Lahat ng Kabanata ng Their Sinful Desires: Kabanata 161 - Kabanata 170

FIONA'S POV Puting kapaligiran ang bumungad saakin ng magmulat ako ng aking mga mata. Biglang bumalik saakin ang takot at pangamba. Nasa langit na kaya ako? Nasaan na ako? Nasaan na yung taong nagtangkang patayin ako? Pano ako napunta sa lugar na to? Ang huling natatandaan ko lang ay nang mahuli niya ako sa kaniyang mga kamay ay unti-unti na rin akong pinanawan ng ulirat. Nang maging pamilyar ako saaking naa-amoy ay agad akong bumangon at nagpalinga-linga sa paligid. Napadaing ako ng makaramdam ng kirot saaking kaliwang balikat. Nang makita ko ang IV stand na pinagsasabitan ng dextrose na nakakabit saaking kamay, at ang isang aparato na nakalagay sa tabi ng kama ko ay doon ko natiyak na hindi pa ako patay at wala ako sa langit kundi nasa isang ospital. “Gosh, Thanks god anak, finally you're awake!” si Mommy iyon na nagkukumahog sa paglapit saakin. Kalalabas niya lang mula sa isang pintuan, dito sa loob ng silid na sa wari ko ay banyo. Namulagat ang aking mga mata

3RD PERSON'S POV “Nagawa mo ngang magsinungaling sakin, hindi ba? You know what, Avery, buong akala ko tunay kitang kaibigan pero nagawa mo nga akong paglihiman. Tapos ngayon kung umasta ka, parang napakabuti mo, kahit ang totoo, pakitang tao ka lang naman. Unti-unti din namang umaalingasaw ang tunay mong lansa!” asik ni Fiona kay Avery. “Tama na Fiona..” awat ni Felomina sa anak. “No, Mommy. Hayaan nyo po akong ilantad ang tunay na kulay ng mapagbalat kayong babaeng yan! Masyado na niya kayong pinapaikot ni Daddy. Bait-baitan lang siya para makuha ang loob nyo.” “Fiona, bakit ba sa isang pagkakamaling nagawa ko sayo'y binalewala mo na agad lahat ng maganda nating pinagsamahan? Naglihim ka rin naman saakin hindi ba? Hindi mo rin naman ako lubusang pinagkatiwalaan. Hindi mo nga nagawang sabihin saakin na may pinagdadaanan ka tungkol sa mga magulang mo, pero kahit pinaglihiman mo ako, hindi ako nagalit ng ganyan katindi sayo.” sumbat din ni Avery sakaniya. Natahimik si Fiona a

3RD PERSON'S POV “Madame, may gusto pong kumausap sainyo.” Nasa kaniyang library sa loob ng mansyon si Donya Matilde. Nakaupo siya sa harap ng kaniyang lamesa at nagbabasa ng libro, nang ianunsyo sakaniya ni Imelda na may taong gustong kumausap sakaniya. Ibinaba niya ang hawak na libro at ibinaling ang tingin kay Imelda na noon ay nakatayo sa bungad ng pintuan. “Sino?” estrika niyang tanong sa kaniyang alalay. “Sya daw po si Dindo.” imporma nito sakaniya. Sandali siyang natigilan at tuluyang inilapag ang hawak na libro. “Kung ganon ay papasukin mo.” “Opo, Madame.” agad na tumalima sakaniya si Imelda at lumabas ng silid aklatan. Ilang sandali pa ay kasunod ng pumasok ni Imelda ang lalaking nakasuot ng itim na polo shirt at itim na pantalon, habang puting rubber shoes naman ang panyapak nitong suot. Bilugan ang katawan nito at makinis ang anit sa ulo na walang kabuhok-buhok. Inalis nito ang suot na sunglass at bahagyang nagyuko kay Donya Matilde bilang pagbati. “Im

3RD PERSON'S POV “"Thank you, Doña Matilde, for your donations. I'm sure our students will be happy with the gifts you've given them.” anang Principal. Nagtungo siya sa Private School kung saan niya napag-alaman kay Dondon na nag-aaral ang kaniyang apo sa tuhod. Nakipag-ugnayan siya sa Principal ng naturang paaralan upang ipabatid dito ang kaniyang proyekto na magbigay ng mga school supplies na ipamamahagi sa mga mag-aaral nito. At para mas mapapayag pa ito ay inalok niya rin ito ng tulong pinansyal para sa pagpapagawa ng karagdagang gusali sa paaralan. Ito ang nakita niyang paraan upang magkaroon siya ng dahilan para makita ng personal ang kaniyang apo at makalapit dito ng hindi nalalaman ni Travis at Avery! Dahil meron din silang pag-aaring pribadong paaralan, kung kaya hindi siya mapag-iisipan na may ibang motibo ng paaralan. “Walang ano man, Mrs. Amelia Tan. Isang karangalan saakin ang mapasiya ang mga bata sa pamamagitan ng aking munting regalo sakanila na alam kong makakat

3RD PERSON'S POV “Inaantok na ako Simon, pwede ka ng umalis.” taboy ni Fiona sa lalaking nakaupo sakaniyang tabi. Hindi niya gustong makasama pa ito sa silid ng mahabang panahon dahil pakiramdam niya'y nahihirapan lamang siyang huminga. Parang nilalamukos ang puso niya sa tuwing nasa paligid ito gayong alam naman niya na kahit gaano pa ito kalapit sa kaniya ay hindi rin mapapasakaniya. Aasa lang ng aasa ang puso niya sa mga kabutihang ginagawa nito na alam niyang wala namang patutunguhan. Ang sakit palang mahulog ng walang sumasalo. Iyan ang paulit-ulit niyang nararamdaman sa tuwing makikita niya si Simon. Ngunit kahit pigilan niyang huwag mahulog ay hindi pa rin talaga marunong madala ang kaniyang puso. Mas lalo lang siyang nahuhulog kay Simon habang nasa paligid lang niya ang lalaki. “Then, sleep. Dito lang ako para bantayan ka.” anito sakaniya na pinag krus ang mga hita habang prenteng nakaupo at pinagmamasdan siya. “May mga body guards naman na nagbabantay sa labas hindi ba