บททั้งหมดของ She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her...: บทที่ 91 - บทที่ 100

BARTBadtrip ako sa engineer na kausap ko. Imbes na ako ang tingnan… si Anessa. At hindi lang basta tingin ha. Tingin na parang inaakit ang mahal ko. Sarap basagin ng mukha.Bago pa ako makagawa ng hindi tama, tahimik kong pinaalis si Anessa, mabuti na lang at naintindihan niya. At saka, halata namang naiirita rin siya sa klase ng tingin ng engineer.Pag-alis, minadali kong tapusin ang meeting. Permahan ang dapat permahan, at agad kong sinundan si Anessa.Wala akong pakialam kung pagtinginan man ako ng mga babaing palabas at papasok ng restroom. Nginingitian ko lang sila.Mahirap na kung biglang susulpot na naman ‘yong lalaki kaninang nagmamanman sa amin.Sayang lang at nakawala siya kanina, wala akong nakuhang impormasyon. Ayaw niya magsalita kahit basag na ang mukha niya.Napangiti ako nang lumabas si Anessa na halatang nagulat nang makita ako.“What are you doing here?” tanong niya, pero hindi ako sumagot. Ang ginawa ko, lumapit ako sa kanya, at agad na hinapit ang baywang niya.“Ba

“Kumapit ka!” sabi ko kay Kyline nang umandar ang makina at bigla kong kinabig ang manibela para umiwas na mabangga sa pader. Sumayad ang gulong. Kumalabog nang bumangga kami sa gutter ng daan. Wala nang oras para magdahan-dahan. Ang nasa isip ko lang ngayon ay makalayo sa kotseng humahabol sa amin.Nang makakita ako ng maliit na puwang sa harap, inapakan ko ang gas pedal. Humarurot ang kotse, lumiko kami papasok sa bypass lane. Panay tingin pa ako sa side mirror. Nasa likod pa rin namin ang itim na sasakyan. Sinusundan kami. Pilit lumalapit. Parang balak na naman kaming banggain.“Bart, drive faster. I do not want to die!” tili ni Kyline. Mahigpit ang hawak niya sa seatbelt na para bang doon nakasalalay ang buhay niya.Hindi ko siya sinagot. Nakatuon lang ang tingin ko sa kalsada. Nag-merge ako sa kabilang lane. Nag overtake nang ilang beses.“Bart, sumusunod pa rin sila!” sigaw niya. Nanginginig ang boses. “Bilisan mo pa!”“Tumahimik ka!” Hindi ko na napigilan ang sarili. Na di-dist

Hindi ako sumagot sa tanong ni Bart. Umiwas din ako ng tingin pero mahina kong sinabi na iuwi na niya ako. “All right, I’ll bring you home.” Tumingin siya sa bodyguard ko na nakatayo hindi kalayuan sa amin. “Just follow us,” sabi ni Bart habang marahan niya akong ginagabayan palabas ng station. Ramdam ko ang mainit niyang palad sa likod ko. Parang pinapawi ang sama ng loob ko kanina nang makita sila ni Kyline.“Bart… what about me?” Nakagat ko ang labi ko nang marinig ang boses na iyon. Boses ni Kyline na nagpapaawa. Sabay kaming napalingon. Dahan-dahan siyang lumakad palapit sa amin. Ngayon malinaw kong nakikita ang namumugto niyang mga mata, nanginginig ang labi pero mahigpit na nakakuyom ang kamao.“So you’re just leaving me here?” tanong niya kay Bart. “Kyline… you are no longer my responsibility. The police will take care of you.”Napahikbi siya pero agad itinakip ang kamay sa bibig niya at tumingala na parang pinipigilan ang luhang pumatak. Maya-maya ay tumitig sa akin nang

ANESSANagising ako na mag isa sa kama. Napangiwi ako nang maramdaman ang kirot sa pagitan ng hita ko. Nangangalay pa ang balakang ko. Para akong nabugbog kagabi, ang sakit ng katawan ko.Napapikit ako sandali dahil kahit ang pag ikot ng baywang ko ay may kirot din. Inangat ko ang kumot at napasinghap nang makita kong wala pala akong kahit anong suot. Agad kong binalot ang sarili ko sa kumot, pumikit, at nagtakip ng mukha.Saktong bumukas ang pintuan ng bathroom. Lumabas si Bart. Naka bathrobe lang siya. Basa pa ang buhok niya. Napalunok ako. Ang gwapo talaga niya… ang hot.“Sh*t, Anessa!”Mas humigpit ako sa paghawak sa kumot, tinatakpan ang mukha pero bahagya namang sumilip.Lumapit siya sa gilid ng kama at hinila ang kumot pababa sa mukha ko. Tumingin ako sa kanya kahit nahihiya ako. Hinablot ko pabalik ang kumot at muling itinakip sa mukha ko pero pinigil niya. He leaned in at hinalikan ako sa labi.“Good morning, my love.” Ang lambing ng boses niya. Ngiting-ngiti pa. Para siyang n

“Bart! Umayos ka nga…” Iniwas ko ang mukha ko at hinarang ang mga kamay sa pagitan namin. Pero inalis niya lang at nagpatuloy sa paghakbang habang ako naman napapaatras. Tumigil lang siya nang nasa tapat na kami ng kama. Kagat-kagat na rin niya ang labi niya, namumungay ang mga mata na parang lasing. “You have no idea how long I’ve wanted to do this,” bulong niya habang inilalapit ang mukha sa akin. Tinampal ko ang labi niya. “Talaga? Hindi halata… ang saya mo kasi kanina habang yakap si Ms. D.” Akmang lalayo ako pero agad niya akong niyakap. Napahagikhik pa. “Are you jealous, my love?” “My love? Mukha mo!” Tinulak ko siya at inilihis ang tingin ko. Pero bigla niya akong hinalikan sa pisngi, at saka ngumiti ng matamis kasabay ang mas mahigpit na yakap. “Bitiwan mo nga ako…” Umiling-iling siya, at nag-baby pout pa. “No. I don’t want to let you go. I’ve waited for this… kahit ang sakit na sa tuwing tinutulak mo ako, nagtiis ako, mahalin mo lang ulit.” Biglang naging seryoso