Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

---------------"เดมี่ทางนี้มึง""โอเค กูขอไปหาอะไรกินให้ตื่นแป๊บ""อะเคร"เพราะเมื่อคืนเอาแต่คิดถึงเรื่องของไอ้ลีธจนท้ายที่สุดฉันได้นอนไปไม่กี่ชั่วโมง พอรู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว สภาพตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับซากศพเดินได้ ระหว่างที่เดินไปซื้อของร้านค้าใกล้ๆ สายตาเหลือบไปเห็นเงาตัวเองสะท้อนในกระจก ผมฟูยุ่งเหยิงแม้จะรวบหางม้าแล้วก็เถอะ ใบหน้ายังคงใสไร้สิวดวงตากลมโตใต้ตาคล้ำเล็กน้อย ปากนิดจมูกหน่อยตัวเล็กผิวขาว ในชุดนักศึกษาก็พอไปวัดไปวากับเขาได้ล่ะนะ แต่ดูเหมือนจะมีปัญหาเกิดขึ้นแล้วสิ"ทั้งที่ช่วงนี้ก็ไม่ได้กินเยอะ ไหงเสื้อช่วงหน้าอกถึงได้คับขึ้นมาอีกล่ะเนี่ย สะโพกเองก็ด้วย"ไม่รู้จะเกี่ยวกับเรื่องบนเตียงที่ฉันมีอะไรกับลีธทุกวันหรือเปล่า คงไม่หรอกมั้งอาจจะขยับขยายตามกาลเวลา คิดแบบนั้นสบายใจกว่าเยอะ"เท่าไหร่คะ""ทั้งหมดสามสิบบาทจ้ะ"หลังเดินมาซื้อของเรียบร้อย ฉันกลับไปยังโต๊ะของกลุ่มเพื่อนที่หน้าคณะอีกครั้ง ทุกคนต่างนั่งมองมาที่ฉันอยู่ก่อนแล้ว ที่เด่นสะดุดตาที่สุดเห็นจะเป็นไอ้ลีธ มันนั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไม่แม้แต่จะสนใจเรื่องอื่น ทั้งยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ไม่ต้องเดาก็พอจะรู้คนที่มันคุยด้วยคงจะ

-------------"หื้ม นั่นไคล์นี่นา?" "เพื่อนลูกกวาดน่ะหรอ" ผมกำลังเดินเล่นกับลูกกวาดต้องชะงักหันไปมองตามสายตาแฟน เห็นของขวัญและเดมี่นั่งเล่นที่ริมสระน้ำ โดยข้างเดมี่นั้นคือไคล์เพื่อนหนึ่งในกลุ่มของลูกกวาดนั่นเอง "ดูท่าไคล์จะเอาจริงแฮะ""เอาจริง? หมายความว่าไง" "เมื่อไม่กี่วันก่อน ไคล์บอกว่าสนใจเดมี่อยากจีบน่ะ แต่ไม่คิดว่าจะรุกเร็วขนาดนี้" ลูกกวาดขมวดคิ้วเล็กน้อย เพ่งสายตามองไปยังทั้งสามคนคงกำลังห่วงเพื่อนอยู่ล่ะมั้ง เพราะเท่าที่จำได้ลูกกวาดและไคล์อยู่บ้านใกล้กันซะด้วย ไม่แปลกที่จะเป็นห่วงขนาดนั้น "ไม่มีอะไรหรอก คงแค่ทำความรู้จักกันเฉยๆ แหละ" "แต่หมอนั่นเอาจริงนะ ลีธไม่หวงเดมี่บ้างหรอ" "จะว่าไงดีล่ะ ถ้าในสถานะเพื่อนก็ห่วงอยู่แต่ก็พอจะรู้นิสัยของยัยนั่นเหมือนกัน ที่ผ่านก็ไม่เคยสนใจผู้ชายเลยสักคน สงสัยเพื่อนลูกกวาดคงจะโดนปฏิเสธแหง" หึ เพราะมึงหนีจากกูไม่ได้หรอกเดมี่ กูรู้นิสัยมึงดีทุกวันนี้เสพติดเซ็กส์ของกูจะตาย "เราไปกันเถอะ เดี๋ยวชานมลูกกวาดจะหมดเอานะ" "นั่นสิ! เกือบลืมไปเลยรีบไปกันเถอะลีธ" "ให้ตายสิ น่ารักจริงๆ ^^ " สถานะของมึงน่ะเป็นแค่ fwb ให้กูก็พอแล้วเดมี่ นอกจากสถานะน

---------- (แล้วไงต่อ สีหน้าไอ้ลีธอย่างเห่ยเลยใช่ไหม) "อือ มันคิดว่ากูจะยอมขอโทษลูกกวาดอย่างที่มันพูด แต่พอกูไม่สนใจมันก็เลยเสียหน้า หลังจากนั้นทั้งวันเวลามีโอกาสก็มักจะเร่งเร้าให้กูไปขอโทษลูกกวาด อีกอย่างเจ้าตัวไม่ติดเรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ" (ฮ่าฮ่า แค่ฟังที่มึงเล่าก็สนุกแล้วว่ะ) หลังกลับมาจากสวนสนุกไคล์เป็นคนมาส่งฉันที่หน้าคอนโด ทันทีที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าของขวัญก็รีบโทรมาหาเพื่อถามไถ่ถึงเหตุการณ์ในวันนั้นทันที ฉันเล่าทุกอย่างให้มันฟังยกเว้นที่เกิดขึ้นหลังห้องน้ำ "แต่ตอนนั้นกูสนุกไม่ลงจริงๆ สีหน้าน้ำเสียงทุกอย่างของไอ้ลีธ เหมือนว่ามันกำลังมองฉันเป็นฝ่ายผิดเต็มเปา" (มึงมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ จากที่กูฟังมึงเล่าแล้วเรื่องนี้ไม่มีใครเป็นฝ่ายผิดทั้งนั้นแหละ อีกอย่างลูกกวาดก็ไม่ได้โกรธอะไรใครด้วย คนที่โวยวายแสดงความเป็นสุภาพบุรุษคือไอ้ลีธต่างหาก) "เฮ้อ ก็นะมันออกจะรักของมันจะขนาดนั้น เหมือนพยายามตอกย้ำว่ากูเป็นแค่เพื่อนไม่มีสิทธิ์ได้ก้าวข้ามไปมากกว่านั้น" แถมมันยังรู้เรื่องที่ฉันชอบมันอีก ครั้งต่อไปมันจะมาไม้ไหนอีก "!!!" ฉันที่กำลังนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงต้องผงะเมื่อได้ยินเสีย

---------"อเมริกาโน่เย็นไม่หวานแก้วหนึ่งค่ะ""ค่ะ"เดินหมดเรี่ยวแรงมาคาเฟ่ในห้างสรรพสินค้าใกล้คอนโด เพราะไม่อยากอยู่ในห้องอุดอู้คนเดียว จะโทรไปชวนของขวัญก็ได้ข่าวว่าวันนี้มีญาติมาจากต่างจังหวัด ฉันจึงต้องมานั่งกินกาแฟคนเดียว"ไหนๆ ก็มาแล้ว เย็นนี้หาอะไรกินที่นี่ก็แล้วกัน"ระหว่างที่นั่งเล่นในคาเฟ่ฉันเปิดซีรีส์สวมหูฟังครอบหูว่าจะนั่งดูยาวๆ แต่กลับเริ่มรู้สึกเหมือนกับว่ามีใครกำลังมองอยู่ ทันทีที่เงยหน้าขึ้นไปเห็นเข้ากับชายหน้าหล่อละมุน"ไคล์เองหรอ เราตกใจหมดเลย""โทษทีนะ เราไม่กล้าเรียกน่ะเห็นเดมี่กำลังดูซีรีส์อยู่"ไคล์นั่งลงยังเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้ามกับฉัน ในมือถือมัทฉะวางลงตรงหน้า ก่อนจะเริ่มเอ่ยถามตามปกติ"ว่าแต่วันนี้มาคนเดียวหรอ""อ๋ออื้ม เพื่อนไม่ว่างน่ะ""อาเหมือนกันเลย จะว่าไปเดมี่กับลีธรู้จักกันมานานหรือยัง"จู่ๆ ก็ถามถึงหมอนั่น หรือไคล์อยากจะมาเช็คประวัติของไอ้ลีธเพื่อกรองให้เพื่อน"ตั้งแต่มัธยมปลาย""งั้นก็นานพอสมควรแล้วสิ""ก็นะ""เหมือนเรากับลูกกวาดเลย"นั้นไงถามเพื่อจะเข้าเรื่องเพื่อนนี่เอง สีหน้าของไคล์ดูจะกังวลเล็กน้อย หรือจะทะเลาะกับลูกกวาดเรื่องไอ้ลีธ"เพราะบ้านใกล้กัน

-----------"ยะ อย่าบอกนะว่ามึงกับยัยนั่นไม่เคยมีอะไรกัน""เออ"ถึงว่าล่ะ ทุกครั้งที่มาหาฉันมันถึงได้ป่าเถื่อนกระหน่ำอย่างกับหมาบ้าหิวโหยขนาดนั้น"งั้นที่ผ่านมาลูกกวาดเองก็รักไคล์เหมือนกันสินะ""คงจะแบบนั้น กูเป็นแค่เครื่องมือให้ลูกกวาดลืมมันก็เท่านั้นแหละ เมื่อสามสี่เดือนที่แล้วเหมือนมีข่าวลือว่าไอ้ไคล์มันจะย้ายตามครอบครัวไปต่างประเทศ นั่นคงเป็นเหตุผลให้ลูกกวาดมาขอกูคบล่ะมั้ง""เฮ้อ เสียใจด้วยนะมึงที่โดนยัยนั่นหลอกใช้เป็นเครื่องมือ"ทีแรกก็โกรธมันอยู่หรอก แต่พอได้รู้เหตุผลจริงๆ เข้าก็เริ่มรู้สึกสงสารขึ้นมาหน่อยๆ แล้วแฮะ"อย่างน้อยก็ทำให้กูได้รู้ใจตัวเองด้วยล่ะนะ""อะ อะไรของมึง"อยู่ๆ มาคว้ามือคนอื่นไปจับซะอย่างนั้น ไม่รู้เลยหรือไงว่าคนอื่นเขากำลังหวั่นไหวน่ะ"ก็อย่างที่บอกว่าตอนนี้กูพอจะรู้ใจตัวเองขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ พอได้เห็นมึงอยู่กับผู้ชายคนอื่นก็เริ่มรู้สึกหวงขึ้นมา""แล้วไง กูกับมึงไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่าการเป็นเพื่อนร่วมเตียงกันซะหน่อย"รถค่อยๆ เลี้ยวเข้ามาในคอนโด ไม่ต่างอะไรกับร่างกายฉันมันเริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายอยากหนีออกไปจากรถคันนี้แล้วสิ"ใช่ นั่นคือคำที่กูเคยพูด ในตอนนี้มั