Semua Bab Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Bab 1001 - Bab 1010

Napatingin si Theo kay Fiona.“Ma, anong ginagawa ninyo dito?”Sa loob ng ilang segundo, hindi ito kumilos. Nakahawak lang ito sa phone, parang hindi rin nito inaasahan na pupunta roon ang sariling ina.“Ma,” maingat nitong sabi, “sandali lang po. Pupuntahan ko kayo.”Pagkababa ng tawag, agad itong tumayo.“Sasama ako,” sabi niya.Napatigil si Theo. “Fiona—”“Kung nandito ang mommy mo, at nasa Ayala Tower siya, hindi ba dapat lang na i-welcome ko din siya?”Hindi ito agad sumagot. Nakita niya ang pagdadalawang-isip sa mukha nito. May proteksiyon doon. May pag-aalala. Pero may takot din, hindi para sa sarili nito, kundi para sa mangyayaring salpukan ng dalawang pangalan.“Hindi mo kailangang humarap sa pamilya ko. Maybe this is not the right time,” sabi nito.Dahan-dahan siyang tumango. Takot din naman siya.Mabilis itong lumabas ng opisina.Ngunit makalipas ang ilang minuto, sumunod pa rin siya.Pagbaba niya sa lobby ilang minuto matapos mauna si Theo, nakita niya agad ang mag-ina.Sa

Inihatid sila ni Theo sa hotel matapos ang hapunan.Pagkapasok nila sa suite, agad humiga si Nate sa sofa. Ilang minuto lang, nakatulog na ito habang yakap ang malaking stuffed toy na binili ni Viktoria para dito bago sila umuwi.Tahimik na tinakpan ni Theo ng coat ang anak at nanatiling nakayuko roon nang ilang segundo, pinagmamasdan ang mahimbing nitong pagtulog.“Pagod siya,” mahina nitong sabi.“Oo. Sobrang saya niya ngayong gabi.”Bahagyang ngumiti si Theo. “Masaya rin si Mama kahit ayaw niyang ipahalata.”Hindi siya sumagot.Dahan-dahang lumapit si Fiona sa drawer kung saan niya inilagay ang maliit na velvet pouch.Matagal na niya iyong dala simula nang bumalik si Theo sa buhay niya, ngunit hindi niya alam kung kailan magkakaroon ng lakas ng loob na ilabas iyon.“Theo.”Napatingin ito sa kanya.Binuksan niya ang palad.Nasa gitna niyon ang singsing na iniwan nito limang taon na ang nakaraan.Ang wedding ring ni Theo.Nawala ang bahagyang ngiti sa labi nito.Sa isang iglap, parang

Mabilis na lumabas si Fiona ng kuwarto nang makatiyak na mahimbing na ang tulog ni Nate.Dumiretso siya sa maliit na kusina at nagsimulang magtimpla ng kape. Kailangan niyang pakalmahin ang sarili matapos ang paraan ng pagkindat ni Theo kanina.Kasalukuyan niyang hinahalo ang kape nang maramdaman niya ang init ng katawan nito sa likod niya.“Fiona,” mababa nitong bulong, halos dumampi ang mga labi sa kaniyang tainga, “iba ang gusto ko.”Nanigas ang kamay niyang may hawak na kutsara.“Theo—”Pagharap niya, halos magtama agad ang kanilang mga labi. Napakalapit nito. Isang hininga lamang ang pagitan nila.Hindi na siya binigyan ni Theo ng pagkakataong umatras.Kinabig siya nito sa baywang at mariing hinalikan.Napakapit si Fiona sa balikat nito habang unti-unting lumalalim ang halik. Parang lahat ng pagpipigil nila buong araw ay sabay-sabay na nawala. Bumilis ang tibok ng puso niya nang marahan siyang buhatin ni Theo at paupuin sa kitchen counter.“Theo,” bulong niya sa pagitan ng mga hal

Samantala, paalis na sana sina Nate at Yaya Nita nang muling umikot ang paligid sa paningin ni Alexander.Napahawak siya sa puno. Biglang nanghina ang kaniyang mga tuhod, kasabay ng malamig na pawis na namuo sa kaniyang noo.“Lolo!”Narinig niya ang sigaw ng bata bago may ilang taong mabilis na lumapit sa kaniya.“Sir, maupo muna kayo,” sabi ng isang lalaki habang inaalalayan siya patungo sa pinakamalapit na bench.Mabilis namang kinuha ni Yaya Nita ang cellphone.“Tatawag po ako ng emergency hotline.”Hindi makatutol si Alexander. Pinilit niyang huminga nang malalim habang nakapikit, ngunit tila lalo lamang sumisikip ang kaniyang dibdib dahil sa takot na baka bumagsak siya sa harap ng maraming tao.Maya-maya, marahang umupo si Nate sa tabi niya.Pagmulat niya, nakita niyang hinahalungkat ni Nate ang maliit nitong bag. Maya-maya ay naglabas ito ng isang chocolate bar at iniabot sa kaniya.“Lolo, kain po kayo.”Napatingin si Alexander sa hawak nitong tsokolate.Buong inosenteng ngumiti

Nawala ang mapaglarong ngiti sa labi ni Theo.“Ano’ng sinabi?”“Malapit na raw ang fiesta sa probinsya. Gusto ng mama mo na pumunta tayo.”Saglit itong natahimik bago maingat na nagtanong, “Gusto mo bang pumunta?”Hindi agad nakasagot si Fiona.Hindi lamang simpleng pagdalo sa fiesta ang ibig sabihin niyon. Kailangan niyang harapin ang pamilya ni Theo.“Kung gusto mo kaming isama.”“Siyempre gusto ko kayong kasama.”May katiyakan sa boses nito na muling nagpabilis sa tibok ng puso niya.“Matagal pa naman,” dagdag niya. “Pag-isipan muna natin.”Hindi na siya pinilit ni Theo. Sa halip, tumingin ito sa paligid ng hotel suite.“Hanggang kailan kayo mananatili rito?”“Hanggang makahanap kami ng maayos na bahay.”“May bahay ako.”Kumunot ang noo ni Fiona. “Ano’ng ibig mong sabihin?”“Doon muna kayo tumira ni Nate.”“Theo, hindi puwede.”“Bakit hindi?”“Kasi… Baka kung ano ang isipin ng mga magulang mo. Nahihiya rin ako sa kanila.”“Ano ka ba?” Lumapit ito sa kaniya. “Mag-isa lang ako sa baha