MARRIED THE BILLIONAIRE TO SURVIVE のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Pagkatapos kumatok ng dalawang beses, bumukas ang pinto.Ang taong nagbukas ng pinto ay isang matandang lalaki na may proportioned figure. Nakasuot siya ng light green na silk cheongsam na may mga eleganteng pattern. Bahagyang gulo-gulo ang kanyang puting buhok at nakatali sa likod ng kanyang ulo. Bagama't matanda na siya, mayroon siyang kakaibang ugali sa unang tingin."Ibang tao ang darating?"Si Riva ay hinarang ni Luther. Nang makitang mag-isa ang kanyang apo, agad na nawala ang sigla ni Lola Katarina at sinabing may pang-aalipusta, "Sa susunod na babalik kang mag-isa, huwag mo na akong puntahan. Sinasayang mo ang nararamdaman ko."Mabilis na tumabi si Luther, hinawakan ang kamay ni Rica at itinulak siya pasulong, "Lola, asawa ko."Hindi maipaliwanag na narinig ni Riva ang isang pahiwatig ng pagmamalaki sa kanyang tono, at ang unang kaba ng "pagkikita ng mga magulang" ay biglang nawala nang walang bakas. Tumingin siya kay Lola Katarina at magalang na binati, "Lola, hello, I'm Riva

“You’re going somewhere?”Napakislot si Riva nang marinig ang tinig mula sa kanyang likuran. Si Luther. Ramdam na ramdam niya ang presensya nito kahit ilang dipa pa ang layo. That voice—low, husky, commanding—had the power to freeze her in place. And now, it was just inches away.She could even tell he had just come out of the shower, smelling like a fresh mix of sandalwood and mint, warm skin against cool steam, the kind of scent that clings only after stepping out of a luxurious hot bath.Natigil ang pagpihit niya ng pinto. “Nandito ka na pala,” she muttered, trying to sound casual, as if she hadn’t been waiting for him anxiously, practicing her excuse for the past fifteen minutes.“Obviously.” His voice was calm, but the heat in his gaze was unmistakable.Kinuskos ni Luther ang buhok gamit ang tuwalyang hawak niya, and as he did, beads of water trickled down his toned body—his defined abs glistened under the soft hallway light. Parang binuhusan ng mantika ang katawan—makintab, mati

Kumuha si Zoe ng botelya ng beer mula sa mesa ng karinderyang tambayan nila at akmang ihahampas sa lalaking kaharap nang biglang humarang sina Hyulo at Anthony para pigilan siya.Napaatras ang lalaki, hindi dahil sa takot kundi sa gulat—hindi niya inaasahan ang ganitong level ng galit mula sa babae.“Pasalamat ka! Hindi ‘to tumama sa ulo mo!” galit na galit ang boses ni Zoe, nanginginig ang kamay sa tindi ng emosyon. “Kung hindi ka ay sa ICU ka aabutan ng mga pa-ferell-ferell clan mo! Tadyakan pa kita eh!”Shiela came with her confused look. Binabasa ang nagaganap at tumabi ito kay Gael.“Oh, bruha! Buti andito ka,” dagdag ni Zoe. “Paki-tali nga ‘tong alaga nang hindi pakalat-kalat sa daan!”But Shiela just shrugged her off and faced Riva. “Ate Riva! You’re here… kasama ang mga kauri mo,” sambit ni Shiela habang nakangiti ng sarkastiko, may halong pagkairita sa tono.Hindi na kailangang magsalita ni Riva. Isang tingin pa lang, bakas na ang galit at panlalamig sa kanyang mukha. Tahim

“Lakas ng tama sa’yo ‘yang contractual asawa mo.” ani Anthony habang umiinom ng kape, malamig na sa tasa pero mainit pa rin ang tono ng boses.Nagulat si Riva, bahagyang napatigil sa paghuhugas ng tasa. “Huh? Ganun lang talaga si Luther,” mabilis niyang tugon, kasunod ang bahagyang pagtawa, pilit. “Tsaka ‘diba nga, bakla si Luther?”Namula ang pisngi ni Riva. Bahagyang yumuko. Halatang napahiya o nabuko. Denying, yes—but the pink on her cheeks told a different story. Kahit gaano niya itago, kahit anong pilit ng isipan niyang itapon ang ideya, iba ang epekto ni Luther sa katawan niya. Sa puso. Sa bawat simpleng titig, may hatid na kuryente. Hindi niya inaamin. Pero ramdam.She refused to acknowledge the idea. Hindi siya handa. At ayaw rin niyang umasa.Hindi pa nakikilala ni Anthony ang bagong asawa ni Riva. But seeing her reaction? Kitang-kita niya na may init na namamagitan. Hindi lang basta init, kundi ‘yung uri ng tensyon na hindi maipaliwanag. Sa paraang tumatahimik ang paligid ka

Isang paglilitis sa loob ng korte.Mainit. Mabigat ang hangin. Hindi dahil sa panahon kundi sa tensyong nagsimula pa lang mag-umaga. Lahat ng tao sa courtroom ay parang nakatingin sa kanila. Ang bawat kaluskos, bawat sulyap, bawat buntong-hininga—lahat, may ibig sabihin.Ang abogado ng kabilang partido ay isa sa mga tanyag sa larangan ng batas. Kilala siya bilang walang kinatatakutan, at walang kasong hindi niya nabibitawan ng buo. Ilang beses na itong humarap sa mga kagaya ng kasong ito—at ang tagumpay ay palaging nakakabit sa kanyang pangalan.Si Riva, kahit gaano siya kahinog sa mga ganitong klaseng gulo, ay hindi nakaiwas sa takot na lumukob sa kanyang buong pagkatao. Parang may mga tanikala sa kanyang dibdib, at bawat hakbang patungo sa witness stand ay tila paglalakad sa sarili niyang libingan. Pinilit niyang manatiling kalmado, pero ang pintig ng puso niya’y tila sirena ng pulis—hindi mapigilan.“Ang kabilang partido ay sumalakay sa labas ng korte ngayong araw ng paglilitis, Ju