Lahat ng Kabanata ng Secretly, Mrs. CEO: Kabanata 31 - Kabanata 40

Xavier Iglesias I might act like everything's fine, but I'm not. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko nang marinig ko mula kay Naya na may gusto sa kanya si Victor. Gustuhin ko mang ilabas ang inis ko nang mga sandaling iyon ay pinigilan ko lamang ang sarili ko. Victor and I had been friends for almost a decade. Pero kahit gaano pa man katindi o katagal ang pagkakaibigang mayroon kami ay mas pipiliin ko pa rin si Naya kaysa sa kanya. Umiling ako at itinungga ang kaunting wine na natira sa wine glass ko. "Xavier," tawag sa akin ni Mr. Urbano na ikinaangat ko sa kanya ng tingin. "Pupunta ba rito ang mga magulang mo? Balita ko ay inimbitahan din sila sa okasyon na 'to." Sumabat si Mrs. Garcia at natawa. "Well, meron bang okasyon na hindi imbitado ang mga Iglesias? As far as I know, bago tayo imbitahan sa kung ano mang klaseng event 'yan ay nauna na sila. Director Diaz already told us about that, didn't he? They're the VIPs." Matapos ang sinabing iyon ni Mrs. Garcia ay n

Xavier Iglesias Tila ba pigil ang hininga ko nang mga sandaling iyon habang katabi ko si Naya. Gustuhin ko mang solohin siyang kausapin, hawakan ang kanyang kamay, akbayan siya o di kaya'y titigan siya ng sobrang tagal pero hindi pwede. Kailangan kong pigilan ang sarili ko kahit pa kating-kati na akong gawin ang mga bagay na iyon. Everything seems fine when she's far away from me. Seconds later, muli kong dinampot ang wine glass ko at tinungga ang laman niyon. I must stop drinking alcohol or else there would be consequences. Ayaw kong umabot sa punto na dalhin ko siya sa hotel imbes na diretso kaming umuwi ng bahay. "So, Ms. Diaz," maya-maya'y pagsisimula ni Mrs. Victoria. "Tutal naman at palagi kayong magkasama nitong si Xavier, ikaw na ang tatanungin ko. Sa lahat ng mga babaeng nagkakandarapa at naghahabol sa kanya, nagkaroon ba siya ng interes sa kahit ni isa sa mga 'yon?" "Or if not those girls, meron pa ba siyang ibang gusto at pinagkakaabalahan?" sabat ni Mr. Urbano. "It c

Xavier IglesiasMatapos ang isa at kalahating oras ay natapos na rin ang speech ni Mr. Enrique ganoon din ang ilan sa mga programa ng event na iyon.Mula sa table namin ay tanaw ko siyang agad na bumaba ng platform at nagtungo sa table kung saan nakapwesto ang dalawang anak nito ganoon din ang asawa nito.Sa mga sandaling iyon ay napuno ng masigabong palakpakan ang event hall at muli ay nabasag ang nakakabinging katahimikan. Bukod kasi sa pagtatapos ng kanyang speech ay idineklara na rin ng host ang pagsisimula ng kainan.Natatawa na lamang ako sa naririnig kong kwentuhan ng mga kasamahan namin sa table – especially Mr. Alejo, Mr. Urbano and Mrs. Garcia. Hindi raw sila nagtanghalian para lamang mabigyan ng space ang kakainin nila sa kanilang sikmura ngayong gabi.Maya-maya ay binalingan ko ng tingin si Naya na sa mga sandaling iyon ay nakatuon ang tingin sa mga pagkaing nakahain sa lamesa.Lihim akong napangiti sa tinuran niyang iyon.Kung nasa bahay kami o kung kaming dalawa lang ang

Xavier Iglesias Matapos ang ilang minutong pagkukwentuhan namin ng mga kasamahan ko ay napagpasyahan nilang lisanin ang table. Tapos na ang kainan at sa puntong iyon ay oras na para sa pinakasinasabikan nilang sandali – ang sumayaw sa dance floor. Lihim na lamang akong napapailing sa tinuran nila kung saan halos lahat sa kanila ay excited sa mga sandaling iyon. Ngunit sa kalagitnaan ng pagiging abala ko sa pagtanaw sa kanila mula sa dance floor ay naputol iyon nang marinig kong magsalita si Ruan. I'm not actually surprised that he's still here. Sigurado lang naman ako na hinihintay nito ang pagbabalik ni Naya. "Mabuti naman at napagdesisyunan mong lumabas ng opisina mo," pagsisimula niya. "Parang matagal-tagal din simula nang huli kitang nakitang dumalo sa mga event. Was that four years ago?" "Yeah," maigsi kong tugon. Tumango siya. "What gives? Unang kita ko palang sa 'yo kanina mukhang hindi ka naman napilitan. Because if you did, bago pa man magsimula ang lahat ay nakauwi ka

Xavier Iglesias"Sa tingin mo. Anong type ni Ms. Naya sa isang lalaki?" anas ni Ruan na ikinabaling ko ng tingin sa kanya. "I know, I'm a good-looking man. Pero ayaw ko namang mag-assume na magugustuhan niya kaagad ako dahil lang sa kagwapuhan ko."Mabuti na lamang at hindi ako umiinom o kumakain sa mga sandaling iyon. Panigurado kasi na baka naibuga ko sa kanya ng wala sa oras ang laman ng bunganga ko.Umiling ako at salubong ang kilay kong tinapunan siya ng tingin."Mukhang masyado ka naman yatang panatag sa pagmumukhang meron ka!" sarkastiko kong sambit. "Remember, hindi pare-pareho ang mga babae. Kung ang gusto ng iba ay kagwapuhan at kakisigan, ang iba naman ay pera ang habol. But most of them wants peace and a man that could be their lifetime partner."Umangat ang dalawang kilay niya kasunod niyon ay ang pagguhit ng nakakalokong-ngiti sa kanyang mga labi.Umayos siya ng upo sabay bitaw sa hawak niyang wine glass."Ang sakit mo namang magsalita!" Hagalpak niya pero hindi rin nagt