His Vengeful Wrath のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

SKY'S POVKINAUMAGAHAN ay maaga akong nagising upang makapagprepara na ng kakainin namin. Gusto kong paglutuan si Yashvin ng pagkain para kahit papaano ay magkaroon kami ng tyansa na makapag-usap manlang. Mahirap din kasi na hindi kami nakakapag-usap. Gusto ko siyang makausap ng maayos para kahit papaano ay maging mabuti na ang turingan naming dalawa sa isa't isa. Hindi ko rin kasi kaya na maging ganito na lang ang turingan naming dalawa habang buhay. Napakahirap no'n. "Sabi ko naman kasi sa 'yo na tulungan na kita sa pagluluto eh. Tignan mo tuloy, nasugatan ka." Iiling iling na ani Rhea. Kagat labi kong ininda ang kirot sa daliri ko na aksidente kong nahiwa. Hindi naman kasi maiiwasan na mahiwa lalo na't nasa kusina ang isang tao. "Ano ka ba, Rhea. Malayo sa bituka ito. Oh siya, tulungan mo na lang akong ihanda ang mga gamit." Nakangiting sambit ko sa kaniya. "Alam mo ba? Ewan ko ba r'yan kay Sir at bakit hindi ka manlang kinakausap. Buong akala nga namin ni Mika ay okay kayong d

SKY'S POV KINAUMAGAHAN ay maaga akong nagising upang magprepara ulit ng kakainin namin. Nagdesisyon na kasi ako na araw arawin na ang ganitong gawain kahit na hindi kumakain si Yashvin sa hapag. "Alam mo ba? Ang tamlay na umalis ni Sir kaninang umaga. Nag-aalala nga ako kasi mukhang may lagnat siya." Nakangusong kwento sa akin ni Rhea habang sinsalin ko ang ulam sa bowl. Tumaas naman ang kanang kilay ko at kinagat ang aking pang-ibabang labi bago nagsalita. "Gano'n ba?" "Oo, nakakaawa nga eh." Aniya. Nilalagnat? Matamlay? Dapat sigurong kumustahin ko siya mamaya pag nagkita kami. Hindi naman p'wedeng pumasok siya sa trabaho na masama ang pakiramdam niya. "Napakailap at sungit naman kasi ng amo mo." Nakasimangot na turan ko. Totoo naman kasi 'yon. Kung hindi sana siya masungit ay magiging maayos ang turingan naming dalawa. Kaso hindi eh. Sinusungitan niya ako palagi. Ni wala nga kaming interaksyong dalawa na maayos t'wing nagkakasalubong kami o 'di kaya'y nagkikita. "Ma

SKY'S POV NAKITA ko ang awa sa kaniyang mga mata. Hindi ko naman intensyon na makaramdam siya ng awa. Sadyang gusto ko lang siguro talagang sabihin ang totoo. Na sobrang bigat na ng pakiramdam ko. "Sorry, Sir. Pasensya na talaga." Tanging nasabi ko pagkatapos ay pinahid ang mga luhang nagbagsakan sa aking pisngi. "No, don't be sorry. You can cry all you want if you think you can't handle things anymore. Care to share what happened?" Aniya. Doon na ako tuluyang bumigay. Napahagulgol na ako dahil sa sinabi niyang 'yon. Lahat ng galit, pagtataka, pangungulila at lungkot ko ay tuluyang lumabas. Galit sa sarili ko, pagtataka sa inaakto ni Yashvin, pagkatapos ay lungkot at pangungulila ko sa mga magulang ko at kay Yaya Juanita. Sobrang halo halong emosyon ang naramdaman ko ngayon. Parang sasabog ang puso at utak ko sa dami ng nararamdaman at iniisip ko. Naramdaman ko na lang ang paghagod niya sa aking likuran gamit ang kaniyang palad. "Iiyak mo lang hanggang mawala lahat ng ki

SKY'S POV LUNCH BREAK na kaya nagkayayaan na kaming pumunta sa canteen. Akmang sasakay na sana kami ng elevator nang maalala ko ang lunchbox na dala dala ko para kay Sir Kenzhin. "Teka lang, Denise. 'Yong baon ni Sir Kenzhin." Wika ko pagkatapos ay bumalik sa desk namin. Agad kong kinuha ang bag ng lunchbox pagkatapos ay dumiretso sa harap ng office ni Sir Kenzhin. Humugot muna ako ng isang malalim na hininga pagkatapos ay kumatok. Walang sumagot kaya muli akong kumatok sa glass door niya. Tinignan ko ang relo ko at nang mapansing anong oras na ay nagdesisyon na akong muling kumatok at pumasok. "Sir Kenzhin?" I uttered. Nang mapadpad ako sa pinakaloob ay doon ko siya nakita na abala sa papel na hawak hawak niya. Agad na umangat ang tingin niya sa akin at nagtatakang nagsalita. "Hey? What brought you here?" Tanong niya. "Ah... Kanina pa ho kasi ako kumakatok pero walang sumasagot, sir. Nagdesisyon na lang po tuloy akong pumasok para iabot sa 'yo itong pagkain." Sagot ko p

SKY'S POV SANDALING natahimik si Yashvin sa tanong ni Mommy na 'yon. Bumilis ang tibok ng puso ko na animo'y may mga kabayong nagkakarerahan sa loob. Kinakabahan ako dahil isang maling pagkakamali lang na salita ni Yashvin ay maaari akong pagalitan ni Daddy. Posible niya akong pagsalitaan ng mga masasakit na salita na siyang pinaka-ayaw ko sa lahat t'wing nagagalit siya sa akin. Natigil ako sa pag-iisip ng maraming bagay nang magsalita si Yashvin bilang sagot sa tanong ni Mommy. "She's a responsible wife. I don't think I'd marry someone other than her." He uttered. Bumilis ang tibok ng puso ko sa sagot na 'yon ni Yashvin. Hindi ko alam kung bakit pero napakasarap pakinggan ng mga salitang sinabi niya. Tila ba nasa alapaap ako dahil sa sayang nararamdaman ko ngayon. Sana nga ay hindi lang ito pagpapanggap dahil nandito ang mga magulang ko. Patago akong tumingin sa kaniya at seryoso pa rin ang kaniyang mga mata habang ang kaniyang braso ay nakapatong pa rin sa aking balikat.