Secretly, Mrs. CEO のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

Naya Diaz Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko kasabay ng paghiga ko sa kama. Hindi ko na alam kung ano ang iisipin ko at mararamdaman ko sa mga sandaling iyon. Kung minsan ay iniisip ko nalang na baka may nagawa akong kamalian noong bata ako at ngayon ay sinisingil nila ako nang dahil doon. Hindi kalaunan ay naudlot ang pagmumuni-muni ko nang bumukas ang pinto. Iniluwa niyon si Xavier na nakatuon ang tingin niya sa kanyang cellphone ngunit hindi rin naman kalaunan ay pinatay niya iyon at inilapag sa ibabaw ng bookshelves. Sa pagsara niya ng pinto ay niluwagan niya ang pagkakasuot ng kanyang necktie at nahinto nang mapadpad ang tingin niya sa akin. "How are you?" tanong niya at naupo sa tabi ko. "Ano? Tumawag pa ba 'yong pamilya mo? Did they text you about your meeting with them later?" Umiling ako at umayos ng pagkakahiga. "Hindi pa. Hihintay ko nga silang tumawag pero wala pa rin akong natatanggap. Ikaw? Anong napag-usapan niyo ng papa mo?" "Sinabi ko sa kanya

Naya Diaz Ilang oras na ang nagdaan simula nang mag-usap kami ni Xavier pero hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa mga narinig ko mula sa kanya. Hindi ako makapaniwala na pumapayag siyang makipagkasal ako kay Ruan. Kung tutuusin ay inaasahan kong magagalit siya o di kaya ay sasabihin niya sa akin na gagawa siya ng paraan upang huwag matuloy iyon. But it turned out the opposite. Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko matapos kong lumabas ng banyo. Sa pag-aakalang nasa kusina si Xavier at nagluluto ng tanghalian namin ay naabutan ko siyang nakahiga sa kama at nagbabasa ng magazine. Kita ko ang matamis na ngiting gumuhit sa kanyang mga labi habang titig na titig sa akin. Pero imbes na salubungin ko ang mga titig niyang iyon ay agad akong umiwas. Humarap ako sa salamin at nagsimulang suklayin ang buhok ko. "Ang akala ko nagluluto ka?" walang gana kong sambit nang lumapit siya sa akin. "Anong ginagawa mo rito?" Niyakap niya ako mula sa likuran ko sabay ha

Naya Diaz Napakagat-labi ako nang maramdaman ko ang paghagod ni Xavier sa pagitan ng mga hita ko. Kapapasok pa lamang namin sa kwarto at naghahalikan pa lamang kami pero ramdam ko na ang pamamasa ng hiyas ko. Kung tutuusin ay ayaw ko munang sundan ang mainit na nangyari sa amin kagabi. But I couldn't help to feel the need to want him right now. Hindi ko rin alam kung bakit pero gusto kong maramdaman muli ang pagkikiskisan ng katawan namin. I want to feel the heat of his body against mine. Napalunok ako nang hubarin niya ang kanyang shirt. I saw his body multiple times, but I had no idea why I always felt so excited every single time. Muli ay siniil niya ako ng mapusok na halik sa mga labi ko na agad ko namang tinanggap at ibinalik sa kanya. Umibabaw siya sa akin kasunod niyon ay naramdaman ko ang paghagod niyang muli sa hiyas ko. But this time, ipinasok niya ang kanyang kamay sa loob ng underwear ko. Bumaon ang mga kuko ko sa kanyang balikat nang maramdaman ko ang unti-unti ni

Xavier Iglesias I don't know if this is even a good idea - to go with Naya and to meet her mother. Kung tutuusin ay hindi ko alam kung ano ang desisyong paninindigan ko. Gusto kong hayaan ang asawa kong pumayag sa gusto ng kanyang ina tungkol sa pagpapakasal sa mortal kong kaaway. Hindi ko alam kung ano ang naisipan ko pero kanina ay natitiyak ko na tama ang desisyon kong iyon. Ngunit sa puntong ito ay paniguradong pagsisisihan ko ng lubos-lubos sa oras na pumayag si Naya sa kagustuhan kong iyon. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa oras na magkaharap kami ng ina ni Naya. I want to face her so bad at bulyawan siya sa pinaggagagawa niya sa asawa ko. Pero dahil mahal ko si Naya at nirerespeto ko siya ay pinipigilan ko ang sarili kong humantong sa ganoong sitwasyon. "Ayos ka lang?" tanong ko sa kanya matapos kong patayin ang engine ng sasakyan. "Kanina ka pa tahimik dyan. What are you thinking?" She forced a smile. "A lot of things. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa muli

Naya Diaz "Totoo ba 'yong mga narinig ko?" tanong ko kay Xavier pagpasok namin sa bahay. "Totoo ba 'yong mga nakita ko? Or am I just hallucinating? Namamalikmata lang ba 'ko? Am I getting insane?" Tinanggal ni Xavier ang kanyang sapatos. Matapos niyon ay nilapitan niya ako sabay haplos sa magkabilang pisngi ko. "No, you're not," he says confidently. Pagak akong natawa sabay tulak sa kanya. "And you expect me to believe that? Iyon ba ang dahilan kung bakit sumama ka sa 'kin? Kaya ba ganon na lamang ang kagustuhan mong makipagkita sa pamilya ko dahil matagal mo na silang kilala? Matagal na kayong may koneksiyon sa isa't-isa?" Agad ko siyang pinanlakihan ng mata habang siya naman ay napakamot sa kanyang batok at nag-iwas ng tingin. Maya-maya ay isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan niya at hinila ako sa couch. Sa pag-upo namin doon ay nanatili pa rin akong tahimik habang inaabangan ko ang kanyang magiging sagot. "It's not what you think it is," pagsisimula niya. "Yes, mata