito. "Bakit hindi ka sa labas para ma

"Bakit ka nandito James?" Kumunot ang noo ni Juliette nang makita si James. Matapos bugbugin ng lalaki si Warrick at ang iba pa noon, mas lalo pa siyang nagsasanay sa pagtitimpi. "Naku, nakasalubong namin siya sa labas, kaya niyaya namin siyang sumama sa amin! Lahat kami ay dating kaklase, at kilala pa rin namin siya!" Nakangiting sambit ni Leroy. Noon lang napansin ng lahat si James na nakatayo sa likod ni Leroy. Habang inorasan nila ang kanyang pagbibihis, bakas sa kanilang mga mata ang paghamak. Isang lalaki lang ang bumangon at tuwang-tuwa na napasigaw, "Kailan ka nakalabas, James?" Maliwanag sa araw na alam din niya ang tungkol sa pagkakakulong ni James. "Virgil? Nandito ka rin?" Nagulat din si James nang makita ang lalaki. Ang lalaking iyon ay si Virgil Hancock. Dati rin siyang kaklase ni James, at sa iisang dorm sila. Dahil dito, medyo malapit ang kanilang relasyon. Noong panahon ng unibersidad, madalas na tinutulungan ni Virgil si James sa pananalapi kahit na h

Nagsisi si Virgil sa sinabi niya kanina habang nakatingin kay James na may apologetic expression. Ang huli naman ay tila hindi nataranta. Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto sa pribadong silid. Pumasok si Olivia sa silid na may magarbong damit, isang pares ng high heels, at iba't ibang alahas. "Nandito na si Olivia! Lalo kang gumaganda sa araw-araw, ha?" "Mukhang mahal ang damit na 'yan, Olivia! Ganun din sa kwintas at hikaw!" "Siya nga ay asawa ng isang mayamang lalaki. Tingnan mo ang suot niya. Hindi man lang natin siya kayang ikumpara!" Sa pagdating ni Olivia, tumayo ang iba at sinimulang purihin siya. Naging maganda ang pakiramdam niya. Sa totoo lang, ang kanyang damit ay isang murang knockoff, at ang kanyang mga piraso ng alahas ay pekeng lahat. Matapos siyang palayasin ni Larry, binawi niya ang lahat, kasama ang ari-arian sa Dragon Bay. Kung hindi mangyayari iyon, hindi niya sana sinubukang makipagbalikan kay James sa isang maulan na gabi. Sinadya niyang maghanda