Secretly, Mrs. CEO のすべてのチャプター: チャプター 181 - チャプター 190

Xavier IglesiasTinapunan ko ng tingin si Naya.Sa mga sandaling iyon ay agad na gumuhit ang hindi maipintang reaksiyon sa kanyang mukha nang mapagtanto niyang sa akin naman ngayon tumatawag si Corazon."Do you want me to answer this?" tanong ko sa kanya habang inaabangan ko ang reaksiyon at sasabihin niya. "Pwede ko namang—""Just do it," malamig ang tono niyang sambit. "Alamin mo kung bakit tawag nang tawag ang babaeng 'yan."Ilang saglit pa ay napagdesisyunan kong sagutin ang tawag na iyon ni Corazon. Bagama't walang sinabi si Naya, inilagay ko pa rin iyon sa loudspeaker.'Hello, Mrs. Corazon. Bakit napatawag kayo? May problema ba?'Pagak itong natawa mula sa kabilang linya. 'Wala namang problema. Tinatawagan ko kasi si Naya pero hindi niya sinasagot ang mga tawag ko. Can you contact her for me? Or is she with you right now?'Bago ko sagutin ang mga katanungan niyang iyon ay muli kong binalingan si Naya. Sa pu

Xavier IglesiasAgad akong tumigil sa ginagawa ko dahil hindi ko alam kung paano ako makakapag-concentrate. Kanina pa ako hindi mapakali at panay ang kaiisip tungkol sa pagkikita nina Naya at Corazon.She told me that I don't have to worry about everything. Sang-ayon din ako dahil nandoon naman at kasama niya si Yven. Sigurado ako na hindi siya pababayaan ng pinsan kong iyon at hindi papayag ang lalaking iyon na basta na lang lait-laitin si Naya.First thing in the morning, we talked about my wife's stepmother.Nang malaman niya ang tungkol sa pinaggagagawa ng Corazon na iyon noon kay Naya, kulang na lang na ibato niya sa pader ang hawak niyang mug ng kape. We had the same reaction, actually.Hindi ko rin siya masisisi.Pero kahit ganoon pa man, gusto ko pa ring masigurado ang kapakanan ng asawa ko. I want to go with her and face that woman. Gusto kong ako mismo ang magsabi sa kanya ng mga bagay na dapat noon pa man ay sinabi ko na.

Naya DiazPakiramdam ko ay mauubusan na ako ng laway dahil sa panay na paglunok ko sa mga sandaling iyon.Right at this moment, nandito na kami ngayon papasok sa loob ng bahay ni Iris.Kung tutuusin, hindi namin akalain ni Yven na papapasukin niya kami kaagad. I was expecting her to doubt us and maybe, wala siyang tiwala sa amin dahil hindi niya kami kilala. O di kaya naman, sinabihan siya ni Ruan na huwag siyang magpapapasok ng kahit na sino na hindi niya kilala.But it turns out, maluwag niya kaming pinapasok sa loob ng bahay niya."Maupo muna kayo rito," nakangiti niyang sambit. "Naku, pagpasensyahan niyo na ha! Medyo magulo ngayon ang bahay ko. Bumisita kasi rito ang pinsan ko kasama ang mga anak niya."Si Yven ang sumagot. "Wala problema, Ms. Iris. Biglaan lang din naman ang punta namin dito.""Iris na lang," nakangiti niyang anas at humarap sa amin. "Masyado naman kayong pormal. Siyangapala, anong gustong pagkain o maiinom? Ipaghahanda ko kayo. Do you want coffee, juice, biscuits

Third Person's POVIsang malakas na sampal ang tumama sa mukha ni Iris pagbukas niya ng pinto ng kanyang bahay. Agad niyang hinawakan ang kanyang nasampal na mukha at nag-angat ng tingin sa lalaking nasa kanyang harapan.It was Ruan.Pulang-pula ang mukha nito sa sobrang galit. Gigil na gigil ito at kulang na lang ay kaladkarin siya palabas.Napalunok si Iris sa mga sandaling iyon at napaatras mula sa kanyang kinatatayuan. Nanatiling tikom ang kanyang bibig sa mga sandaling iyon habang ramdam niya ang pagtulo ng kanyang mga luha.She had never seen Ruan this angry.Nakakatakot.Nakakapanindig balahibo."I heard every single thing you said, Iris," gigil nitong sambit kasabay ng padabog nitong pagsara ng pinto. "Why did you do that? Siniraan mo 'ko kay Naya. Ano? Hindi pa ba sapat ang mga kabutihang ginawa ko sa 'yo? Hindi pa ba sapat na halos kalahati ng yaman ko ay inilagay ko sa pangalan mo?"She wanted to speak, but she couldn't.Pakiwari niya, kapag nagsalita siya ay makakatikim si

Naya DiazIlang minuto ang nagdaan matapos naming mag-usap ni Xavier ay pinauwi na rin niya kami ni Yven. Inutusan niya ang ilan sa kanya mga tauhan na samahan kami at kung maaari ay huwag daw muna kaming dumiretso sa apartment.They led us to Xavier's condominium.Ilang kilometro ang layo niyon sa apartment namin ganoon din sa kumpanya.Sa kalagitnaan ng katahimikang namamayani sa loob ng sasakyan ay tinapunan ko ng tingin si Yven. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya nagsasalita at hanggang ngayon ay hindi pa rin maipinta ang reaksiyon sa kanyang mukha.I wanted to talk to him. Pero halata sa kanya na mukhang ayaw niyang humarap at makipag-usap sa akin.Hindi ko naman siya masisisi.For the first time, I saw Xavier get mad—real mad. Hindi ko akalain na ganoon siya kung magalit. Kitang-kita ko kung paano tumiklop si Yven nang bulyawan siya ni Xavier."Is he always been like that?" tanong