Tous les chapitres de : Chapitre 161 - Chapitre 169

Naya DiazFifteen minutes na ang nagdaan simula nang matapos kaming kumain ng almusal. Ilang minuto na rin ang nakakalipas nang magpaalam sa akin si Xavier, ganoon din ang ilan pang miyembro ng kanyang pamilya na kasabay namin kanina sa dinner table.Tanging si Yven lamang ang kasama ko ngayon, kung saan ay pareho kaming abala sa pagliligpit ng pinagkainan namin. Agad akong napailing nang muling sumagi sa isip ko ang nangyari noong araw na naiwan kami sa veranda. I couldn't believe na nangyari lang ang mga sandaling iyon kahapon.Hindi kalaunan ay naputol ang pananahimik kong iyon nang maramdaman kong may tumapik sa balikat ko."Don't worry, whatever happened yesterday, hindi na mauulit 'yon," nakangiti niyang sambit. "Bantay-sarado na ang buong bahay at napapalibutan ng sandamakmak na tauhan. So, just relax and enjoy your stay here."Tumango lamang ako sa sinabi niyang iyon at bahagyang napangiti.Yup! Knowing Xavier, sigurado ako na hindi na siya papayag na maulit pa iyon.Maya-may

Naya DiazPareho kaming napatayo ni Yven sa couch na kinauupuan namin nang ibinagsak ni Ares si Theodore sa sahig. May malay ito, ngunit nanghihina ito dahil sa pagpapahirap na ginawa sa kanya. He was tortured.But who did it?Hindi kalaunan ay nabaling ang tingin ko sa isa sa kanilang mga tauhan. Agad na namilog ang mga mata ko nang mapagtanto kong may dugo iyon. Bagama't walang kasiguraduhan at hindi ko alam kung ano ang nangyari, sigurado ako na iyon ang ginamit na pamukpok kay Theodore. What did he do?Anong ginawa niya?But whatever he did, bakit kailangang umabot sa ganito? Maya-maya ay naudlot ang mga sandaling iyon nang marinig kong magsalita si Lola Erlita na hindi ko namamalayang nasa tabi ko na pala. Maging si Yven ay tila ba nagitla nang lumitaw sa harapan niya ang kanyang lola. "Yven, dalhin mo muna si Naya sa kwarto-""I'll do it," anas ni Xavier. Iniwan nito si Ares at nilapitan ako. Nagkasalubong ang dalawang kilay ni Lola Erlita. "Don't you have some important th

Third Person's POVIsang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Yven habang binabasa niya ang komento ng kanyang mga audience sa kanyang website. It's been quite some time since he last posted about Xavier as his main topic.Kung tutuusin, wala naman siyang intensyon na pasukin ang mundo at industriya ng pagiging isang online journalist.Wala siyang intensyon na maging Valesko Stepanov.Nagawa lang niya iyon dahil sa galit at pagkainis niya tungo kay Xavier. Bagama't pumayag siya sa gusto nitong mag-aral siya sa Russia, lingid sa kaalaman ng kanyang pinsan, tutol siya sa utos nito.Kaya naman nagawa niyang pagtripan si Xavier at ilathala ang lahat ng nalalaman niya sa kanyang blog website.Of course, with Sebastian's help.Sebastian knew who he was. Sila ang partners in crime sa pagbubulgar ng impormasyon tungkol kay Xavier — personal man nitong buhay o bilang isang businessman.Ang ipinagtataka lang niya ay kung bakit tila ba hinahayaan lamang nito si Valesko. Base sa pagkakakil

Naya DiazIsang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ni Xavier bago pa man kami lumabas ng kotse. Katulad kasi ng napag-usapan namin noong nakaraang linggo ay magpapa-schedule siya ng checkup sa kanyang doktor. Not that we're finally here, hindi lamang siya kundi maging ako ay kabado sa mga sandaling iyon. Paniguradong magiging masaya ako sa oras na malaman namin na wala na ang kanyang phobia. Bukod sa akin, sigurado ako na ganoon din ang pamilya niya. But at the same time, what would happen next?For sure, magiging masaya ako dahil magiging normal na ang pakikitungo niya sa ibang tao. Pero kapag nangyari iyon ay tiyak na kung sino-sino na ang makakalapit sa kanya. Umiling ako at hindi kalaunan ay binalingan siya ng tingin. Ngunit agad na namilog ang mga mata ko nang mapagtanto ko na wala na pala siya sa driver's seat. Lumabas na siya ng kotse. Nakabukas ang pinto ng passenger seat at tila ba kanina pa ako hinihintay na lumabas."Are you okay?" tanong niya paglabas ko at bah

Naya DiazDalawampu't limang minuto na ang nagdaan simula nang makarating kami sa office, pero nananatili pa rin akong walang imik sa mga sandaling iyon."She's not your mother. She's your…stepmom."Ang mga katagang iyon na binitawan ni Xavier ay paulit-ulit na rumerehistro sa isip ko.Right at that moment, I couldn't focus on my job. Lutang ang utak ko at wala akong gustong gawin sa mga sandaling iyon kundi ang kumprontahin si Papa. I want to talk to him right after Xavier told me the truth.Kung tutuusin, sinabi rin sa akin ni Xavier na bibigyan niya ako ng day off ngayon para makausap ko si Papa.But I insisted and told him it's unnecessary.Halos ilang araw na akong wala sa trabaho. Ayaw kong iwanan sa ere ang mga teammates ko sa trabaho na dapat kaming lahat ang gumagawa. Isa pa, kahit na sundin ko siya, hindi rin ako mapapakali at lalong hindi magiging maayos ang pag-uusap na gagawin namin ni Papa kung magkataon.There are a lot of things I need to finish, at ang karamihan sa mg