เข้าสู่ระบบ
She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her...
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-05
16
แชร์:
รายงาน
"Asawa niya ako, pero hindi kailanman minahal." Sa loob ng isang taon, tiniis ni Anessa ang malamig na pagtrato ni Bart Divinagracia—ang CEO na asawa niyang itinuring siyang wala. Isang kasal na itinali ng obligasyon, hindi ng pag-ibig. Isang pusong tahimik na nasasaktan, umaasang mamahalin din siya balang araw. Pero hanggang kailan siya maghihintay? Nang siya’y tuluyang iwan, doon lang napagtanto ni Bart ang halaga ng babaing dati’y hindi niya pinansin. Ngayon, handa siyang bawiin ang pusong sinayang niya—pero may babalikan pa ba kaya siya? O huli na ang lahat?
ดูเพิ่มเติมบทที่ 1
PROLOGUE
PROLOGUE
Divinagracia Interprises, 15th Floor – CEO’s OfficeAng bawat tunog ng stiletto heels ko sa sahig ay parang tibok ng aking pusong matagal nang sugatan, pero ngayo’y buo na ang desisyon. Matibay at matatag.
Dalawang dokumento ang hawak ko.
Isang resignation letter. Isang annulment petition.Dalawang papel na pareho ang ibig sabihin… paglaya.
Huminga ako ng malalim. Saglit na ipinikit ang mga mata. Nasa harap ko na ang pinto ng opisina ng CEO. Isang kwartong pamilyar ngunit laging malamig—parang relasyon naming dalawa ng aking asawa. Walang init. Walang emosyon.
Kumatok ako. Isang beses lang.
“Come in,” malamig na boses ang tumugon mula sa loob. Boses na dati kong inasam marinig… pero ngayon, gusto ko na lang kalimutan.
Binuksan ko ang pinto. At nandoon siya.
Si Bart Divinagracia. Ang CEO ko. Ang asawa kong hindi kailanman ako minahal.Naka-upo siya sa harap ng desk, tiklop ang mga kamay, nakatutok sa laptop. Hindi man lang ako tinignan.
“Sir,” mahina ngunit matatag ang boses ko.
Huminto siya sa pagta-type. Dahan-dahang tumingala.
Ang malamig niyang mata, saglit na nagulat—pero agad ding bumalik sa walang buhay niyang maskara.“Yes, Ms. Lacosta?”
Ms. Lacosta.
Bahagya akong napangiti. Oo nga pala. Sa kumpanyang ito, sekretarya lang ako. Empleyadong pinapasweldo niya. Hindi asawa.Hindi ako agad sumagot. Dahan-dahan kong inilapag ang dalawang sobre sa ibabaw ng mesa.
Isa, kulay cream—pormal, corporate. Isa, kulay puti—legal, personal.“What’s this?” tanong niya habang nag-angat ng kilay.
“I’m resigning,” sagot ko. Deretsahan. Walang paliguy-ligoy. Layunin ko lang ngayon ay tapusin ang paghihirap ko.
Bago pa siya makapagsalita, itinulak ko palapit ang puting sobre.
“At ito… petition for annulment.”
Biglang tumahimik ang buong silid. Parang huminto ang oras.
Ang lalaking minsang hindi ko maabot-abot, hindi ako kailanman minahal. Ngayon ay napatulala. Napatitig sa akin na parang isang estranghero.“What… is this some kind of joke?” mababa ang tinig niya, pero ramdam ang gulat.
Napangiti ako. Hindi ngiti ng saya. Kundi ng pagod. Ng pagsuko. At kahit nakitaan ko pa siya ng emosyon ngayon, wala ng silbi.
“Wala po akong lakas ng loob na biruin ka, sir. Alam mo 'yan.”
Tumayo siya. Matikas pa rin ang tindig. Perpektong plantsado ang polo. Walang gusot. Walang bahid ng gulo. Parang siya—plain. Walang emosyon. Walang damdamin.
“Why?” tanong niya. Isang salitang ubod ng ikli, pero maraming pwedeng isagot.
Tumingin ako sa kanya. Sa wakas, buong tapang. Hindi bilang sekretarya. Hindi bilang asawa. Kundi bilang babaeng nagmahal… at napagod.
“Because I already gave you everything.” Mahinahon ang boses ko, pero buo.
“Loyalty. Silence. Patience. Love… Anong sinukli mo?”Tahimik siya. Tulad ng dati. Hindi mo pa rin makikitaan ng emosyon. Hindi mo mababasa ang iniisip.
“In public, you were my boss. In private… You were barely my husband.”
Naglakad akong paatras. Kontrolado ang bawat hakbang.
“You said you wanted peace. I gave you that.”
Huminga ako nang malalim.
“I wanted love. But you never even tried.”
“I didn’t sign up for this…” Mababa ang tinig, pero mariin.
Napatawa ako. Mapait.
“Exactly. You signed a contract. I signed over my heart. Kasalanan ko…”
Muling lumubog sa katahimikan ang paligid.
Pinulot niya ang envelope ng annulment. Binuksan.
“Are you sure about this?”
Tumango ako. Buong buo.
“Anessa…”
“Sir,” agad kong putol. “Let’s keep it professional.”
“Professional?” Sa unang pagkakataon, kumunot ang noo niya.
“Isn’t this what you always wanted?”
Muli, nanahimik ang silid.
“Did mom know this?” tanong niya, at ramdam kong unti-unting nawawala ang kanyang composure. Namulsa siya na parang hindi na alam ang susunod na sasabihin.
“Hindi pa. Pero wala ka dapat ikabahala. Sisiguraduhin kong papayag siya. Papayag sila.”
“Tingin mo papayag siya?” may pag-aalinlangan sa boses niya. “She likes you…”
Ngumiti ako. Hindi para makuha ang pabor niya—kundi para ipaalam sa kanya na wala nang makapagbago sa disesyon ko.
“I know… At alam ko ring hindi mo ako gusto—hindi mahal. Kaya sarili ko na lang ang mamahalin ko.”
“That’s more important,” sabay talikod. Hinarap ko ang pinto.
“If I sign… Wala nang balikan.”
Huminto ako. Humarap muli.
“I know… Isang taon na akong nanatili. Isang taong naghintay. Pero kahit minsan, hindi mo ako binigyan ng dahilan para manatili pa.”
At sa kauna-unahang pagkakataon, iniwan ko siya. Mag-isa sa malamig na opisina—opisinang kasing lamig ng puso niya.
Pagkalabas ko, huminga ako ng malalim.
Ngumiti. Hindi ngiting masaya, kundi ngiting may kalayaan.Ngayon, malaya na ako.
Hindi na ako ang Anessa’ng laging naghihintay. Hindi na ako ang babaing umaasa.Ako na ang babaing pumiling kumawala. Piniling mahalin ang sarili.
At si Bart?
Nanatili siyang nakatayo. Walang imik. Nakatitig sa dalawang papel.Dalawang papel… na mas mabigat pa sa alinmang kontratang napirmahan niya bilang CEO.
บทล่าสุด
She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... EPILOGUE
JYRONENapangiti ako habang nakatingin kina Anessa at Bart na karga-karga ang kambal. Ang saya-saya nilang isinasayaw ang mga bata. ’Yong tawa nila, abot hanggang mata. Kita mo agad na totoo ang kasiyahan nila.At masaya akong naging bahagi ng lahat… Naging saksi sa malungkot at masayang yugto ng buhay nila, at masaya rin akong naging ninong ng kambal.Binyag ng mga bata kanina, kaya heto, nandito kami sa mansyon nila Bart. Nagtipon-tipon ulit kami matapos ang anim na buwan.Ang laki na ng mga bata. Parang kailan lang, ang liit-liit pa nila. Ngayon, ang bibibo na. Mas malakas pa ang tawa nila kaysa tugtog mula sa speaker.“Jyrone…”Napalingon ako nang marinig ang boses na ’yon. Boses ni Ferly.Isa rin siya sa mga ninang. Dahil siya ang OB ni Anessa, naging close na rin sila sa isa’t isa.“Anong ginagawa mo rito?” tanong niya habang nakatanaw din kina Bart at Anessa.“Nagpapahangin lang… in-enjoy ang magandang tanawin.”Ngumiti siya at sumandal sa railing katabi ko. “Magandang tanawin…
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-05She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... Chapter 120 — She Was My Wife, My Love, My Forever
BARTNanginginig ang mga kamay at tuhod ko habang nakatayo sa harap ng malaking pinto. Hindi ko alam kung ilang beses ko nang nabigkas ang salitang “Diyos ko, gabayan mo ang asawa ko. Sana ligtas sila…”Ito na kasi ‘yon, ang araw na pinakahihintay namin—ang araw ng panganganak niya.Kanina pa siya sa loob. Kanina pa ako naghihintay na makarinig ng iyak. Pero dalawang oras na ang lumipas, wala pa rin akong naririnig.“Bart… umupo ka nga muna…” sabi ni Mama Bettina. Katabi niya si Mama Anelita na katulad ko ay tahimik ding nagdadasal.Rinig na rinig ko ang sinabi niya, pero parang lutang ako na hindi ‘yon maintindihan. Puro si Anessa at ang kambal ang laman ng utak ko.“Relax ka lang, Bart,” sabi na naman ni Mama Bettina. “Paano po ako mag-relax, dalawang oras na…” Nahagod ko ang buhok ko. “Kakayanin ni Anessa… malakas at matapang ang anak ko,” sabi ni Mama Anelita.Tama… malakas at matapang si Anessa. Pero kahit na, hindi ko pa rin maiwasan na mag-alala. I did my research, alam kong m
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-05She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... Chapter 119 — For the Rest of Our Lives
ANESSA“Good morning, Mrs. Divinagracia…” Napangiti ako nang marinig ang boses ni Bart. Medyo paos, pero malambing. Ramdam ko ang braso niya sa dibdib ko, mabigat pero ang sarap sa pakiramdam. Ito kasi ang unang araw na magising ako bilang Mrs. Divinagracia, hindi lang sa pangalan, kundi sa puso niya.“Good morning, Mr. Divinagracia,” bulong ko pabalik at humarap sa kanya.Medyo antok pa ako kanina, pero ngayong nakita ko na ang gwapo niyang mukha—gising na gising na ako. Ngumiti siya, kumislap rin ang mga mata gaya ko.“Binuhat mo na naman ako kagabi?” tanong ko habang nililibot ang paningin sa buong silid.“Yeah… ang peaceful ng tulog mo, kaya hindi na kita ginising…” Dinampian niya ako ng mabilis na halik sa labi at saka umupo sa gilid ng kama, hinaplos ang tiyan ko. “Go back to sleep. Alam kong pagod ka… kasi ikaw ang nagmaneho kagabi…”“Bart!” Hinampas ko siya. Pero pilyong ngiti lang ang sagot niyang humihimas na sa hita.“Ang galing mong magmaneho… alam mo ba ’yon?”“Tumigil k
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-05She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... Chapter 118 – The Honeymoon
ANESSAKita ko sa gilid ng mga mata ko na lumapit na rin ang ibang mga bisita. Sumasayaw na rin sila, pero kami ni Bart, parang nalulunod pa rin sa sarili naming mundo.Ni saglit, hindi maalis ang tingin namin sa isa’t isa. Hindi rin maalis ang mga ngiti. ‘Yong para bang hindi kayang sukatin ang saya na pareho naming nararamdaman.Maya maya ay inilapit niya ang mukha niya sa tainga ko.“You look unreal tonight,” bulong niya, sakto sa pagdampi ng mainit niyang hininga sa pisngi ko.“Are you saying I don’t look real on normal days?” pilya kong tanong.Tumawa siya. “I’m saying, you don’t look like you belong to this world.”“Gano’n? Eh, saan ako belong?”“With me… in my world… in my heart, my love…”Napaangat ako ng ulo. Pakilig ‘tong asawa ko… Nakagat ko tuloy ang labi ko. “Masyado ka nang cheesy… baka maihi ako…”“Ayos lang, maihi ka lang… kasi mamaya, sa honeymoon natin, hindi mo na magagawa ‘yan…”“Hoy, Bart!” gigil kong sita, sabay kurot ng palihim. “Wala nang ibang laman ‘yang utak
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-03She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... CHAPTER 71 – The Pain I Deserve
Hindi sumagot si Anessa. Hindi na rin niya ako tinapunan ng tingin hanggang sa makarating kami sa opisina. Pero kapag may nakasalubong kami, ngumingiti siya, bumabati pa. Sa akin lang siya malamig. Parang ako noon sa kanya. Kapag binalikan ka nga naman ng karma.“Where are you going?” tanong ko n
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... CHAPTER 69— The Bite I Asked
Ramdam kong umawang ang labi niya. Napangiti ako. Mas ninamnam ko pa ang labi niya. Ang lambot… ang sarap…“Ouch!” Parang nagising ako mula sa magandang panaginip.Nalasahan ko rin ang dugo sa labi kong napunit. Kinagat ni Anessa.“Bastos ka!” Nanlilisik ang mata niya, ang talim parang hinihiwa an
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-28She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... CHAPTER 63 – Edge of Danger
BART Iniwan ako ni Jyrone sa parking lot. Pero nagbilin muna ng tingin na nagsasabing hindi siya uurong. Determinado siyang makuha si Anessa. Umigting ang panga ko. Gusto ko siyang sugurin. Gusto ko siyang suntukin, gamitan ng dahas, maitaboy lang siya. Kaya nga lang, kapag ginawa ko ‘yon, ako ang
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-27She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... CHAPTER 68 – The Moment I Stole
Ilang minuto lang, narating na namin ni Anessa ang presinto. Ngunit hindi pa man kami nakaparada, kakaibang eksena na ang bumungad sa amin.Nakaantabay sa labas ang mga mobile ng pulis, umiilaw ang mga pulang sirena, at rinig ang halu-halong sigawan mula sa loob. May mga sibilyan ding nakatigil sa
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-27
New Release Novels
ถึงผู้อ่าน
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista，nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
คะแนน
ความคิดเห็นเพิ่มเติม