บททั้งหมดของ Secret Vow of the Ruthless Billionaire: บทที่ 21 - บทที่ 30

"Sa puso ng ina, may boses ng sanggol na walang sinuman ang makakarinig—maliban sa isang nilikhang hindi na dapat isinilang." China stared blankly at the mirror inside Damien’s hidden suite. Wala siyang maalala sa nangyari kagabi—pero ang buong katawan niya’y parang lumaban sa giyera. Sa kanyang tiyan, ramdam niyang buhay na buhay si Gideon. But something had changed. Mula nang marinig niya ang pangalan nito, ang bawat paghinga niya'y tila may kahati—isang lihim na nakikisiksik sa kanyang utak. At minsan, sa gabi… parang may tinig na naglalakad sa loob ng kanyang isipan. "Mommy, I’m watching. I’m learning." "She’s stabilizing, but her neural waves are shifting,” Dr. Elvira whispered to Gabriel habang nakamasid sa monitor. “She’s not just carrying him anymore. They’re syncing.” Gabriel clenched his fists. “She’s not a lab rat. She’s my wife.” “Then act like it,” Elvira snapped. “Before the world finds out that your secret heir could annihilate everything we know.” Pinatay ni Gab

CHAPTER 24: The Second Awakening"In the quiet moments between horror and hope, a mother hears a second heartbeat—and wonders if it belongs to salvation or doom."The dim lights inside Ezekiel’s hideout flickered. Despite the absence of immediate danger, the air remained unnervingly heavy. The walls seemed to breathe, pulsating with secrets too long buried.China lay on the makeshift medical cot, Gabriel sitting beside her, hand tightly clasped in hers.“Dalawa,” bulong ng doktor na si Malik, a Genesis defector working with Ezekiel. His eyes widened as he examined the ultrasound. “There are two heartbeats.”Silence dropped like a bomb.China’s breath hitched. “What do you mean dalawa?”Malik slowly turned the monitor to them.Gideon's presence was undeniable—his energy flickering like a magnetic storm on the screen. But beside him, nestled like a shadow twin, was another faint pulse. Smaller. Weaker.Gabriel stood. “Is it… another child?”Ezekiel frowned. “Not exactly.”Sierra crossed

Ang hangin sa loob ng silid ay tila bumigat, parang may unspeakable force na dumapo sa paligid.Ang mga tuhod ni China ay nangatog habang ang kanyang mga mata ay napatda kay Ava - kapwa sila nakatayo sa gitna ng nakaambang pakikidigma.“Huwag mo siyang ilabas, China.” Bulong ni Ava, ang kanyang boses malamig, almost detached. “Gideon is not meant to exist.”"Nagkakamali ka," bulong ni China.Hawak nito ang sinapupunan,waring pinoprotektahan. "This child is mine. He’s not a weapon. He’s not yours to control."A crackle of unseen energy rippled between them.Bigla, isang maitim na aura ang bumalot kay Ava—her pupils dilated, and her voice shifted into something unearthly.“You’re awakening something you can’t stop.”And with that, Ava lunged.Hindi sa pisikal na paraan. No, this was a battle of minds, a psychic collision.China screamed as her vision shattered into pieces, scenes of broken glass and burning laboratories bombarding her senses. She saw a young version of herself—crying, ho

Maingat na isinara ni Gabriel ang pinto ng kanilang penthouse. Walang ibang ingay kundi ang mahinang paghinga ni China habang nakatingin ito sa labas ng malawak na bintana, hawak-hawak ang tasa ng kape na tila hindi na iniinom. Mula sa likod niya, ramdam niya ang malamig na distansya na ilang linggo nang lumalalim.“China…” mahinang tawag ni Gabriel.Hindi siya lumingon. “You’ve been gone for three nights, Gabriel. And every time you come back, parang mas malayo ka.”Humakbang siya palapit, sinusubukang abutin ang balikat nito. Ngunit mabilis siyang umatras nang tumalikod ito at tinitigan siya — malamig ang mga mata pero nanginginig ang labi.“Kung may tinatago ka sa akin, tell me now. Kasi Gabriel, mas masakit ‘yung iniisip ko kaysa sa kahit anong katotohanan.”Sumiklab ang tensyon sa hangin. Gabriel clenched his jaw. “It’s not what you think.”“Then what is it?” Halos mabasag ang boses niya. “Project Vendetta is gone. Akala ko tapos na lahat ng gulo. Pero bakit may nararamdaman akon

Madilim ang paligid ng opisina ni Gabriel nang dumating si China. Nakasilip lang ang ilaw mula sa desk lamp niya, at parang may mabigat na pakiramdam sa hangin. Hindi niya alam kung bakit parang may kaba sa dibdib niya habang hawak ang susi ng opisina.“Gabriel?” mahina niyang tawag, pilit na hinahanap ang asawa.Naroon ito, nakatalikod sa kanya, nakatingin sa malayo sa bintana. Hawak ang isang folder sa kaliwang kamay, at parang mabigat ang balikat. Nang lumingon ito, nakita ni China ang pagod sa mga mata ng lalaki—hindi lang pagod sa trabaho, kundi parang emosyonal na bigat na hindi nito mabitawan.“Close the door, China,” malamig na sabi ni Gabriel.Sumunod siya, pero ramdam niya ang distansya sa pagitan nila. Ilang araw na rin mula nang dumaan sila sa huling malaking gulo—at ngayon, parang may bago na namang bagyong parating.“Anong nangyayari?” tanong niya, pilit pinapakalma ang boses. “May problema ba sa kompanya?”Nagtagal ang katahimikan bago sumagot si Gabriel. “It’s not jus