Todos los capítulos de โซ่รักใยพิศวาส: Capítulo 121 - Capítulo 130

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 56“เราจะไปกันทางเรือ ฉันจะพาเธอไปรวมกับผู้หญิงคนอื่นที่รออยู่ในเรือ” เจฟฟี่ตอบ “แล้วไม่ต้องถามนะว่าท่าเรือที่ไหน เพราะฉันจะไม่ตอบ เธอรู้แค่นี้ก็พอ”ธารทิพย์ก็ไม่เซ้าซี้ถามต่อ เพราะเกรงว่าเจฟฟี่กับพวกจะสงสัย คนที่กำลังถูกนำตัวไปเป็นโสเภณีไม่น่ามีคำถามมากมาย สมควรจะดิ้นรนหนีมากกว่า หล่อนจึงทำตัวสงบปากสงบคำ ไม่ดิ้นรนขัดขืนเพื่อให้เจฟฟี่กับพวกวางใจ หากพวกมันวางใจนั่นหมายถึงหล่อนก็มีช่องหนีรอดกุกกัก...ทุกคนในห้องหันไปมองต้นเสียงที่ดังมาจากตู้เสื้อผ้า เจฟฟี่มองหน้าแพทริคที่ย่นคิ้วสงสัยกับเสียงที่เกิดขึ้น ธารทิพย์หัวใจเต้นแรงเมื่อเห็นเจฟฟี่กำลังก้าวเท้าเดินไปยังตู้เสื้อผ้าด้วยความสงสัยว่า เสียงที่ได้ยินคือเสียงใด พร้อมกับกระชับปืนไว้ในท่าพร้อมยิงธารทิพย์หัวใจเต้นแรง ตื่นเต้นกับภาพตรงหน้า กลัวเหลือเกินว่า เจฟฟี่เปิดประตูเสื้อผ้าแล้วจะเจอเธียน่า ที่สำคัญกลัวว่าเจฟฟี่จะปล่อยลูกตะกั่วออกจากปืนที่ถือไว้ ธารทิพย์จึงคิดหาทางแก้ไขส่วนคนที่หลบอยู่ในตู้เสื้อผ้าหายใจหายคอไม่ทั่วท้องกลัวว่าเจฟฟี่จะเดินมาเปิดประตูเสื้อผ้า เธียน่าลุ้นระทึกยิ่งเห็นปืนในมือเจฟฟี่ ตัวหล่อนยิ่งส

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 58เป็นความโชคดีของธารทิพย์เรื่องหนึ่งคือ วันนี้หล่อนสวมกางเกงยีนส์กับเสื้อยืดที่ความยาวของเสื้อยาวคลุมบั้นท้าย ทำให้เจฟฟี่กับพวกไม่เห็นมือถือที่สอดไว้ในกระเป๋ากางยีนส์ทางด้านหลังเมื่ออยู่ตามลำพังในห้องน้ำ ธารทิพย์หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะกดข้อความส่งไปยังมือถือของบุรินทร์ หล่อนเลือกที่จะส่งข้อความแทนการโทรศัพท์หาเขา เนื่องจากหากโทรศัพท์ก็ต้องพูด แล้วเมื่อพูด เจฟฟี่กับพวกอาจได้ยิน มันไม่ส่งผลดีกับหล่อนแน่นอน การส่งข้อความคือการติดต่อที่ไม่ต้องใช้เสียงและเงียบที่สุดด้วย ธารทิพย์ยิ้มกว้างกับข้อความของบุรินทร์ที่ตอบกลับมา‘น้ำปลอดภัยใช่ไหม’‘ใช่ค่ะ น้ำไม่เป็นอะไร’‘พี่กำลังไปช่วยน้ำ คนของคุณนานโออยู่ที่นั่นด้วย พวกเขาจะคอยดูเจฟฟี่ น้ำถ่วงเวลามันไว้นะ พี่จะบอกคุณนานโอว่า ตอนนี้น้ำอยู่ในห้องน้ำ คุณนานโอจะได้ส่งคนไปดู’‘ค่ะพี่น็อต’‘พี่เป็นห่วงน้ำนะ พี่จะไปช่วยน้ำให้เร็วที่สุด’‘น้ำรู้ค่ะ น้ำจะถ่วงเวลาพวกมันไว้นะคะ แค่นี้ก่อนนะคะ แบตใกล้หมดแล้ว เดี๋ยวจะตามสัญญาณพีจีเอสไม่ได้’‘พี่รักน้ำนะ รักมากด้วย แล้วเจอกันนะครับ’การสนทนาระหว่างธารทิพย์กับบุรินทร์

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 60เรื่องที่นานโอมากระซิบบอกบุรินทร์คือ แผนการช่วยเธียน่าให้รอดพ้นจากการเป็นตัวประกัน บุรินทร์จึงหยุดกล่าวคำใด ก้าวเดินตามแพทริคและเจฟฟี่ที่เดินไปยังเรือของยูที่เพียงไม่กี่สิบเมตรก็จะถึง เขาภาวนาให้แผนการของนานโอสำเร็จแผนของนานโอไม่มีอะไรมาก เขาใช้ความชำนาญการยิงปืนของมาร์กอสให้เกิดประโยชน์ ทว่าจะใช้กระสุนจริงคงเสี่ยงเกินไป นานโอจึงเลือกให้มาร์กอสใช้กระสุนยางแทน ส่วนเขาจะใช้กระสุนจริงเผื่อเหตุฉุกเฉินมาร์กอสยืนอยู่ด้านหลังนานโอกับเหนือเมฆเกราะกำบังที่ดีที่สุดตอนนี้ เป็นเพราะรูปร่างของนานโอสูงใหญ่ รูปร่างเหนือเมฆก็ไม่เป็นรอง ส่วนมาร์กอสรูปร่างเล็กกว่าเมื่ออยู่ด้านหลังคนทั้งสองก็แทบจะไม่เห็นร่างเขาเลย มาร์กอสรอจังหวะที่จะยิงกระสุนยางใส่แพทริคที่มีอาวุธปืนอยู่ในมือและพร้อมจะยิงใส่ตัวประกันได้ทุกเมื่อ เขาต้องระวังให้มากที่สุด ก่อนจะยิงกระสุนยางออกไปต้องมั่นใจว่า เธียน่าจะปลอดภัยทว่าก็ยังติดปัญหาอยู่ว่า หากเล็งยิงกระสุนยางในระยะที่ห่างออกไป ความแม่นยำจะลดลงอย่างมาก เพราะกระสุนยางนั้นทั้งกระเด้งกระดอนและควงสว่านในอากาศ จนทิศทางเบี่ยงเบนพลาดเป้าได้ง่ายกว่ากระสุนจร

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 62บุรินทร์จะรู้สึกตามที่เอ่ยออกไป นอกจากจะตายทั้งเป็น เขาคงเสียใจไปตลอดชีวิต และไม่รู้ด้วยว่าจะให้อภัยเธียน่าได้หรือไม่ เรื่องที่น้องสาวตนทำวันนี้ หากเจฟฟี่กับพวกทำสำเร็จ ชีวิตสดใสของธารทิพย์ก็จะพลิกผัน กลายเป็นความทุกข์ ความเสียใจไปตลอดชีวิต เขาคงเกลียดและโกรธตัวต้นเหตุที่ทำให้คนรักของตนต้องตกอยู่ในสถานที่อโคจร สถานที่ที่เปรียบเสมือนหลุมลึกในชีวิต“น้ำกลัวมากค่ะ กลัวจะไม่ได้เจอพี่ กลัวว่าจะต้องไปเป็นอีตัว กลัวไปหมด”เป็นความกลัวที่มากที่สุดในชีวิต แม้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้น น้องสาวเขาจะสมรู้ร่วมคิดด้วย ทว่าเธียน่าก็เหมือนถูกหลอกลวง เพราะในแผนไม่ได้มีการนำตัวหล่อนไปขายซ่อง เธียน่ารู้เลยพร้อมกับตน แล้วยังกลับใจมาช่วย หากเธียน่าไม่มาช่วย ป่านนี้หล่อนคงอยู่ในเรือพร้อมหญิงสาวคนอื่น และไม่มีวันหวนกลับมาหาใครทั้งสิ้น โดยเฉพาะชายหนุ่มที่กำลังกอดหล่อนอยู่ตอนนี้“ขวัญเอยขวัญมา พี่จะจูบปลอบนะ”บุรินทร์เจ้าเล่ห์ใส่ ธารทิพย์ไม่ปฏิเสธรสจูบแสนหวานที่กำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง แถมเต็มใจเป็นที่สุด และทันทีที่ปากได้รูปของบุรินทร์แตะลงบนกลีบปากนุ่ม จุมพิตอันเร่าร้อนระคนอ่อนหวานก็เกิด

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 64บุรินทร์ก้าวขึ้นมาบนเตียงแยกขาสวยออกกว้าง ขยับร่างมานั่งกึ่งกลางร่างสวย จัดท่วงท่าให้อยู่ในรูปแบบที่ต้องการ จอจ่อแก่นกายชายตรงปากทางสวรรค์ ก่อนดันเข้าไปอย่างยากลำบากธารทิพย์หายใจแรงเมื่อรู้สึกได้ว่า ถ้ำหรรษาของตนกำลังขยายตามขนาดความเป็นบุรุษเพศที่แทรกเข้ามาในกายตน แน่นอนว่าความรู้สึกที่หล่อนได้รับคือความเจ็บปวด แต่เป็นความเจ็บปวดที่จะนำพาความสุขมาให้ตน สีหน้าหล่อนแสดงความปวดร้าวให้บุรินทร์เห็น เขารู้สึกสงสารได้แต่ปลอบใจด้วยรสจูบหวานล้ำ มีความคิดที่ว่า หากเขานำความยิ่งใหญ่เข้าไปภายในร่างหล่อนช้า ความเจ็บปวดที่เขาและหล่อนจะได้รับก็มีมาก บุรินทร์ตัดสินใจดันส่วนที่เหลือครั้งเดียวสุดปลายทาง“กรี๊ด!...พี่น็อต” ธารทิพย์กรีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดมากมายที่ตนได้รับ“พี่ขอโทษ แต่พี่ต้องทำ” เขาบอกชิดเรียวปากอิ่มที่สั่นเล็กน้อย “อีกสักพักก็หายเจ็บ เชื่อพี่”สิ้นเสียงบุรินทร์เริ่มขยับตัวช้าๆ เพราะรู้ว่าสาวใต้ร่างไม่ประสาเรื่องนี้ เขาไม่เร่งรัดเอาแต่ได้ เขาต้องการให้หล่อนซึมซับความสุขอันแสนซาบซ่าน บั้นท้ายใหญ่ขยับโยก ใบหน้าก้มต่ำมอบความเสียวซ่านบนดอ