LOGINWe've reached Kabanata 30! Sa mga future readers ng librong ito, maraming-maraming salamat po sa inyo. Marami pang pakaaabangan sa kwentong ito.
Xavier Iglesias"It's good to see you here," bungad na bati ni Mom kay Naya sabay yakap dito. "Is everything's all right? Wala naman bang naging problema? Anyway, nabanggit sa 'kin Xavier na inaya ka raw niyang kumain ng dinner. Kamusta ang pagkain doon? Ayos lang ba? I hope hindi ka pa busog dahil naghanda ako ng dessert…"Umangat ang kilay ko sa inastang iyon ni Mom.Ang akala ko ba ay gusto niya akong umuwi ng bahay dahil gusto niya akong makausap? It turned out na parang dahilan lang niya iyon.Umiling ako at humugot ng isang malalim na buntung-hininga. Hindi kalaunan ay nagtungo ako sa living room at umupo roon. Sa pagsandal ko roon ay pumikit ako at dinamdam ang katahimikan.Walang kung anong katok na ang isasalubong lang naman sa akin ay problema.Walang biglang tatawag sa akin para sabihan ako na kailangan kong um-attend ng seminar o meeting.At wala ring email na kailangan kong sagutin matapos mai-send sa akin.Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko sa mga sandalin
Naya DiazTen minutes after naming kumain sa restaurant kung saan ako dinala ni Xavier ay agad na rin kaming umalis.He insists on staying just for a little while and eat some dessert. Kung tutuusin ay gusto ko rin iyon lalo na at matagal-tagal na rin simula nang magkaroon kami ng bonding na mag-asawa.Sa kasamaang palad ay alas-diyes na nang gabi. I texted Xavier's mom a while ago and let her know that her son is going home tonight. Sinabi rin sa akin ni Mrs. Iglesias na hihintayin nila ng kanyang asawa si Xavier bago pa man sila matulog.Bukod pa roon ay ayos lang din daw na maghintay sila lalo na at nandoon ang kanilang pamangkin na siyang papalit sa pwesto ko bilang personal assistant ni Xavier.Maya-maya ay natigil ako sa paghihikab nang mapansin kong nilagpasan ni Xavier ang daan patungo sa apartment ko. Mabilis pa sa alas-kuatro ko siyang binalingan ng tingin."Did you forgot something?" basag ko ng katahimikan na saglit niyang ikinat
Xavier Iglesias"Sigurado ka ba talaga sa desisyon mong 'yan?" tanong ni Sebastian matapos naming sumakay sa elevator. "If she got that position, ano nalang ang sasabihin ni Irene lalo na ng mga iba pang empleyado?"Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko."I don't care what they say," blangko ang reaksiyon kong anas. "As for that, Ms. Irene, I put her in a position where she couldn't hurt Naya in any other way. Kung gawin niya ulit 'yong ginawa niya kanina, I'll fire her immediately."Pagak na natawa si Sebastian na ikinatigil ko sa paglalakad.He did the same thing. Matapos niyon ay nakapamulsa akong hinarap."Don't you think it's too personal?" nakangisi niyang tugon. "Hindi naman sa kinakampihan ko ang mga board members pero sigurado ako na may masasabi sila tungkol dito sa ginawa mo. Anong ibibigay mong dahilan sa kanila kung bakit mo ipinalit si Naya kay Irene?"I paused for a moment. Saglit akong napaisip at muli ay hinarap siya."Mas kilala nila ang Irene na 'yon kay
Third Person POVHindi lamang tuwa ngunit pagkasabik din ang nadarama ni Jasmine nang tuluyan niya nang matapos ang kanyang trabaho. Sa wakas ay natapos na rin niya ang poster design na noong nakaraang linggo pa niya inumpisahan ngunit inulit-ulit niya dahil hindi raw 'bet' ng kanilang supervisor.Now that it's finished, walang mapaglagyan ang nararamdaman niyang tuwa.Pero hindi rin nagtagal ay nabura ang ngiting iyon sa kanyang mga labi nang sumulpot sa kanyang harapan sina Jessy, Merezel at Rowena.Taas-kilay na nakatitig ang mga ito sa kanya at tila ba walang balak na kumurap sa mga sandaling iyon.Bagamat tahimik lamang ang mga ito at wala pa namang ginagawang kalokohan sa kanya ay hindi na siya nagdalawang-isip na maglagay ng copy ng kanyang design sa usb. Ayaw niya nang maulit pa ang ginawa ng mga ito noon kung saan ay kamuntikanan na siyang matanggal sa trabaho.Napalunok siya at hinarap sila."Anong ginagawa-"
Naya Diaz "Tatanggalin mo 'ko bilang personal assistant mo?" namilog ang mga mata kong tanong sa kanya. "Bakit? Is it about what happened? Is it, isn't it? Sinasabi ko na nga ba at magiging malaking issue 'to lalo na sa mga board members. Kilala ko 'yong mga 'yon eh! Masyado silang sensitive pagdating sa ganitong mga bagay." Sa puntong iyon ay nakahalukipkip kong hinarap si Xavier na nakatitig lang sa akin sa mga sandaling iyon. Ngunit hindi rin naman nagtagal ay mabilis siyang nag-iwas ng tingin at nagpakawala ng isang malalim na buntung-hininga. He turned to me once more. "You're right," mahina niyang sambit. "Sebastian told me everything they've talked about from the meeting with the board members. Ang totoo niyan ay gusto ka nilang paalisin sa kompanyang 'to. They said if you stay here, baka mas lalong lumala ang tungkol sa issue." "See?" nakangisi kong anas. I shook my head in disbelief. Hindi ako nagkamali...hindi ako nagkamali na kainisan ng husto si Xavier dahil sa gina
Xavier IglesiasHanggang sa mga sandaling iyon ay hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang ginawang pagsampal ni Naya kay Irene. Kung nakita ko lang ang sarili ko kanina nang gawin niya iyon, malamang sa malamang ay baka matatawa ako sa itsura ko.Kung tutuusin ay pipigilan ko na sana ang babaeng iyon sa mga pinagsasasabi nito kanina kay Naya. I was planning to fire her and maybe, let her taste her own medicine.But I wasn't able to do that because Naya took that chance.I was shocked upon seeing her does that. Pero sa puntong iyon ay hindi lamang ako kundi pati na rin ang kaibigan niyang si Jasmine lalong-lalo na ang kaharap niyang si Irene.This is the first time I saw her get mad.Sa unang pagkakataon ay narinig kong sinabi niya ang totoong nararamdaman niya sa mga pinaggagagawa nila sa kanya. But it doesn't sound like she's asking them to stop instead it sounds like she's not going to back down."I hate her!"







