All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 1211 - Chapter 1220

Inilapit ni Prince ang mukha, ngunit itinaas ni Stefie ang sketchpad sa pagitan nila. Sa halip na mga labi niya, ang papel ang nahalikan nito.“Wala kang professional f*e. Magtigil ka! Nakakarami ka na!”Umayos ng upo si Prince at pinunasan ang labi. “Hindi libre ang payo ko.”“Bakit hindi mo sinabi bago ako humingi ng tulong?”“Hindi mo rin tinanong.”“Alam mo, noong una, akala ko matino ka. Hindi pala. Nuknukan ka ng bastos!” aniyang hinampas ito ng sketch pad“Akala ko rin mabait ka.”Ibinaba ni Stefie ang sketchpad. “Mabait ako sa mabait. Kasalanan mong nakakainis ka.”Natawa si Prince at tumayo mula sa bench. “Halika na. Baka naghihintay na sa mansyon ang daddy mo.”Nawala ang ngiti ni Stefie. Dahil sa pang-aasar nito, pansamantala niyang nakalimutan ang pag-uusap nila ni Don Severo.Isinara niya ang sketchpad at ibinalik iyon sa bag. Sabay silang naglakad patungo sa parking area habang sumusunod sa hindi kalayuan ang dalawang bodyguard.Si Prince ang nagmaneho pauwi. Tahimik lama

Nasamid si Stefie.“Apo?” Napahawak siya sa dibdib. “Daddy, hindi ba masyadong maaga pa—”“One step at a time, Don Severo,” singit ni Prince. “Kasal at honeymoon muna.”“Walang masama kung sisimulan ninyo sa honeymoon ang paggawa ng apo.” Ngumiti ang ama. “Dalawang linggo kayong walang ibang iintindihin.”Nanlaki ang mga mata ni Stefie. Bago pa siya makatutol, muling nagsalita si Prince.“I’ll try my best, Don Severo.”Pinalo niya ito sa braso. “Ano’ng susubukan mo?”“Gawin ang best ko.”Pinisil niya ang braso nito nang mas madiin. Hindi na ngumiti si Prince, ngunit hindi rin nito binawi ang sinabi.“I’ll leave you two to discuss it.” Tinalikuran sila ni Don Severo. “Huwag kayong mag-alala. Walang manggugulo sa villa.”Pagkasara ng p***o, hinarap ni Stefie si Prince.“Anong ibig mong sabihin na susubukan mo ang best mo?”“Kung sinabi kong hindi tayo gagawa ng apo, magtatanong siya kung bakit.”“Eh, di sabihin mong ayaw pa natin.”“Mas maraming paliwanag, mas maraming tanong.”“Wala sa

Napatigil si Stefie sa pagsayaw.Hindi niya alam kung alin ang tinutukoy ni Prince, ang kasal, ang pagiging mag-asawa, o ang mga pangakong binitiwan nila sa altar.“Anong ibig mong sabihin?” tanong niya.Naghintay si Prince sa sagot niya, ngunit hindi niya alam kung ano ang sasabihin. Nang mapansin nito ang pag-atubili niya, bumalik ang pilyong ngiti sa mga labi nito.“Relax. Joke lang.”Pinilit ni Stefie na tumawa. “Alam kong joke lang.”Bakit naman siya maniniwala? Isang taon ang napagkasunduan nila. Walang pagmamahalan at walang totohanan.Iyon ang gusto niya.Ngunit bakit parang may kung anong bumigat sa dibdib niya nang bawiin ni Prince ang sinabi nito?Nagpatuloy sila sa pagsayaw. Kumilos ang kamay ni Prince sa kanyang baywang upang igiya siya sa mabagal na pag-ikot.“Bakit wala ang mommy mo?” tanong nito.Nanigas si Stefie.Napatingin siya sa mesa kung saan magkatabing nakaupo sina Don Severo at Clarence. Nakikipag-usap ang kanyang ama sa isang bisita habang tahimik na kumakain

Napahinto si Stefie.Bukas na ang mga mata ni Prince at nakatingin sa kanya.“Bumabalik lang ako sa puwesto ko.”“Tapos ka nang yumakap?”“Hindi kita niyakap.”Itinuro nito ang mga unan sa sahig. “May ebidensiya. Ikaw ang lumapit. Halos sakalin mo ako sa yakap.”“Imposible.”Mabilis siyang lumayo at bumaba sa kama.“Baka ikaw ang nagtanggal sa mga unan.”“Bakit ko gagawin iyon?”“Dahil manyak ka.”“Ikaw ang nanggapang.”Namula si Stefie. Kinuha niya ang robe at nagkulong sa banyo bago pa ito makapang-asar.Makalipas ang isang oras, magkatapat silang naupo sa terrace. Tanaw mula roon ang maputing buhangin at malinaw na dagat. Inihain sa kanila ang agahan.Tahimik na kumakain si Stefie nang mapansin ang sandalyas ng babaeng resort employee na nagdala ng pagkain. Maganda ang hinabing strap ngunit masyadong manipis ang swelas para sa mahabang paglalakad.Kinuha niya ang maliit na sketchpad mula sa bag at nagsimulang gumuhit.“Ano iyan?” tanong ni Prince.“May naisip lang akong design. Gust

Napatingin si Stefie kay Prince.Simple lamang ang pagkakasabi nito, ngunit tumama iyon sa isang bahaging matagal na niyang itinatago. Sa buong buhay niya, kailangan niyang humingi ng pahintulot sa halos lahat ng ginagawa niya. Ngayon, may isang taong nagsasabing maaari siyang maging malaya.Bumalik sila sa resort bago lumubog ang araw. Habang naglalakad sila sa dalampasigan, magkahawak ang kanilang mga kamay.Lumingon si Prince sa kanilang likuran.“Wala na ang tauhan ng daddy mo.”“Sigurado ka?”“Kanina pa. Malamang nagpahinga na ‘yon.”Binitiwan nito ang kamay niya.“Tapos na ang palabas. Hindi mo na kailangang magpanggap.”Nawala ang init sa palad ni Stefie.Ilang hakbang siyang nagpatuloy bago huminto. Hindi niya nagustuhan ang distansiyang biglang namagitan sa kanila.Lumingon siya. Naglalakad pa rin si Prince sa likuran niya, ngunit hindi na nito sinubukang abutin ang kanyang kamay.Si Stefie ang bumalik at humawak sa kamay nito.Napatingin ang lalaki sa magkahawak nilang mga ka