All Chapters of King of Engineering ตื้อรักราชาแห่งวิศวะ : Chapter 31 - Chapter 40

ระหว่างทางที่นั่งรถมากับพี่ซีไนท์ ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรและพี่เค้าก็ไม่ได้คุยกับฉันเหมือนกัน เพราะเราก็ไม่ได้สนิทหรือรู้จักกันเลยต่างหากล่ะ ฉันรู้แค่หน้าและชื่อแค่นั้นและไม่เคยคุยกับพี่เค้าเลยสักครั้ง และตอนนี้รถยนต์คันหรูก็มาถึงที่ที่พี่เค้าพาฉันมาแล้วล่ะ นี่มัน..."ทะ...ทำไมถึงพาเค้กมาที่นี่?"".......""พะ...พี่ไนท์" ฉันเรียกชื่อเค้าอีกครั้ง เพราะเค้าไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย อีกทั้งยังพาฉันมาที่คอนโดตัวเองอีก ไม่รู้ว่าพามาทำไม ที่จริงฉันปฏิเสธเค้าไปแล้ว แต่เพราะว่าเค้ามีเรื่องอยากคุยกับฉันเรื่องของนานา ฉันก็เลยต้องขึ้นรถมากับเค้าอย่างช่วยไม่ได้"เธอเคยเจอฉันมาก่อนแล้วสินะ""ค่ะ ก็เค้กรู้จักกับนานามาตั้งเเต่เด็กแล้วนี่คะ อีกอย่างพี่ไนท์กับเค้กอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันบ่อย เพราเค้กไปบ้านนานาไม่กี่ครั้งเอง"อย่างที่รู้ๆกันว่าฉันกับนานาเป็นเพื่อนสนิทกันมากๆ แต่ยัยนั่นไม่ค่อยชอบให้ฉันไปเที่ยวบ้านเธอเท่าไหร่ นานๆจะไปที เพราะส่วนมากยัยนั่นจะไปที่บ้านฉันมากกว่าและนั่นทำให้ฉันเคยเจอพี่ไนท์ไม่กี่ครั้งเอง ไม่รู้ว่าเค้าจำจำได้มั้ย เพราะตอนนั้นฉันก็ผมสั้นด้วยไงล่ะ"คุยเก่งนะ ไม่น่าล่ะ...""คะ?""เปล่า""แล

ตอนนี้ร่างบางถูกย้ายมาห้องพักฟื้นผู้ป่วยเเล้ว ใบหน้าที่เคยสดใสกลับขาวซีดขึ้นมาผมนั่งมองใบหน้าหวานที่ยังคงไม่ฟื้น แต่เพราะว่าหมอบอกว่าเค้ากเนยไม่ได้โดนแทงที่จุดสำคัญนั่นจึงทำให้ผมคลายความกังวลลงมาและยังคงนั่งรอเธอตื่นขึ้นมา ตอนนี้เวลาก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว"รีบตื่นขึ้นมานะครับ เค้กเนย"จุ๊บ!ผมก้มลงจูบหน้าผากมนของเธอด้วยความอ่อนโยนแล้วกลับมานั่งที่เดิมพร้อมกับจับมือเธอไปด้วยก๊อก...ก๊อก...แกร๊ก"กินข้าวหรือยังซีไนน์""ยังไม่หิว""ต้องกินได้แล้ว นี่มันกี่โมงแล้วนายรู้บ้างมั้ย""......""ฉันซื้อมาให้ กินซะ"".......""ถ้าเค้กเนยตื่นขึ้นมาเห็นเธอเป็นแบบนี้ คิดว่าน้องเค้าจะไม่เป็นห่วงหรือไงกัน""เมื่อไหร่จะฟื้นสักที นี่มันก็ผ่านมาสี่ชั่วโมงแล้วนะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอยอย่างไม่มีจุดหมาย"เดี่ยวน้องก็คงฟื้น มากินข้าวก่อน ดูแลตัวเองบ้าง""อืม เดี๋ยวค่อยกิน""เนียร์จะกลับคอนโดแล้วจะเอาพวกเสื้อผ้ามาให้นะ""ฝากด้วยซีเนียร์"หลังจากที่ซีเนียร์เอาอาหารมาให้ผมแล้วเธอก็เดินออกไปจากห้อง ส่วนผมนั้นก็ได้แต่นั่งนิ่งอยู่แบบนั้นและก็คอยมองหน้าร่างบางตลอดเวลา เพราะถ้าเธอตื่นขึ้นมาเธอก็จะเห็นผมเป็นคน

"ไนน์ปล่อยให้ลงมาเหรอเนี่ย ไม่น่าเชื่อแฮะ""แหะๆๆ""เป็นไงล่ะเราสอบเสร็จเเล้วไม่ใช่เหรอ หืม ^_^""ค่ะ โล่งมากเลย ^_^"ตอนนี้ฉันกับพี่ซีเนียร์ก็นั่งคุยกันที่บาร์เรียบร้อยแล้วล่ะ ตอนที่เจอพี่ซีเนียร์ก็คิดว่าจะมีพี่รามมาด้วยซะอีก แต่ผิดคาดเพราะตอนที่ฉันลงมาเห็นพี่ซีเนียร์คุยเล่นกับพี่พนักงานอยู่คนเดียว"เเล้วยากมั้ยล่ะข้อสอบ?""ก็ยากอยู่เเล้วล่ะค่ะ ยิ่งเค้กนี่โง่ๆอยู่ด้วย""ได้ข่าวว่าไนน์ติวให้ ^_^""ค่ะ ก็เพราะว่าได้ติวเตอร์ดีหน่อย ก็เลยทำได้คิคิคิ""คิคิคิ มันแน่อยู่แล้วล่ะ ไนน์เก่งจะตาย""เก่งมากเลยล่ะค่ะ ^_^" ไม่ได้โม้นะ แต่ว่าแฟนของเค้กเนยเนี่ยเก่งจริงๆ"ไม่อวดเลยนะเรา ฮ่าฮ่าฮ่า""ฮ่าฮ่าฮ่า"เราทั้งสองคนนั่งคุยกันอยู่นานและตอนนี้บรรดานักท่องราตรียามค่ำคืนต่างทยอยเข้ามากันค่อนข้างเยอะพอควร เพราะช่วงนี้ยังไม่ดึกมากน่ะสิ แล้วอีกอย่างวันนี้คือวันศุกร์ด้วยไงล่ะ คนก็จะเยอะมากอยู่เเล้วฉันนั่งมองพวกคู่รักหรือว่าจะเป็นพวกดาราเซเลบต่างก็มาที่คลับนี้กันทั้งนั้นด้วยความปลอดภัยด้วยล่ะมั้งที่คนมักจะเลือกที่นี่เป็นส่วนใหญ่"ถ้าให้เค้กดื่มแบบนั้นคงเมาเละแน่นอนค่ะ""พี่ก็ไม่ต่างกันเลย"ฉันมองไปที่ผ

ตอนนี้บรรยากาศในห้องเงียบสนิท ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย ฉันที่ได้แต่นั่งก้มหน้านิ่งเพราะไม่กล้าสบตากับคนตรงหน้าเป็นอย่างมาก"พ่อคะ" แงง...ทำไมพ่อฉันนิ่งซะจนน่ากลัวแบบนี้ล่ะ"ยังมีเรื่องอะไรอีกมั้ยที่ลูกยังไม่ได้บอกพ่อ?"".......""เค้กเนย""ไม่มีเเล้วค่ะ" ฉันพูดเสียงอ่อนลงพร้อมกับก้มหน้าลงอีกครั้งใช่แล้วค่ะ คนที่พูดกับตรงหน้าก็คือพ่อของฉันเองและที่นั่งข้างๆก็เป็นแม่ของฉัน ท่านทั้งสองได้ขึ้นมาหาฉันที่กรุงเทพ เพราะคิดถึงนั่นเอง แต่กลับเจอเรื่องไม่คาดคิดก็คือ ฉันมีแฟนยังไงล่ะ ฮือออ...ย้อนกลับไปเมื่อ 20 นาทีที่แล้ว...ตอนนี้ฉันกับพี่ซีไนน์อยู่บนรถกันเเล้ว โดยรถหรูได้มุ่งหน้าไปที่คอนโดของฉัน ถึงแม้ว่าฉันจะย้ายไปอยู่กับพี่ซีไนน์แล้ว แต่ห้องนั้นก็ยังคงเป็นของฉันอยู่และวันนี้พ่อกับแม่ของฉันก็ได้ขึ้นมาหาฉันเเล้วได้รออยู่ที่ห้องแล้วโดยที่ท่านได้โทรมาหาเมื่อคืนเเละฉันก็ไม่ได้รับสายด้วยสิ พอตอนเช้ามาเปิดดู ฉันถึงกับกังวลเลยทีเดียว ฮือออ"พี่ซีไนน์คะ""หืม?""เอ่อ พี่ไม่ต้องไปพบท่านก็ได้นะคะ เรื่องนี้มันค่อนข้างที่จะ...""พี่อยากให้ท่านรับรู้เรื่องของเรา ท่านจะได้สบายใจ แล้วอีกอย่างพี่จะได้เจอพ่อแ

วันนี้เป็นวันหยุดสุดพิเศษของฉันนั่งเอง เเต่เพราะอะไรทำไมถึงพิเศษงั้นเหรอ ก็เพราะว่าวันนี้ฉันกับพี่ซีไนน์จะไปดูหนังกันยังไงล่ะ นี่เป็นครั้งเเรกเลยนะที่ฉันกับเค้าจะไปดูหนังกัน เหมือนเรามาเดทกันเลยอ่ะ อร๊าายย"เสร็จเเล้วค่าาา"วันนี้ฉันตั้งใจแต่งตัวให้ดูน่ารักเป็นพิเศษอ่ะนะ เป็นชุดกระโปรงสีฟ้าแบบน่ารักๆ เเละเหมือนว่าพี่เค้าจะมองฉันแบบอึ้งไปเหมือนกันแฮะ เพราะฉันไม่เคยเเต่งแบบนี้เลยไงล่ะ แต่วันนี้เค้กเนยอยากใส่อ่ะนะ คิคิคิ"สั้นไป" นี่คือคำแรกที่เค้าทักฉันงั้นเหรอ เฮ้อออ"ไม่สั้นสักหน่อยไปกันเถอะค่ะ ^_^"หมับ!อะไรของเค้าอยู่ๆก็เดินมากอดฉันเฉยเลย ก่อนที่ร่างสูงจะกระซิบข้างๆหูฉันจนฉันคิดว่าตอนนี้ตัวเองคงหน้าแดงไปแล้วแน่ๆเลย"ทำไมถึงน่ารักแบบนี้ จะทำให้พี่รักไปถึงไหน หืม" กรี๊ดดด เขินอ่ะ โป๊ก!"โอ๊ย! เจ็บนะคะ""หยุดเขินได้เเล้ว เอากันไม่รู้กี่ครั้งเเล้วเรื่องเเค่นี้ยังจะเขินอีกนะ ยัยบ๊อง""ทำไมพี่ชอบพูดอะไรแบบนี้เนี่ย เหอะ!"ฉันเดินออกไปจากห้องทันที เพราะยังงอนเค้าอยู่และเหมือนว่าพี่เค้าจะไม่รู้นะว่าแฟนตัวเองงอนน่ะ ชิ!ระหว่างนั้นฉันก็ไม่ได้พูดอะไรกับพี่ซีไนน์เลย ร่างสูงก็เหมือนกันเค้ายังคง