All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 731 - Chapter 740

“Bro, I’m not in love with Candice.”“Bro,” sabi ni Jacob, nakasandal sa counter habang pinagmamasdan siya, “aminin mo na. Hindi ka lang galit. Nasaktan ka.”Tahimik si Brent.Pagkatapos ay marahan siyang huminga at tinungga ang laman ng baso.“Bro, okay,” aniya sa wakas, mapait ang boses, “aminin ko na. Nasaktan ako.”“Oh,” sabi nito, “edi para mo na ding inamin na in love ka na kay Candice. Kaya ka lang saktan ng isang tao kung mahal mo siya.”Napailing si Brent at napatawa nang mahina.“Nasaktan ang pride ko.”“Come on, bro.” Umayos ng tayo si Jacob. “Huwag ka na mag-deny. Tayong dalawa lang ‘to.”Napatitig si Brent sa kaibigan.Pride nga lang ba?Kung pride lang, bakit hindi niya mapirmahan ang mga papel?Kung pride lang, bakit sa tuwing namumutla si Candice ay pakiramdam niya ay may kung anong humihila sa sikmura niya?Kung pride lang, bakit kahit pagkatapos niyang sabihing gusto na niyang kumawala sa kasal na iyon, hindi niya magawang iwan ang babae?“Porke ba hindi ko maiwan si

Dahan-dahang lumapit si Brent kay Candice.Wala na iyong galit na kanina niyang nakita. Wala na rin ang yabang at tigas na pilit nitong ipinantatapal sa sugat nito. Ang nasa mukha na lang nito ngayon ay pagod, panghihinayang, at isang uri ng kaba na hindi niya sanay makita sa isang Brent Esguerra.“Look, I--” bahagya itong napahinto, saka mariing lumunok. “I’m stupid for saying those things. I didn’t mean those words. Hindi ko matanggap na nahuhulog na ako sa’yo.”Hindi gumalaw si Candice.Nakatayo pa rin siya sa gilid ng mesa, mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa likod ng upuan na para bang iyon na lang ang tanging pumipigil sa kanya na tuluyang manghina.“Ano ba ang narinig mo?” mahinang tanong ni Brent. “I’ll explain.”Hindi siya sumagot.Sa katahimikang iyon, tila lalo lang humina ang tindig ng lalaki sa harap niya.“I was afraid and confused,” patuloy nito, mas mababa na ang boses. “Pero mali na sinabi ko ’yon. Kung ano man ang narinig mo na nakasakit sa’yo, I’m so sorry.”“Hindi

“Nag-aaral ka?” tanong ni Candice.Bumaba ang tingin nito sa mga papel. “Oo.”“Bakit?”“Ayokong pumalpak ulit,” sabi nito. “Zero knowledge ako sa pagiging ama. Zero knowledge din ako sa pagiging mabuting asawa, apparently.”“Brent…”“I’m serious, Candice.” Tumayo ito. “Hindi sapat na mahal kita. Kailangan kong matutunan kung paano hindi ka masasaktan habang minamahal kita.”Natahimik siya.May mga salitang madaling paniwalaan kapag maganda ang pagkakasabi. Pero may mga gawaing mas malakas kaysa kahit anong confession.Kinabukasan, pagkababa niya sa dining area, sinalubong siya ni Brent na may hawak na bulaklak.Mga puting bulaklak na nakatali sa ribbon na alam niyang kinuha sa garden nila.Kumunot ang noo niya. “Ano naman ’yan?”“Flowers.”“Alam ko. Bakit?”“Panliligaw.”“Brent, asawa mo na ako.”“I know.” Lumapit ito nang kaunti. “Pero dati… hindi maganda ang intensyon ko sa panliligaw. This time, tama na.”Tumahimik siya.Inabot nito ang kamay sa kanya.“Nakahanda na ang breakfast ni

Tahimik si Brent.Ilang segundo ang lumipas. Sapat para kabahan siya at bumalik ang dating takot.Pero imbes na lumayo, inilapit ni Brent ang kamay sa mukha niya at marahang hinaplos ang pisngi niya.“Sshhh, hindi ba napag-usapan na natin na magsisimula tayo uli?”“Pero mali pa rin na ginamit kita.”“Oo. May mga mali tayong pareho. Pero hindi ko na gustong mabuhay sa bilangan ng kasalanan. Kung magsisimula tayo, magsisimula tayo nang walang tinatago.”Napatingin siya sa asawa.“Kalimutan na natin ang hindi magandang nakaraan,” dagdag nito. “Hindi ibig sabihin noon ay walang nangyari. Ibig sabihin lang, hindi na iyon ang magdedesisyon para sa atin.”Tumulo ang luha niya.Pinahid iyon ni Brent. Pagkatapos ay yumuko ito sa tiyan niya.“Baby,” bulong nito, “pakisabi kay Mommy, kakampi ninyo ako palagi.”***Kinabukasan, dumating si Atty. Tecson nang eksaktong alas-diyes ng umaga.Nasa study room si Candice, nakaupo sa tabi ni Brent. Hawak nito ang kamay niya.Pumasok si Atty. Tecson dala

Nang hapong iyon, dumating si Atty. Tecson dala ang kopya ng will.“Miss Candice,” anito iniabot ang brown envelope. “Ito na po ang kopya ng last will ng inyong mommy. Pasensya na po at hindi ko naibigay agad. Just in case po may tanong, tumawag lang po kayo.”“Thank you, Atty.,” sabi niya.“Pasensya na po sa delay.”“Kailangan namin itong mabasa nang maigi,” sabi ni Brent.Tumango ang abogado. “Of course.”Pagkaalis nito, hindi agad nila binuksan ang envelope. Parang pareho silang ayaw sirain ang munting saya ng araw. Kaya hinayaan muna ni Brent na kumain siya ng mangga. Ito mismo ang naghugas, nagbalat at naghiwa.Kinagabihan, naupo sila sa study room.Binasa ni Brent ang will.Ilang pahina ang tahimik nitong binuklat. Paminsan-minsan ay humihinto ito, bumabalik sa mga pages, saka muling nagbabasa.“Candice, parang may kulang na isang page.”Nanlamig ang mga daliri niya. “Anong ibig mong sabihin?”“Itong numbering.” Itinuro nito ang gilid ng dokumento. “Diretso tingnan. Pero kung ba