Tous les chapitres de : Chapitre 741 - Chapitre 750

Samantala, ilang minuto matapos ihatid ni Zion si Cassandra sa mansyon, bumalik siya sa safehouse.Pagpasok niya, nakayuko ang suspect sa silya. Namamaga ang labi. Wala na ang yabang sa mukha, pero nandoon pa rin ang takot.Lumapit si Zion at inilapag ang cellphone sa mesa.“Hindi mo nakita ang mukha,” sabi niya.Umiling ang lalaki. “Hindi. Laging naka-mask at cap. Minsan sa kotse lang nagsasalita.”“Pero kilala mo ang boses.Tumango ito.Zion unlocked his phone.Nag-play siya ng recording.Boses ni Don Carlos mula sa isang public business speech na madaling nakuha online. Malalim at uthoritative.Pinakinggan iyon ng suspect. Nang matapos, mabilis itong umiling.“Hindi siya.”Tinitigan siya ni Zion.“Sigurado ka?”“Hindi iyan ang boses.”Mabilis na kumulo ang dugo niya. Kung hindi si Don Carlos, mas delikado para kay Candice.Hinablot niya ang kwelyo ng lalaki at inilapit ang mukha rito.“Pinagtatakpan mo ba ang mastermind?” mababa niyang tanong. “Gusto mong mabulok din sa bilangguan?”

Tinamaan ni Cassandra ang unang lalaki sa balikat.Malakas ang tunog ng bakal na tubo nang bumagsak iyon sa katawan ng tauhan ni Atty. Tecson. Napaungol ang lalaki at napaluhod, napabitaw kay Candice sa isang braso.“Takbo, Ate!” sigaw ni Cassandra, hingal pero matapang. “Takbo!” anitong hinambalos naman ang isa pa.Tumakbo ni Candice. Pero hindi pa man siya nakakailang hakbang, hinablot na siya ng isa pang lalaki mula sa likod. Mahigpit ang kamay nito sa braso niya, halos bumaon ang mga daliri sa balat niya.“Bitawan mo ako!” sigaw niya, pilit na kumakawala.Itinakip niya ang isang kamay sa tiyan.Hindi niya naisip ang sarili.Ang tanging malinaw sa utak niya ay ang anak niya.“Huwag ninyong sasaktan ang anak ko!” sigaw niya, halos mapunit ang lalamunan. “Atty. Tecson, hayop ka! Pinagkatiwalaan ka ng mommy ko!”Nagbago ang mukha ni Atty. Tecson.Wala na ang pino at mahinahong abogado. Wala na ang lalaking kayang magpaliwanag ng batas habang nakangiti. Ang nasa harap ni Candice ngayon

Mabilis na pinirmahan ni Zion ang papel, halos mabutas iyon sa diin ng kamay.“You got what you wanted,” sabi nito, boses na parang yelong nabasag. “Now save her.”Tumalikod siya at halos tumakbo papunta sa donation room.“Ma’am, dahan-dahan po,” sabi ng nurse.“Kunan ninyo na ako ng dugo,” sagot ni Cassandra. “Lahat ng kailangan ng kapatid ko.”Nagsimula ang transfusion.Kasabay noon, dinala si Candice sa surgery room.Sa labas ng operating room, si Brent ay nakatayo na parang bato. Gusto niyang magwala.Maya-maya, dumating sina Don Carlos at Leah.“Anong nangyari sa mga anak ko?” bungad ni Don Carlos, nanginginig ang boses. Tila tumanda ito ng ilang taon.Si Leah naman ay umiiyak sa tabi nito, hawak ang panyo sa bibig. “Si Cassandra? Si Candice? Nasaan sila?”Dahan-dahang humarap si Brent.“Nasa loob po ng operating room si Candice,” mababa niyang sabi.Napahawak si Don Carlos sa pader. “Kumusta ang anak ko?”Mariing lumunok si Brent. “Naaksidente sila habang tinatakas ni Atty. Tecso

Pumayag si Don Carlos na magbakasyon sila sa farm ni Don Fausto.Nang araw na lalabas na si Candice sa ospital, akala niya ay simpleng discharge lang iyon.Nagkamali siya.Dahil para kay Brent Esguerra, ang paglabas niya sa hospital ay tila military operation.May wheelchair.May tatlong unan sa sasakyan.May listahan ng gamot na naka-print at naka-highlight.May doctor’s instructions na nakalagay sa folder.“Brent,” mahinang reklamo ni Candice habang nakaupo sa wheelchair, “pauwi na tayo at hindi naman ako baldado.”Agad siyang nilingon ng asawa, seryoso ang mukha na para bang may mali sa sinabi niya.“Love, dalawa ang dala mong babies,” sabi nito. “Kung pwede nga lang buhatin na lang kita hanggang farm, ginawa ko na.”Napakurap siya.“Ewan ko ba nagkatrauma na yata ako. I just want to make sure na okay kayo ng babies.”Hindi na siya nakasagot.May punto ito. At dahil doon, mas lalo siyang hindi nakapagreklamo nang ayusin nito ang kumot sa hita niya, tingnan ang angle ng unan sa likod

Inilabas ni Brent ang maliit na kahon mula sa bulsa.Sa ilalim ng lumang acacia tree, tila biglang tumahimik ang mundo ni Candice. Ang maliliit na ilaw sa mga sanga ay kumikislap na parang mga bituing bumaba para saksihan ang kanilang pag-iibigan. Ang puting bulaklak sa paligid ay marahang ginagalaw ng hangin. Sa di-kalayuan, naroon sina Don Fausto, Don Carlos, Leah, Cassandra, at Zion. Nakasuporta sa kanila ang mga mahal sa buhay.Ang lalaking pinakasalan niya ng sapilitan ay nakaluhod ngayon sa kanyang harapan.“Candice,” mahinang sabi ni Brent, nanginginig ang boses habang binubuksan ang kahon. “Will you marry me again, this time, for love?”Nakita ni Candice ang singsing.Simple and elegant. May malaking bato sa gitna at dalawang mas maliliit na bato sa magkabilang gilid.Parang sumisimbolo kay Brent, at ang kambal na nasa kanyang sinapupunan.Tumulo ang luha niya bago pa siya nakapagsalita.Agad nag-alala ang mukha nito.Napahawak siya sa dibdib niya.Inabot nito ang kanyang kamay