All Chapters of แพ้รักคนใจร้าย: Chapter 71 - Chapter 80

"รีบขึ้นมาในตอนที่ฉันยังพูดดีอยู่"มิราเดินขึ้นจากสระด้วยท่าทีกระฟัดกระเฟียด ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะรีบหยิบชุดคลุม ขึ้นมาคลุมร่างให้เธอ"มันชุดบ้าอะไรของเธอวะ ห๊ะ!"มาเฟียหนุ่มกระซิบข้างใบหูหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะบีบเข้าที่แขนเธออย่างแรง มิรารู้สึกมึนงงกับท่าทีชายหนุ่ม ที่อยู่ ๆ ก็มาหงุดหงิดใส่เธอ"รีบพาเมียมึงไปจากตรงนี้แล้วอย่าพึ่งลงมาล่ะ กูมีธุระต้องจัดการที่ขอบสระ"ครูชเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราวกับคนโรคจิต ก่อนจะตวัดสายตามองไปที่คนในสระด้วยแววตาหื่นกระหาย ราวกับสัตว์ร้ายที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ"ตามมา!"เควินเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้อบ มิราที่เห็นท่าไม่ดีจึงเลือกที่จะเดินตามขึ้นไปอย่างว่าง่ายปึง!"โอะ! ตกใจหมดเลย เป็นบ้าอะไร..""..." อื้อ!!ไม่รอให้หญิงสาวพูดจบเควินประกบริมฝีปากแนบชิดพร้อมกับสอดปลายลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปาก พร้อมกับดูดกลืนลิ้นร้อนอย่างช่ำชองราวกับจะลงโทษเธอ มิราจูบสู้อย่างรู้งาน ก่อนที่บิกินีราคาแพงจะถูกกระชากออกโดยชายหนุ่ม ร่างหญิงสาวถูกผลักแนบกับกระจกบานใหญ่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะดันแก่นกายขนาดใหญ่ เข้ามาในร่องสวาทโดยไร้การเบิกทางปึก!ปึก!ปึก!กรี๊ด..

ช่วงค่ำของวัน...มิรามาทานข้าวเย็นกับผู้จัดการสาว เธออยากออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างหลังจากที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้านมาเป็นเดือน ๆ แก้วไวน์ราคาแพงถูกยกขึ้นดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อดับความคิดภายในหัว คำพูดของชายหนุ่มยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของหญิงสาวตลอดเวลาเธอเริ่มคิดไปต่าง ๆ นานา และพยายามหักห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่ให้ไปตามที่ชายหนุ่มบอกระหว่างนั่งทานอาหาร มิราก็เหลือบไปเห็นคนหญิงสาวคนหนึ่งเดินย่างกรายเข้ามาภายในโรงแรม เมลลี่แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นเธอเพราะไม่อยากมีปัญหา เพราะที่ผ่านมาเธอถือว่าเธอทำหน้าที่นั้นได้ไม่ดีพอ ทำให้ทั้งสองมีปัญหากันมินนี่จึงเลือกที่จะเปลี่ยนผู้จัดการมิราตวัดสายตาไปอีกด้านทันทีเพราะรำคาญความมั่นหน้ามันโหนกของเธอซะเต็มประดา ถามว่ามินนี่กับเดินย่างกรายเข้ามาทักทายพวกเธอทั้งสองด้วยท่าทีเย้ยหยัน ทั้งที่พวกเธอนั้นเข้าวงการพร้อมกันถ้าว่ามิรากลับยังอยู่ที่เดิมทั้งที่กำลังจะดังอยู่แล้วแท้ ๆ แต่กลับถูกแคนเซิลงานทั้งหมดหนึ่งเดือน"สวัสดีค่ะพี่มิรา ไม่น่าเชื่อว่านางแบบไส้แห้งแบบพี่จะมีปัญญามานั่งกินร้านอาหารหรูแบบนี้ด้วย"มิรากำแก้วไวน์ในมือไว้แน่น ก่อนที่ผู้จัดการสาวจะห้า

"พวกนายโดนลอบทำร้ายแบบนี้ตลอดเลยเหรอ"มิราเอ่ยถามขึ้นก่อนจะจ้องมองเชนที่กำลังเย็บแผลที่หน้าท้องตัวเองอย่างทุลักทุเลโดยไม่ร้องออกมาเลยสักนิด เมลลี่ที่เห็นท่าไม่ดีจึงเข้าไปช่วยล้างแผลไร้ซึ่งคำตอบจากสองชายหนุ่ม มิราลากเควินเข้าไปในห้องนอนทันทีก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าชายหนุ่มด้วยความเร่งรีบ เควินตกใจเล็กน้อยก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะซุกไซ้ซอกคอหญิงสาวพร้อมกับนัวเนียเธอเต็มที่ ทว่าหญิงสาวกลับห้ามเอาไว้"หยุด! ฉันแค่จะดูว่านายมีแผลรึเปล่า"เควินแสดงท่าทีหัวเสียทันทีที่ไม่ได้เย ทั้งที่เขาตั้งใจจะมาต่อจากที่ทำค้างเอาไว้ ทว่าหญิงสาวกลับตัดบทเสียก่อนแต่อย่างน้อยเขาก็ได้รู้ว่าเธอเป็นห่วง"เป็นห่วงฉันขนาดนั้นเลยเหรอ"มิราเงียบไปทันทีเมื่อชายหนุ่มรู้ทันความคิดของเธอ ทั้งสองสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่มิราจะเป็นฝ่ายจูบชายหนุ่มอย่างดูดดื่ม เควินรับรสจูบหญิงสาวอย่างร้อนแรงไม่แพ้กันก่อนที่ร่างหญิงสาวจะถูกผลักลงเตียงอย่างไม่แรงนักพึ่บกระโปรงหญิงสาวถูกขึ้นทันที ก่อนที่แพนตี้ตัวจิ๋วจะถูกถอดออกไป"วันนี้คาชุดนะ ไม่อยากเสียเวลา"ว่าจบชายหนุ่มก็ปลดกางเกงด้วยความเร่งรีบก่อนจะสาวแก่นกายใหญ่เข้

หลังจากที่มิราหมดสติไปเควินก็เดินย่างกรายลงมาหาครูชเพื่อสนิทของตัวเองทันที"เป็นไงสภาพ""น็อคคาเตียง"มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ด้วยท่าทีเรียบนิ่งไม่ต่างจากเดิม ก่อนจะเอ่ยคำสั่งกับลูกน้องคนสนิทอย่างเชน"เชนแบ่งคนที่ดูแลโกดังสินค้ามาดูแลมิราครึ่งหนึ่ง"คำพูดของมาเฟียหนุ่มทำเอาครูชที่นั่งอยู่มึนงงไปทันที ก่อนจะเอ่ยถามตามความสงสัย"มึงคิดจะจริงกับเธอเหรอ มึงก็รู้การคุ้มกันผู้หญิงเป็นอะไรที่ปู่มึงไม่ชอบ มันมีแต่สูญเสีย มึงจะเสียคนของมึงไปอีกเยอะ มึงจะยอมแลกอีกหลายชีวิตเพื่อผู้หญิงแค่คนเดียวจริง ๆ เหรอวะ เป็นผู้หญิงของมาเฟียต้องให้คุ้มกันดีแค่ไหนก็เป็นอันตรายอยู่ดี"คำพูดของเพื่อนสนิททำให้เควินฉุกคิดขึ้นได้ ทั้งเป็นห่วงมิราและเป็นห่วงคนของตัวเอง และไม่อยากนึกไปถึงตอนที่มีลูกเลยว่าทั้งสองจะเป็นอันตรายแค่ไหน คำพูดของเพื่อนสนิททำให้เควินคิดอะไรบางอย่างออก ก่อนจะขึ้นไปปลุกหญิงสาวที่นอนหมดสติอยู่"มิรา"มิรารู้สึกตัวตื่นขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงชายหนุ่มดังขึ้นบริเวณใบหู"เควิน... อย่าเพิ่งกวน"มิราผลักใบหน้าชายหนุ่มออกห่างอย่างไม่แรงนัก ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยประโย

ใช้เวลาเพียงไม่นานมิราก็มาถึงโรงพยาบาล โดยมีผู้จัดการเธอคอยดูแลตลอด ใช้เวลาเพียงไม่นานหมอก็เดินออกจากห้องตรวจ"หมอคะ! มิราเป็นอะไรคะ""เป็นปกติของคนท้องครับ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง""ท้อง...เหรอคะ""ครับ สิบสองสัปดาห์แล้วครับ"เมลลี่อึ้งไปด้วยความตกใจทันที ก่อนจะเดินเข้าไปหามิราในห้อง เมลลี่จับจ้องหญิงสาวด้วยความโกรธเคืองและน้อยใจก่อนที่มิราจะค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา"อ้าว พี่เมล"มิราตื่นมาก็ยังนิ่งเงียบและไม่ยอมบอกผู้จัดการตัวเองเรื่องตั้งท้อง เป็นเมลลี่ที่ทนไม่ไหวจึงเอ่ยถามออกไปตามตรง"ไม่คิดจะบอกกันหน่อยเหรอ""บอกเรื่องอะไรคะ""ก็เรื่องท้องไง"มิราเงียบไปทันทีหมอคงบอกเรื่องนี้กับผู้จัดการของเธอ"ทำไมไม่บอกจะได้ไม่รับงาน ถ้าเกิดเป็นลมล้มกระแทกพื้นจะทำยังไง"ผู้จัดการสาวทั้งห่วงทั้งโกรธเธอมาก ๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว"รอดตายด้วยกันมาขนาดนี้แล้ว ยังจะมีความลับต่อกันอีกเหรอ"มิราที่รู้สึกผิดจึงทำได้แค่เงียบเธอไม่รู้ว่าต้องเอ่ยคำพูดใดออกไป"มิขอโทษ มิไม่ได้ตั้งใจจะปิด""แล้วมันเพราะอะไร เห็นพี่เป็นคนอื่นเหรอ""เปล่าค่ะแค่ยังไม่พร้อมจะยอมรับความจริง มิท้องไม่มีพ่อนะจะให้