登入Xavier Iglesias"What?" kunot-noong tanong ni Yven. "The Falcon? Seryoso ba sila sa business partnership na 'yan?""It's not just about business partnership, Yven," saad ko. "Gusto niyang makipag-alyansa sa atin laban sa Callisto at Navarro Group."Hindi lamang si Yven kundi maging sina Lola Erlita at ang mga tauhan namin ay nabigla sa nalaman nilang iyon. Pansin ko ang agad nilang pagtitinginan ganoon din ang nakaguhit na pagtataka sa kanilang mga mukha.Hindi na ako magtataka kung bakit ganoon ang kanilang naging reaksiyon. Kahit ako ay hindi makapaniwala sa mga narinig ko kanina mula kay Don Gustavo. Pero nakasisiguro ako na hindi biro ang lahat ng mga binitawan niyang salita, lalong-lalo na ang kanyang desisyon.Kapag sinabi niya, paniguradong gagawin niya kung anuman iyon."Why does he want to…" Natigil si Lola Erlita sa kanyang sasabihin. Saglit siyang napaisip at muli ay nagsalita. "Our families are enemies. Whether he was doing this for some reason or not, hindi pa rin maaalis
Naya DiazMatapos naming mag-almusal ay agad na rin kaming umalis ng safehouse. Tulad ng sinabi ni Ruan, wala kaming binitbit ni isang gamit kundi ang mga cellphone lamang namin.Hanggang sa mga sandaling iyon ay takang-taka pa rin ako sa mga inaasta nilang mag-asawa. Hindi ko alam kung ano ang iisipin ko at lalo pang nadagdagan iyon nang palitan ni Ruan ang sim card ng mga cellphone namin.Mayroon din siyang ilang mga tinanggal sa loob ng sasakyan na hindi ko sigurado kung para saan.Gustuhin ko mang magtanong, ngunit hindi ko alam kong paano ko sisimulan. I've tried to ask Iris a while ago, but she told me that I need to shut my mouth for a while. Sasagutin daw niya ang mga tanong ko kapag nakalayo na kami ng ilang kilometro mula sa safehouse.Maya-maya ay nabasag ang katahimikang iyon nang marinig namin ang pagtunog ng cellphone ni Ruan. Agad niyang pinindot ang answer button at mula roon ay bumungad sa akin ang isang pamilyar na boses ng isang lalaki."Nakaalis na ba kayo ng safeh
Third Person's POVGigil na ibinalibag ni Neri ang kanyang cellphone. Ikinuyom niya ang kanyang mga kamao at kalaunan ay kinalampag ang lamesa.Hanggang sa mga sandaling iyon kasi ay hindi pa rin niya makontak ang kanyang inang si Verena. Hindi rin nito sinasagot ang kanyang mga text o tawag.Mahigit dalawang oras na ang nagdaan simula nang umalis ito upang pumunta sa mansiyon ng mga Iglesias. Upang alamin kung totoo nga ba ang ibinalita ng kanilang spy na patay na si Xavier.They both wanted to make sure that he's dead.Hindi lamang para sa kanilang mga plano kundi para na rin tuluyan nilang makuha ang kanyang anak. Simula nang bumalik siya ay wala siyang ibang gustong mangyari kundi ang mayakap at makasama si Naya. Kung tutuusin, wala naman siyang reklamo kung sinuman ang pipiliin at mahalin ng kanyang anak.But Xavier is not a good choice."Why hasn't she called yet?" saad niya at ibinalibag ang li
Xavier Iglesias"Mga walanghiya kayo!" mangiyak-ngiyak na wika ni Eleanor habang yakap-yakap niya ang malamig na bangkay ni Corazon. "Bakit ninyo pinatay ang kapatid ko? Dapat ako na lang! Ako na lang dapat ang pinatay ninyo! Bakit pati siya ay dinamay ninyo? Ako ang may atraso sa inyo! Mga walanghiya kayo!"Hindi ako umimik bagkus ay tahimik ko lamang na pinagmamasdan si Eleanor.Sa mga sandaling iyon ay tuluyan na rin kaming nakarating sa safehouse. Matagal-tagal na rin simula nang magpunta kami rito—magmula nang sugurin ni Eleanor si Victor at patayin mismo sa loob ng pamamahay namin.Bagama't may galit ako tungo kay Victor dahil sa ginawa niyang pagtatraydor sa akin, hindi pa rin maiaalis ang katotohanan na minsan kaming naging malapit na magkaibigan. I want to hate him and forget everything about our friendship, but I couldn't.Wala akong pakialam kung kadugo siya ni Eleanor. Kailangan ko siyang maipaghiganti. Kailangan kong mabigyan ng hustisya ang pagkamatay niya.Nag-angat siy
Mattias Avila"Papa!" bulalas ni Xyla at masayang sinalubong si Don Gustavo. "Ang akala ko ba busy kayo ngayon? Bakit kayo nandito? Anong ginagawa mo rito? Ikaw lang ba o kasama mo si Kuya?"Natawa si Don Gustavo sa mga katanungang ibinungad sa kanya ni Xyla. Ngunit bago pa man niya sagutin ang anak ay hinarap niya ang kanyang mga tauhan at agad na ipinadampot ang sugatang sina Verena at Dario."I came here because I need to make sure that my daughter is safe," nakangiti nitong anas. "And to answer your question, kasama ko ang kuya mo. Nandoon siya sa labas. Inaasikaso niya ang ilang tauhan natin."Tumango lamang si Xyla sa pahayag na iyon ng kanyang ama.Ilang saglit pa ay muli niya akong hinarap, kasunod niyon ay ang pagyakap niya sa braso ko."Papa, ito nga po pala si Mattias," pagpapakilala niya sa akin kay Don Gustavo. "Siya 'yong sinasabi ko sa inyo na nakilala ko sa province. He's also a part of the Iglesias family. Isa siya sa mga pinsan ni Mr. CEO."Hindi kaagad sumagot si Don
Naya DiazIsang maulang umaga ang sumalubong sa akin nang araw ding iyon. Bumaba ako mula sa kama at nagtungo malapit sa bintana. Mula roon ay tanaw ko ang malakas na buhos ng ulan sa labas.Ilang saglit pa ay isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko.Kapag ganitong mga panahon ay walang ibang alam na gawin si Xavier kundi ang manatili lamang sa kama. Kahit kailangan niyang pumasok sa trabaho dahil mayroon pa siyang meeting na pupuntahan, tila ba ayaw niyang kumilos.Bukod pa roon, dinadamay pa niya ako sa katamaran niya. Di bale nang huwag kaming kumain, basta mayakap niya lang ako habang nakahilata kaming dalawa sa kama.Mahina akong natawa at kalaunan ay napailing nang bumalik sa alaala ko ang mga sandaling maayos pa ang lahat sa paligid namin.Isang malalim na buntong-hininga ang pinawalan ko."Please be okay, Xavier. Please stay alive for me. I don't want to lose you," anas ko sa sarili
Naya DiazIsang matamis na ngiti ang gumuhit sa labi ko nang mapukol ang tingin ko kay Xavier na mahimbing na natutulog sa tabi ko. Magkaharap kami sa mga sandaling iyon kung saan ay nakapatong ang kanyang kamay sa bewang ko.The moment I moved my body again
Third Person's POVGigil na inubos ni Dario ang laman ng bala ng baril na hawak niya. Hindi kalaunan ay ibinalibag niya iyon kung saan ay agad iyong tumama sa vase na malapit sa kanyang desk.Kasabay ng pagkabasag ng vase na iyon ay sinipa niya ang upuan na nasa kanyang tagili
Xavier Iglesias"Sino kayo? Saan niyo ko dinala? Pagbabayaran niyo ang pagdukot niyo sa 'king 'to! Mga hayop kayo! Pakawalan niyo 'ko! I will not let you get away from this!" bulyaw ni Eleanor sa kalagitnaan ng katahimikang namamayani sa loob ng kwartong pinaglagakan sa kanya."
Xavier IglesiasTulog na ang lahat ngunit nananatili pa rin akong gising sa mga sandaling iyon. Hanggang sa mga sandaling iyon kasi ay hindi pa rin maalis sa isip ko ang mga ibinulgar sa amin ng dalawang lalaking bihag namin.Mga tauhan sila ni Verena Diaz,







