Lahat ng Kabanata ng เสน่ห์รักจอมมาร: Kabanata 11 - Kabanata 20

43 Kabanata

บทที่ 11

อีธานไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่ แต่ในเวลานี้สายตาเขาจับจ้องไปskแม่สาวที่กำลังกอดชลาลัยอยู่ ท่าทางของมีนาเข้มแข็งมากตอนนี้ไม่ได้สนใจที่จะมองใครนอกจากปลอบประโลมพี่สาวคนสวยเพียงอย่างเดียว "ไม่เป็นไรแล้วพี่ลัย สงสัยต้องนิมนต์ท่านมาปัดเสนียดจัญไรพวกหน้าเลือดหน่อยแล้ว" มีนาพนมมือไหว้พระพุทธรูปก่อนจะอุ้มอัญเชิญเข้าไปในห้องทำงานตามเดิม เธอเพิ่งรู้ว่าพี่สาวไม่ได้อยู่กับคุณนายสร้อยทองเพียงลำพัง หากแต่มีใครบางคนที่หญิงสาวไม่อยากเจออยู่ด้วย มาทำอะไรที่นี่ แล้วมาตั้งแต่เมื่อไร "ทำไมไม่กลับไปอีก" มีนาเอ่ยขึ้นลอยๆ จงใจให้ใครบางคนได้ยิน แต่ไม่เจาะจงชื่อว่าเป็นใครเพราะไม่ต้องการพูดด้วย และเข้าใจว่าอีกไม่กี่นาทีคนที่ไม่อยากเจอตลอดชีวิตก็จะไม่อยู่ให้เห็นหน้าแล้ว หลังจากที่กลับมาห้องพักของตน มีนาสั่งตัวเองว่าให้เข้มแข็งทั้งที่น้ำตาพรั่งพรูออกมาอย่างสุดกลั้น ต้องทำใจและเดินต่อไปข้างหน้าให้ได้ ที่สำคัญให้กำลังใจว่าจะไม่ได้เจอคนที่ฉวยโอกาสอีกแล้ว เรื่องทุกอย่างจบและจะเป็นความลับอยู่ในใจไปจนตาย ทว่าเมื่อออกมาและเผชิญหน้ากับตัวต้นเรื่องอีกครั้ง มี
Magbasa pa

บทที่ 12

คำแนะนำของอีธานเป็นวิธีที่ดีไม่ใช่น้อย แต่ปัญหาของจันทร์เจ้ารีสอร์ทไม่ใช่แค่หนี้สิ้นที่พอกเป็นหางหมูเท่านั้น แต่ยังติดปัญหาอื่นซึ่งไม่รู้ว่าจะหาทางแก้ไขอย่างไรด้วยต่างหาก "ใครจะกล้ามาลงทุนกับรีสอร์ทเล็กๆ อย่างเรา" ชลาลัยพูดอย่างหมดหวัง ความงดงามของทิวทัศน์ที่ตนเองเป็นเจ้าของแต่กลับไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งหรือให้ความช่วยเหลือ ไม่ใช่ไม่มีมิตรภาพหรือความสนใจ หากแต่อิทธิพลของคนที่อยากครอบครองพื้นที่ต่างหาก ที่ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งเกี่ยวพร้อมทั้งบีบให้จันทร์เจ้ารีสอร์ทค่อยๆ ตายลงทีละน้อย เพื่อหวังให้ในที่สุดชลาลัยจะยอมขายที่ดินอันเป็นมรดกตกทอดให้กับนายทุนเจ้าเล่ห์ที่รออยู่ทุกขณะ "แต่เราก็จะดิ้นให้ถึงที่สุดใช่ไหม พี่ลัย" มีนากุมมือปลอบใจพี่สาว "ใช่ เราจะสู้ไปด้วยกัน" พี่สาวคนสวยฝืนยิ้มออกมาได้อีกครั้ง อีธานไม่รู้ว่าทั้งสองพูดเรื่องอะไรกัน และปัญหาที่แท้จริงของรีสอร์ทอะไรกันแน่ เขาชอบที่นี่และคงเสียดายหากต้องเปลี่ยนมือเจ้าของไปเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่สองพี่น้องคู่นี้ ที่สำคัญถ้ามาคราวหน้าแล้วเจ้าของไม่ใช่คนเดิม ก็แสดงว่าเขาอาจจะไม่มีค
Magbasa pa

บทที่ 13

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา "ฉันจะกลับไปที่เกาะนั่น เจ้าของรีสอร์ทสนใจที่จะลงทุนด้วย" อีธานแวะมาบอกเจ้าของบ้านที่กำลังหงุดหงิดเพราะคู่หมั้นหายไปตั้งแต่เช้า เห็นเพื่อนรักท่าทางอารมณ์ดีเป็นพิเศษทำให้ธามคิดว่าอีธานคงดีใจที่จะได้ไปในสถานที่ชอบอีกครั้ง ทะเลกับปลาไหลคงเป็นของคู่กันไปแล้ว แต่เปล่าเลย ที่อีธานดีใจไม่ใช่เพราะชลาลัยตัดสินใจเชิญเขาไปฟังเงื่อนไขบางอย่างที่เกาะหวน แต่เป็นเพราะชายหนุ่มจะมีโอกาสได้จัดการกับข้อกังขาที่อยู่ในใจมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่กลับมา ภายหลังจากที่กลับมาจากเกาะหวน อีธานมีเวลาทบทวนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับมีนา สิ่งหนึ่งที่เป็นกังวลมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ มีนาท้อง เพราะคืนนั้นเขาไม่ได้ป้องกัน ดังนั้นถึงตกลงกับเจ้าตัวไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ถ้ามีเด็กเกิดขึ้นอีธานก็ไม่มีวันปล่อยให้เลือดเนื้อเชื้อไขตัวเองไปอยู่กับคนอื่นแน่นอน "อืม นายชอบทะเลก็คงไม่มีปัญหา ว่าแต่ทำไมถึงคิดไปทำที่นั่น คนอย่างนายถ้าจะลงทุนทั้งที่ไม่น่าจะเป็นแค่รีสอร์ทเล็กๆ แบบนั้น" ธามเองก็แปลกใจไม่ใช่น้อย ในวันที่เดินทางอีธานเล่าเรื่องที่ไปพบเห็นมาก่อนกล
Magbasa pa

บทที่ 14

"ขอต้อนรับสู่เกาะหวนอีกครั้งนะคะ คุณอีธาน" ชลาลัยทักทายด้วยรอยยิ้มกลับไปเช่นกัน "สวัสดีครับ คุณชลาลัย ผมคิดถึงคุณมาก" "ขอบคุณค่ะ เชิญทางนี้ดีกว่าค่ะ" ทั้งหมดไม่ได้เดินทางด้วยเส้นทางเดิมอย่างที่ครั้งก่อนที่อีธานมาพัก ชลาลัยให้มนัสขับรถยนตร์ของรีสอร์ทมารอรับ แล้วพาชายหนุ่มชมความงดงามของเกาะหวนในระหว่างทางจนถึงที่พัก "คราวที่แล้วต้องขอโทษด้วยที่ให้คุณเดินมา พอดีว่ารถของรีสอร์ทเสียนี่เพิ่งเอาออกจากอู่ค่ะ" ชลาลัยเชิญอีธานเข้ามานั่งพักผ่อนในออฟฟิศ "ไม่เป็นไรครับ จริงๆ เดินมาก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง แล้ววันนี้มีแขกมาพักไหมครับ" อีธานดื่มน้ำมะพร้าวน้ำหอมที่หญิงสาวนำมาต้อนรับให้ชื่นใจ เขาพยายามจะทักทายใครบางคนที่ไม่สบสายตาด้วย และทำหน้าบึ้งใส่ตลอดเวลาแม้อีธานจะพยายามส่งยิ้มไปให้ "ไม่มีค่ะ เราประกาศปิดรีสอร์ทชั่วคราว" ชลาลัยนั่งลงตรงหน้าชายหนุ่ม "ปิด หมายความว่าไงครับ" "ข้อเสนอที่ดิฉันบอกคุณอีธานไป ถ้าวันนี้เราตกลงกันได้จึงจะเปิดรีสอร์ทใหม่อีกครั้ง" "นี่คือเอกสารการถือครองกรรมสิทธิ์ทุกอย่างของจั
Magbasa pa

บทที่ 16

อีธานหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนรักที่ปรับทุกข์เรื่องของหัวใจจากกรุงเทพฯ เสียงเคาะประตูที่หน้าห้องดังรัวเป็นจังหวะทำให้เจ้าตัวต้องวางสายแล้วออกมาเปิดประตูดูว่าใครมา"หือ..." คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าคนที่เคาะประตูรัวไม่หยุดคือน้องสาวเจ้าของรีสอร์ทคนสวย ที่ตอนนี้มายืนจ้องหน้าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อกันให้ตายไปข้างหนึ่ง"ลมอะไรหอบมีนมาหาผมถึงที่นี่จ้ะ คิดถึงมากเหรอ" อีธานยิ้มหวานเดินเข้าไปหาด้วยความดีใจ"อย่าพูดมาก จะเอาแฟ้มไม่ใช่เหรอ" มีนาโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกลางห้อง แล้วสะบัดหน้าจะเดินออกไปทันที"เดี๋ยว จะไปไหน" เขารีบคว้าแขนหญิงสาวไว้กว่าจะมีโอกาสได้อยู่กันสองต่อสอง ต้องคิดว่าวิธีที่จะพูดให้ชลาลัยเห็นด้วยที่จะให้มีนามาเป็นผู้ช่วยของตน อีธานมีหลายเรื่องที่อยากจะถามให้รู้ชัดเกี่ยวกับผลที่ตามมาของคืนนั้น"อย่ามาถูกตัวฉัน" เธอสะบัดแขนหนีแต่อีธานกลับจับไว้แน่นไม่ปล่อย"ไม่อยากให้ถูกหรืออยากให้ทำมากกว่านี้" คนพูดทะเล้นหน้าตายจนอีกฝ่ายต้องขึงตาใส่ขมขู่กันไว้ก่อนอีธานดึงร่างเล็กเข้ามากอดตามที่ใจต้องการ กลิ่นกายสาวที่เฝ้าคิดถึงทำให้ผ่อนคลายจากความเหนื่อยล
Magbasa pa

บทที่ 17

"อยากรู้อะไรทำไมไม่ถามคุณอีธานเองล่ะ เห็นเขาบอกว่าน้องมีนไม่ยอมไปเป็นผู้ช่วยทำให้เลยทำงานไม่ทัน" มนัสถามด้วยความแปลกใจ"ถามพี่นัสก็เหมือนกันล่ะค่ะ หรือว่าพี่นัสจะไม่ตอบคำถามมีนแล้ว" มีนาทำหน้างอเล็กน้อย"น้องมีนก็รู้ พี่นัสจะทำแบบนั้นได้ไง เพียงแต่พี่คิดว่ารีสอร์ทเป็นของน้องมีน ซึ่งเจ้าของน่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง""พี่ลัยก็รู้แล้วไงคะ ทำไมต้องให้มีนไปทำงานกับตานั่นด้วย" สาวน้อยเบ้ปากเมื่อนึกถึงหน้าคนที่พูดถึงหลายวันมานี้อีธานทำงานจริงจังจนเธอเองก็ยังแอบทึ่ง ไม่คิดว่าทุกอย่างจะก้าวหน้าไปรวดเร็วภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ ติดอยู่ก็แค่เรื่องที่หุ้นส่วนคนใหม่ชอบใช้เงินเป็นใบเบิกทางสำหรับทุกอย่าง ซึ่งเรื่องนี้มีนาทั้งหมั่นไส้และไม่เห็นด้วยในบางอย่าง"ก็ใช่ แต่น้องมีนก็ควรรู้ไม่ใช่เหรอ""น้องมีนจะได้รู้ว่าคุณอีธานจะทำอะไรกับรีสอร์ทเราบ้าง ส่วนที่น้องมีนรู้จากพี่ก็คือส่วนที่เขาบอกมาแค่นั้น ส่วนอื่นที่ไม่ได้ให้พี่ทำน้องมีนก็จะไม่รู้นะ" มนัสทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ปล่อยให้มีนาคิดเองว่าควรทำอย่างไรต่อไปบ่ายวันนี้มีนาไม่อยู่เพราะชลาลัยบอกให้เธอขึ้นฝั่งไปทำธุระบางอย่างแทน ในรีสอร์ทจึงเหลือแค่ชลาลัย มนั
Magbasa pa

บทที่ 18

"มนัส ไม่เอาน่า ให้มันจบๆ ไป" ชลาลัยแตะแขนชายหนุ่มไว้ไม่อยากให้มีเรื่อง เพราะอย่างไรเสียเธอกับคุณนายสร้อยทองก็ได้ชื่อว่าเคยเป็นญาติกัน ถึงแม้จะเป็นญาติที่ไม่เคยนับว่าเป็นญาติเลยก็ตามทีอีกทั้งอีธานกำลังคุยกับช่างเรื่องแบบอยู่ใกล้ๆ และคนงานก็ทยอยกันพักผ่อนหลังเลิกงาน คงไม่ดีแน่ถ้ามีการทะเลาะกันในเรื่องที่ไม่ควรให้คนอื่นรู้"สิ่งที่ฉันเสียไปมีค่ามากกว่าเงินห้าแสน ถ้าไม่เพราะชลาลัยมาวุ่นวายกับน้องชายฉัน เราก็ไม่ต้องมีอะไรมาเกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว จะว่าไปตลอดชีวิตของเธอก็ชดใช้ฉันไม่หมดหรอก ใช่ไหม ชลาลัย" คุณนายสร้อยทองหันมาจ้องหน้าเจ้าของรีสอร์ทคนสวย ที่ยืนหน้าซีดเผือดเมื่อได้ฟังคำพูดเท้าความหนหลังของนาง"ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นอุบัติเหตุ คุณเองก็รู้อยู่แก่ใจจะโทษใครได้" มนัสโต้กลับไป"อุบัติเหตุงั้นเหรอ ถ้าไม่เพราะชลาลัยหลอกน้องชายฉัน...""สวัสดีครับทุกคน" เสียงอีธานดังขึ้นขัดจังหวะที่คุณนายสร้อยทองจะพูดต่อแค่เห็นอีธาน คุณนายสร้อยทองก็หัวเราะเสียงดังลั่นรีสอร์ทจ้องหน้าชลาลัยอย่างดูแคลน นางพอรู้ที่มาของเงินห้าแสนที่ได้รับคืนแล้ว"ที่แท้ก็ถังข้าวสารใบใหม่ บอกเขาหรือเปล่าว่าหนูอย่างเธอน่ะ ตกม
Magbasa pa

บทที่ 19

ที่แท้คุณนายสร้อยทองก็เป็นพี่สาวของอดีตคนรักที่กำลังจะแต่งงานกับชลาลัย แต่เสียชีวิตเพราะเรือล่มก่อนหน้าวันแต่งงานเพียงวันเดียว ความเสียใจที่สูญเสียน้องชายอย่างไม่มีวันกลับ ทำให้นางปักใจเชื่อว่าหญิงสาวเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด และยิ่งโกรธแค้นเมื่อรู้ว่าวีระเอาเงินที่มีในบัญชี มาช่วยชลาลัยต่อลมหายใจรีสอร์ทในยามคับขัน มาถึงตรงนี้อีธานถึงเข้าใจแล้วว่า ทำไมชลาลัยตัดสินใจขายหุ้นเพราะต้องการเอาเงินไปใช้หนี้คุณนายสร้อยทอง และลืมอดีตที่เลวร้ายไม่น่าจดจำของตนเองซะ เพื่อชีวิตที่สดใสในวันข้างหน้าต่อไป "ที่พี่สร้อยมาวันนี้ คงอยากมาดูให้เห็นกับตาว่าฉันหาเงินห้าแสนมาคืนได้ยังไง" ทั้งสองเดินคุยกันมาเรื่อยๆ จนเกือบถึงหน้าออฟฟิศ ท่าทีของชลาลัยดูสบายใจขึ้นเมื่อได้พูดความอึดอัดในใจออกมา "คุณขายหุ้นเพราะอยากใช้หนี้ให้จบๆ ผมเข้าใจ แต่ทำไมต้องคืนด้วยในเมื่อ เอ่อ อดีตแฟนคุณให้ไม่ใช่คุณนายสร้อยทองซะหน่อย" อีธานถามด้วยความสงสัย "พี่สร้อยประกาศไปทั่วว่าฉันไปหลอกเอาเงินน้องชายมา ทีแรกฉันก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องคืนเพราะเป็นเรื่องของฉันกับพี่วีระ แต่คนพูดหนาหูมากบางครั
Magbasa pa

บทที่ 20

ไม่ได้ปลอบใจแต่แค่จะสะกิดให้รู้ว่าไม่ควรอยู่ตรงนี้ต่อ หัวใจของผู้จัดการหนุ่มเองก็ไม่ต้องการเห็นภาพอะไรทั้งสิ้น แผลเก่าที่เคยคิดว่าหายถูกสะกิดให้กลัดหนองขึ้นมาอีกครั้ง และคงไม่มียาใดมารักษาให้หายได้อีกแล้ว "คุณลัยคงไม่เป็นไรแล้ว น้องมีนไปพักเถอะ" เขาพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้มีพิรุธใดๆ ออกมา เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ ภาพที่ทั้งสองอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันไม่ยอมห่าง มนัสหมดสิ้นความห่วงใยที่ร้อนใจมาตลอดทั้งวัน ชลาลัยคงมีที่ปลอบใจที่ดีกว่าแล้ว มนัสมาส่งมีนาที่ห้องพักแล้วเดินกลับไปด้วยท่าทีเศร้าสร้อยอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีใครพูดอะไรตลอดทางเมื่อส่งหญิงสาวเรียบร้อยก็แยกตัวออกมาทันที มีนาเหมือนคนเหม่อลอยในใจอยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออก ยังไม่ทันจะปิดประตูห้องดีด้วยซ้ำน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลออกมาอย่างสุดกลั้น ภาพที่เห็นริมหาดทำให้หญิงสาวปล่อยโฮออกมาเสียงดัง รู้สึกสับสนทั้งเสียใจทั้งโกรธแต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีกับความรู้สึกของตนเองในเวลานี้ สองชั่วโมงต่อมา มีนานอนหลับไปพร้อมกับคราบน้ำตาแห่งความสับสน ชลาลัยแวะมา
Magbasa pa

บทที่ 21

"มีนมองความจริงต่างหาก หมอนั่นเป็นใครมาจากไหนไม่รู้ จู่ๆ จะมาช่วยเอาเงินเป็นสิบๆ ล้านมาลงทุนกับธุรกิจเล็กๆ ที่ได้ผลกำไรไม่เท่าไร มีนไม่เชื่อหรอกค่ะว่ามันจะมาจากใจที่บริสุทธิ์" "พูดแบบนี้หมายความว่าไง" พี่สาวคนสวยเริ่มงง "หมอนั่นเป็นคนไม่ดี ชอบฉวยโอกาส พี่ลัยควรระวังตัวไว้อย่าให้ เอ่อ อย่าให้..." มีนาอยากจะพูดต่อแต่ไม่กล้า "อย่าให้อะไร พูดมาให้หมด ยัยมีน" ชลาลัยคาดคั้นเสียงแข็ง "อย่าให้หมอนั่นมาบริหารเสน่ห์ด้วยวิธีปากหวานเจ้าชู้ไม่เลือกกับพี่ลัยเด็ดขาด มีนเห็นสันดานผู้ชายคนนี้ดี" "ยัยมีน" พี่สาวคนสวยตกใจ ปกติมีนาไม่ใช่คนที่พูดจากับใครแบบนี้ "หมอนี่เจ้าชู้ หว่านเสน่ห์ไปทั่วไม่เคยจริงจังจริงใจกับใคร ถ้าพี่ลัยไม่เชื่อมีน สักวันพี่ลัยจะต้องเสียใจ" มีนาพูดจากประสบการณ์ที่เห็นเมื่อครั้งพาอีธานไปเที่ยวถนนคนเดิน "พี่เชื่อว่าคุณอีธานคงไม่ได้เป็นคนเลวร้ายขนาดนั้น" ชลาลัยไม่คิดว่า คนจิตใจดีอย่างอีธานจะมีนิสัยเจ้าชู้ไม่เลือกหรือทำร้ายจิตใจผู้หญิงอย่างที่น้องสาวพูด "พี่ลัยรู้ได้ไงคะ หมอนี่สร้างภาพเก่งจะตาย" ยิ่งพูดมีนาก็
Magbasa pa
PREV
12345
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status