บททั้งหมดของ Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: บทที่ 991 - บทที่ 1000

Biglang huminto ang kalabaw at yumuko para kumain ng damo sa gilid ng daan.Napatingin si Fiona sa langit. “See? Ako naaawa sa kalabaw.”“Breakfast break,” sabi ni Theo.“Pati kalabaw may break. Sana all!”“May kayakap ka kagabi. Okay na ‘yon.”Mabilis niyang hinampas ito.Napangiwi si Theo, pero pigil ang tawa.“Alam mo dapat maglakad ka na lang, kawawa ‘yong kalabaw, ang bigat mo,” aniya kay Theo.“No way, kayang-kaya ako ng kalabaw.”Nang makarating sila sa bahagi ng daan na sobrang putik at may maliit na sapa, kailangan nilang bumaba. Alanganin ang hakbang ni Fiona dahil sa paa niya.Agad na lumapit si Theo.“Kaya ko,” sabi niya.“Alam ko.”“Then bakit mo ako binubuhat?”“Baka madulas ka na naman.”Bago pa siya makaprotesta, binuhat na siya nito.“Theo!”“Shh. Baka mainggit ang kalabaw. Sabihin niya, sana all binubuhat.”Hindi niya napigilan ang tawa. Napakapit siya sa leeg nito habang tinatawid siya sa maputik na bahagi. Nang makarating sila sa kabila, maingat siyang ibinaba nito

Walang hikbi o ingay ang pagpatak ng luha niya habang hawak siya ni Theo sa hallway ng ospital.“Pagod na ako,” bulong niya.Mas humigpit ang hawak nito sa kamay niya. “Then rest for a while.”Napatingin siya kay Theo.“Ako muna ang magbabantay,” sabi ni Theo.Gabi na nang ilipat si Lucio sa isang private room para bantayan at obserbahan. Unconscious pa rin ito. Nakakabit sa oxygen. May suwero. May monitor na paulit-ulit ang tunog.Nagpadala na sila ng mensahe kina Neil at Angel nang makakuha sila ng signal. May security na paparating.Pero habang wala pa ang mga iyon, si Theo ang nanatili sa labas ng kuwarto ni Lucio.Si Fiona, pagod na pagod, ay nakaupo sa mahabang upuan sa hallway. Nakapikit siya, pero hindi tulog. Bawat tunog ng sapatos, bawat pagbukas ng p***o, bawat yabag ng tao ay naririnig niya.Hanggang sa may dumaan na nurse.Nakasuot ito ng mask. May hawak na tray. Diretso itong pumasok sa kuwarto ni Lucio.Sa una, hindi gumalaw si Fiona.Pero pakiramdam niya parang may kaka

Matapos nilang dumaan sa hotel para makapagpalit siya ng damit, nagprisinta si Theo na samahan siya sa Ayala Bay Resort. Hindi na siya tumanggi. Siguro dahil pagod siya. O siguro dahil may bahagi sa kanyang gustong makita ni Nate si Theo.Hindi niya inamin iyon kahit sa sarili niya.Pagdating nila sa resort, si Nate ang unang nakakita sa kanya sa lobby.“Mommy!”Bumilis ang takbo nito papunta sa kanya.Hindi na ininda ni Fiona ang sakit ng paa. Lumuhod siya at sinalubong ang anak sa mahigpit na yakap.“Nate,” bulong niya, halos mapaiyak ulit. “Baby ko.”Mahigpit siyang niyakap ng bata. “Mommy, where did you go? Ang tagal mo.”“Sorry,” sabi niya, hinaplos ang buhok nito. “May importanteng ginawa si mommy.”Umatras nang kaunti si Nate at tiningnan ang mukha niya. Kumunot ang maliit nitong noo.“Mommy, umiiyak ka po?”Napangiti siya kahit kumirot ang dibdib niya. Hinalikan niya ito sa noo.“Na-miss lang talaga kita.”Pagkatapos, napatingin si Nate sa likod niya.“Sir Theo!”Dahan-dahang l

Nagkatitigan sina Fiona at Theo habang mahimbing na natutulog si Nate sa kabilang kuwarto. Sa labas ng bintana, tahimik ang resort, pero sa dibdib niya, parang may bagyong matagal nang gustong kumawala.Nagtimpla siya ng tea. Hindi kape.Dahil sapat na ang kaba sa dibdib niya.Nang maihain niya iyon sa maliit na mesa, umupo si Theo sa tapat niya. Hindi nito ginalaw agad ang tasa. Nakatingin lang ito sa kanya na para bang hindi nito alam kung paano sisimulan ang usapang limang taon nilang parehong tinakasan.“Fiona, may sasabihin ako sa ’yo. Pakinggan mo lang ako. At puwede kang magtanong kung may hindi malinaw.”Napahigpit ang hawak niya sa tasa. “Tungkol saan?”“Tungkol sa kung bakit ako bumalik.”Dahan-dahang tumango si Theo, parang tinatanggap na nito ang sarili nitong kasalanan bago pa niya iyon marinig.“Mahal kita noon pa man.”Natigilan si Fiona.Hindi iyon ang inaasahan niyang unang salita.“Bago pa ang lahat.” Napabuntong-hininga ito. “Ikaw ang first love ko, Fiona.”Nanikip

Unang nagising si Fiona. Hindi niya agad iminulat ang mga mata. Ramdam niya ang init ng katawan ni Nate sa gitna nila. Ramdam din niya ang init ng kamay ni Theo na nakahawak pa rin sa kamay niya sa ibabaw ng maliit na dibdib ng anak.Sandali siyang hindi kumilos.Parang natatakot siyang gumalaw dahil baka mawala ang tagpong iyon.Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata.Si Theo ang una niyang nakita.Gising na ito.Nakatingin lang ito sa kanila ni Nate na parang hindi pa rin makapaniwalang ang batang natutulog sa pagitan nila ay anak niya.May kung anong humapdi sa dibdib ni Fiona.May sakit pa rin. May guilt. Pero sa ilalim noon, may munting pag-asang matagal na niyang ipinagkait sa sarili.Napatingin sa kanya si Theo.Nagtagpo ang mga mata nila sa ibabaw ni Nate.Pero sa tahimik na titig nito, parang narinig ni Fiona ang isang pangako.Hindi ako aalis.Biglang gumalaw si Nate. Kumunot ang noo nito, saka nagmulat ng mata.Una nitong tiningnan si Fiona. Pagkatapos ay lumingon kay The