บททั้งหมดของ Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: บทที่ 1191 - บทที่ 1200

Sabay nilang hinila ang mga hawakan.Sumilay ang asul na liwanag mula sa munting silid sa likod ng pinto ni Baby A. Sa gitna nito ay may isang pares ng maliliit na sapatos at karatulang may nakasulat na “Our Little Boy.”Mula sa kabilang pinto, kulay rosas na liwanag ang bumalot sa munting nursery. May maliit na headband sa ibabaw ng unan at karatulang “Our Little Girl.”Isang lalaki at isang babae.Napahawak si Felicity sa kanyang tiyan habang nagsisigawan sa tuwa ang kanilang pamilya. Naghalo ang tawanan at iyakan sa paligid niya, ngunit nanatili ang tingin niya kay Damon.Nakatayo pa rin ito sa harap ng unang pinto. Nakatitig ito sa asul na liwanag habang nangingilid ang mga luha.“Damon,” tawag niya.Doon lamang ito huminga nang malalim. Nilapitan siya nito, saka lumuhod sa harap niya. Ipinatong nito ang dalawang kamay sa kanyang tiyan at hinalikan iyon.“Hello, little princess at little bodyguard,” bulong nito.Hinaplos ni Felicity ang buhok ng asawa. “Bakit iyong lalaki ang body

Tila tumigil ang lahat sa paligid ni Damon.“Ngayon?”“Hindi, next year.”“Fel, seryoso ako.” Lumuhod siya sa tabi nito. “Gaano katagal iyong sakit? May lumabas bang tubig o dugo? Nahihilo ka ba? Huminga ka. Sandali, ako yata ang kailangang huminga.”“Damon.”“Ano?”“Tumigil na iyong contraction.”Napatingin siya sa tiyan nito. “Wala na? Sigurado ka?”“Oo.”Kinuha niya ang cellphone at tiningnan ang oras. Eksaktong alas-otso dose. Itinala niya iyon bago tinawagan ang obstetrician ni Felicity.Habang ipinapaliwanag niya ang nangyari, hindi niya napigilang maglakad nang pabalik-balik sa veranda. Sinundan siya ng tingin ni Felicity mula sa upuan.“Isang contraction pa lamang?” tanong ng doktor.“Opo. Halos isang minuto siguro.”“May lumabas bang tubig o dugo?”“Wala po.”“Obserbahan muna ninyo. Itala ninyo ang tagal at pagitan ng bawat contraction. Kapag naging regular at mas malakas, o kapag pumutok ang panubigan niya, pumunta na kayo rito. Huwag kayong mag-panic.”“Opo, Doc.”Pagkababa

“Head down pa rin si Baby B,” sabi ng doktor matapos tingnan ang ultrasound monitor. “Maayos ang tibok ng puso niya. Maaari nating ipagpatuloy ang vaginal delivery.”Nakahinga si Damon, ngunit hindi tuluyang nawala ang kaba sa dibdib niya.Nakahiga si Felicity na halos wala nang kulay ang mukha. Basa ng pawis ang buhok nito at mabigat ang paghinga. Ilang minuto pa lamang ang lumipas mula nang isilang ang anak nilang lalaki, ngunit kailangan nitong mag-ipon ng lakas para sa ikalawang sanggol.“Sandali lang,” hingal nito. “Pagod na ako.”“Bibigyan ka namin ng kaunting oras para makahinga,” paliwanag ng doktor. “Pero hindi tayo puwedeng maghintay nang matagal. Kailangan nating mailabas si baby girl habang maayos ang posisyon at tibok niya.”Tumango si Felicity bago ipinikit ang mga mata.Pinisil ni Damon ang kamay nito. “Nandito lang ako.”Mula sa kabilang bahagi ng delivery room, muling umiyak ang anak nilang lalaki.Napalingon si Damon sa infant warmer. Sinusuri ng pediatrician ang sang

Anim na buwan ang lumipas.Sabay na umiyak sina Ian at Nica mula sa kabilang silid.Napadilat si Felicity at kinapa ang tabi ng kama. Wala na roon si Damon. Bago pa siya tuluyang makabangon, narinig niya ang boses nito mula sa nursery.“Isa-isa lang. Dalawa lang ang kamay ni Daddy.”Napangiti siya habang isinusuot ang robe. Pagpasok niya sa nursery, nadatnan niyang karga ni Damon si Nica habang nagtitimpla ng gatas gamit ang isang kamay. Nasa play mat naman si Ian, nakadapa at pilit inaabot ang makulay na teether.“Good morning,” bati ni Felicity.“Finally. Dumating na ang reinforcement.”“Akala ko ba kaya mo?”“Kaya ko naman.”Iniabot niya ang mga braso kay Nica. “Akin na Nica.”Umiling si Damon. “Ikaw kay Ian. Galit na siya sa akin.”Parang nakauunawa, lalong lumakas ang iyak ni Ian.Binuhat ni Felicity ang anak. Tumahimik ito nang idikit niya sa kanyang dibdib, ngunit si Nica naman ang nagsimulang umiyak.“See?” sabi ni Damon. “Salitan silang mang-api.”Naupo silang dalawa sa malamb

Matapos nilang magpalitan ng singsing, humarap sa mga bisita ang officiant.“Sa harap ng mga taong nagmamahal sa inyo, muli kayong nanumpang piliin ang isa’t isa. Hindi bilang mag-asawang kusang nag-aalay ng buong buhay sa isa’t isa.”Muli itong humarap kina Damon at Felicity.“Dahil pinagtibay ninyo ang inyong mga pangako, ikinagagalak kong muli kayong kilalanin bilang mag-asawa, ngayon at sa lahat ng araw na darating.”Nagpalakpakan at naghiyawan ang kanilang pamilya.Humakbang si Damon palapit kay Felicity. Inilagay nito ang isang kamay sa kanyang baywang habang nakatitig sa kanyang mga mata.Ngumiti ang officiant.“Damon, you may now kiss the bride.”Hinawakan nito ang magkabilang pisngi ni Felicity at yumuko. Nang magdikit ang kanilang mga labi, tila humina ang lahat ng tunog sa paligid niya, ang hampas ng alon, palakpakan ng mga bisita, at musikang sumasabay sa ihip ng hangin. Napakatamis ng halik na kanilang pinagsaluhan.Lumapit sina Angel at Fiona dala ang kambal. Kinuha ni Da