All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 1231 - Chapter 1240

Hindi binitiwan ni Prince ang kamay ni Don Severo.Malamig ang titig ng matandang lalaki, ngunit pinanatili niyang kalmado ang ekspresyon. Matagal na niyang alam na hindi basta pananakot ang mga salitang binibitawan nito.“You’re now part of the family, Prince. At pinagkakatiwalaan kita,” ulit ni Don Severo. “Sa sandaling sirain mo ang tiwala ko, para mo na ring hinukay ang sarili mong libingan.”“Wala po akong balak sirain ang tiwala ng pamilya.”“Hindi mo ako kilala, Prince.”“At hindi ninyo rin ako kilala, Don Severo.”Napatingin sa kanya si Stefie.“I mean,” dagdag niya, “biglaan ang kasal namin, kaya wala pa tayong pagkakataong makilala ang isa’t isa.”Binitiwan ni Don Severo ang kamay niya. “Magkakaroon tayo ng maraming pagkakataon.”“Sigurado po ako.”Paglabas nila sa opisina, saka lamang nakahinga nang maayos si Prince. Hindi niya pinagsisisihang tinanggap ang posisyon, ngunit malinaw ang babala. Sa sandaling matuklasan ng mga Santillan ang tunay niyang pakay, hindi lamang neg

Nasa pintuan na ng mansyon si Stefie nang mapansing hindi sumusunod sa kanya si Prince.Nakatayo pa rin ito sa tabi ng sasakyan, hawak ang cellphone at nakatitig sa screen. Kahit ilang metro ang pagitan nila, nakita niyang nanigas ang panga nito.“Prince?”Mabilis nitong pinatay ang screen bago tumingin sa kanya.“Bakit hindi ka pa pumapasok?”“May binasa lang ako.”Bumalik siya sa driveway. “May problema?”“Work message lang.”“Altavera?”Tumango ito, ngunit hindi nagbigay ng ibang paliwanag.Binuksan ni Prince ang likurang p***o upang kunin ang handbag niya. Bago nila tuluyang iwan ang sasakyan, inilibot nito ang tingin sa paligid, sa mga nakaparadang sasakyan, mga bintana ng mansyon, at mga tauhang nakapuwesto malapit sa gate.“Hoy, may hinahanap ka ba?”“Wala.”“Kanina ka pa tumitingin sa paligid.”“Checking lang.”“Checking what?”Hindi ito sumagot. Sa halip, ipinatong nito ang kamay sa kanyang likod at inilapit siya sa katawan nito habang ginagabayan papasok.Uminit ang balat ni

Mabilis na tumalikod si Stefie at hinablot ang unan sa tabi niya.“Hindi ako nakatingin.”“Nakabukas ang mga mata mo.”“Inaayos ko lang ang unan.”“Habang nakatingin sa banyo?”“Napasulyap lang.”Narinig niya ang mahinang tawa ni Prince bago tuluyang takpan nito ng kurtina ang glass wall.Itinago ni Stefie ang mainit na mukha sa unan. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakahiya, ang mahuli nitong nakatingin o ang katotohanang hindi niya kaagad nagawang umiwas.Makalipas ang ilang minuto, bumukas ang p***o ng banyo.Hindi siya lumingon. Nagkunwari siyang abala sa cellphone kahit hindi niya naiintindihan ang binabasang post.“Mga ilang minuto kang nanood?” tanong ni Prince.“Hindi ako nanood.”“Five minutes? Ten?”“Sinabi nang napasulyap lang.”“Maniningil na ako ng entrance f*e.”Napairap si Stefie bago humarap dito.Na isang malaking pagkakamali.Nakatayo si Prince malapit sa sofa, nakatapis lamang ng puting tuwalya sa baywang. Basa pa ang buhok nito, at may maliliit na patak ng tubig

Limang minuto raw.Halos labinlimang minuto nang nakaupo si Stefie sa sofa ng private room ni Prince, ngunit hindi pa rin bumubukas ang p***o.Hindi siya makapag-concentrate sa cellphone. Ilang beses na niyang binasa ang parehong post nang hindi nauunawaan ang laman niyon. Mas interesado siyang malaman kung ano ang pinag-uusapan nina Prince at Eloise sa labas.Ano bang mahalagang business matter ang hindi niya puwedeng marinig?Tumayo siya at lumapit sa p***o. Idinikit niya ang tenga roon, ngunit wala siyang marinig. Masyadong makapal ang dingding at hindi malinaw ang mga boses sa kabilang silid.Sinubukan niyang pihitin ang doorknob, ngunit bago niya iyon tuluyang mabuksan, bumukas ang p***o mula sa labas.Napaatras siya.Nakatayo roon si Eloise.Mabilis nitong inayos ang ekspresyon nang makita siya.“Akala ko five minutes lang,” sabi ni Stefie.“Marami kaming kailangang pag-usapan.”Nilagpasan siya ni Eloise at naglakad patungo sa p***o ng opisina.Sinundan iyon ni Stefie ng tingin h

“Buksan mo,” ulit ni Stefie.Hindi kumilos si Prince. Tiningnan lamang nito ang puting sobre bago ibinalik ang tingin sa manager.“May humawak pa ba rito bukod sa staff na tumanggap?”“Hindi ko po sigurado, sir. Tatanungin ko.”“Secure the CCTV footage. Mula reception hanggang parking area.”“Opo.”“Kailangan ko rin ang eksaktong oras ng pagdating, suot, at direksiyon ng pag-alis ng lalaki. Huwag ninyong buburahin ang kahit anong recording.”Tumango ang manager at tinawagan ang security office.“Prince,” tawag ni Stefie. “Buksan mo na.”“Hindi rito.”“Bakit?”“Hindi natin kilala ang nagpadala.”“Sobre lang iyan.”“Exactly. Hindi natin alam kung ano ang nasa loob.”Humingi si Prince ng resealable plastic bag sa manager. Gamit ang tissue, inilagay nito roon ang sobre bago ipinasok sa loob ng coat.“Bakit parang natatakot kang malaman ko ang laman?” tanong ni Stefie.“Hindi ako natatakot. Nag-iingat lang ako.”“Magkaiba ba iyon?”“Oo.”Hindi na niya naituloy ang pagtatanong dahil bumalik