Semua Bab รักแรก แลกรัก: Bab 11 - Bab 20

ร้านทำเล็บของพลอยใสมีบริการสปาเท้า สปามือ ซึ่งเธอเลือกบริการนี้ให้ประทีป ส่วนตัวเองก็นั่งให้เด็กในร้านทำเล็บบนเก้าอี้ข้าง ๆ เขา ที่นั่งเอนหลังสบายสามารถนอนหลับได้เลยถ้าอยากพักผ่อน“เจ็บบอกได้นะคะ” พนักงานสาวทั้งสองบอกประทีปเมื่อพวกเธอลงมือขัดเล็บเท้าและเล็บมือให้ประทีป“ครับ” ประทีปรับคำพร้อมทั้งยิ้มอย่างสุภาพให้ทั้งสองสาว พวกเธอนึกชื่นชมชายหนุ่มคนสนิทของเจ้าของร้าน ปกติไม่เคยเห็นคุณพลอยใสพาผู้ชายมาด้วย ทำไมวันนี้ถึงพามาได้ ดูแล้วน่าจะเป็นคนสำคัญ“พลอยจะทำสีแบบนี้ พี่ทีปว่าสวยไหมคะ” พลอยใสยื่นสีและตัวอย่างของเล็บมาให้เขาดู“สวยครับ ที่จริงสีไหนก็สวยนะครับ นิ้วน้องพลอยสวย” คำพูดพร้อมทั้งรอยยิ้มถูกส่งไปถึงคนถาม แต่คนไม่ถูกถามที่กำลังขัดเล็บให้ประทีปถึงกับเขินแทน“ขอบคุณค่ะ” พลอยใสยิ้มหวานพร้อมทั้งยื่นสีที่ต้องการให้พนักงาน ซึ่งพนักงานได้แต่อมยิ้มเพราะแก้มแดงของเจ้านาย ทำท่าไม่เขิน แต่ใคร ๆ ก็มองออกว่าคุณพลอยเขิน“นุ่น เอาสีนี้นะ”“ค่ะคุณพลอย” นุ่นมองสีที่เจ้านายสาวเลือก อมยิ้มให้กับทั้งสอง ใช่คนนี้ไหมที่ไปเปิดโรงแรมอยู่ด้วยกัน จนเธอต้องเอาผ้าไปให้ถึงโรงแรม“เจ็บไหมคะพี่ทีป”“ไม่เลยครับ

ทั้งที่ร่างกายของเขายังคงมีความรู้สึกผิดเมื่อสัมผัสกับผู้หญิงคนอื่น อาจเพราะร่างกายและหัวใจของเขายังคงภักดีต่อเธอคนนั้นหรือเปล่า แต่กับพลอยใสทุกอย่างดูแตกต่างออกไป“ทีปไม่เคยแอบอู้เลยนะครับ ทำงานอย่างที่เฮียชวีบอกตลอด วันนี้ก็ให้ทีปไปดูงานสาขาพัทยาด้วยครับ” ไนต์คลับสาขานี้ยังไม่ได้เปิดเต็มตัว ทำให้ชวีต้องให้ประทีปไปดูงานในสาขาอื่น เพราะจะได้เรียนรู้ข้อมูลและนำข้อมูลกลับมาบริหารงานที่นี่“เฮียชวีบอกว่าให้พลอยพาไปค่ะ เผื่อพนักงานที่นั่นจะยังไม่สนิทกับพี่ทีป เดี๋ยวพลอยไปเป็นเพื่อนค่ะ” รอยยิ้มของพลอยใสทำให้ประทีปรู้สึกเกร็งน้อยลง นึกถึงวันนั้นที่เขากอดเธอก็ยังละอายอยู่เลย“ขอบคุณนะครับคุณน้องพลอย”“พี่ทีปเรียกพลอยเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ ไม่ต้องเรียกเยอะขนาดนั้นก็ได้ ทั้งคุณทั้งน้อง พลอยฟังแล้วรู้สึกห่างไกลกันมากเลยค่ะ” “งั้นทีปเรียกน้องพลอยนะครับ” ประทีปยิ้มให้ผู้หญิงที่เดินอยู่ข้าง ๆ“ดีมากเลยค่ะ เอารถพลอยไปนะคะพี่ทีป แต่พี่ทีปขับได้ไหมคะ” พลอยใสเอ่ยถาม ประทีปยังใช้รถคันเก่า คันที่ผู้หญิงคนนั้นเคยนั่ง พลอยใสอยากให้ประทีปได้ลองอะไรใหม่ ๆ ที่ดีกว่าเดิม“ได้ครับ” ประทีปมองไปยังรถยนต์หรูราคาหลายสิบล

“หน้าตาคล้ายพี่ทีปไหมคะ ผมทรงเดียวกันเลย คิมซูฮยอน สามีพลอยเอง พี่ทีปรู้จักไหมคะ” “ประทีปส่ายหน้า” จะรู้จักได้อย่างไรเล่า เขาไม่ใช่สายซีรีส์ แก๊งของน้องพลอยคงชอบโอปป้าเกาหลีกัน ประทีปยังจำที่เฮียภาคมาโวยวายเรื่องรูปดาราเกาหลีอยู่ในห้องนอนของคุณน้องด้าได้ดี “คิดถึงจัง ไม่ได้เจอนานแล้ว” พลอยใสพูดพร้อมทั้งกอดไอแพด จากนั้นก็นั่งพิงไหล่ของประทีป “น้องพลอยเคยเจอเขาเหรอครับ” “เคยสิคะ เขาเคยมาเมืองไทย งานมีตติง” เธอเคยเจอเขา ซื้อบัตรติดขอบเวที เลยได้เห็นตัวเป็น ๆ แต่นานมากแล้ว คิดถึงจังเลย “ฟังดูไร้สาระไหมคะ” “ไม่นะครับ ก็คงเหมือนพวกพี่ที่ชอบดาราผู้หญิง มันเป็นเรื่องปกติทั่วไป ไม่ไร้สาระหรอกครับ” “ดีจังที่พี่ทีปเข้าใจ ปกติผู้ชายจะชอบว่าไร้สาระ” ทำไมคำพูดของเธอดูเศร้า จนประทีปต้องยื่นมือออกไปโอบไหล่บางไว้ เนิ่นนานที่ทั้งสองไม่ได้พูดคุยอะไรกัน ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอ น้ำหนักที่พิงตัวเขามีมากขึ้น พลอยใสอยู่ง่าย กินง่าย แล้วยังหลับง่ายอีก ประทีปประคองเธอนอนลงบนโซฟาตัวใหญ่ เขาขยับกายจะลุกขึ้น แต่มือน้อย ๆ ของเธอจับชายเสื

พลอยใสเป็นคนสวย ไม่ใช่แค่สวย แต่สวยมาก โดยเฉพาะตอนที่ไม่แต่งหน้า เขาชอบเธอตอนนี้จัง ชอบหน้าตาจิ้มลิ้ม ดูอย่างไรก็เป็นเด็กเล็ก ๆ ไม่อยากเริ่มต้นใหม่อย่างนั้นหรือ...ถ้อยคำที่เขาบอกกับเธอไปโกหกตัวเองชัด ๆ ใจไม่รู้เผลอไปกับเธอตั้งแต่ตอนไหน เขายังไม่รู้ตัวเลย เธอทั้งงดงาม ทั้งสูงส่ง แล้วเขาล่ะคู่ควรไหม ผู้ชายที่ไม่มีอะไรเลย บ้านสักหลัง รถสักคันก็ยังไม่มี แล้วเขาจะเอาอะไรไปคู่ควรกับเธอ “ขอบคุณนะครับ” ชายหนุ่มจูบบนหลังมือเธอเบา ๆ ช่วยรอเขาสักหน่อยได้ไหม ให้เขาพร้อมกว่านี้อีกนิด ขอให้เขาประสบความสำเร็จกว่านี้ได้ไหม เธอจะรอเขาได้ไหม ประทีปเดินกลับมาที่ห้องของตัวเอง นั่งอ่านผลประกอบการของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ ภาคให้เขาศึกษาทั้งตลาดหุ้น ตลาดทอง เขาทำหลายอย่างมาก จนต้องบ่นกับภาคว่า ทุกวันนี้เขาแทบจะไม่มีเวลาขี้เวลาเยี่ยว เขาต้องพยายามกว่านี้ ถ้าต้องการประสบความสำเร็จโดยเร็ว ใบหน้าพลอยใสยังวนเวียนอยู่ตรงหน้า ระหว่างเขากับเธอจะเป็นไปได้ไหมนะพลอยใสตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของอีกวัน เมื่อคืนเธอเมามาก ปกติไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนี้ อาการปวดหัวเข้าเล่นงานตั้ง

“ไก่อร่อยจริง ๆ ค่ะ พี่ทีปลองกินสิคะ” พลอยใสชวนเขากินไก่ย่าง ประทีปใช้นิ้วมือเดียวกันหยิบไก่ย่างที่ฉีกพอดีคำเข้าปาก เขาดูดนิ้วที่พลอยใสดูดไว้ก่อนหน้านี้เบา ๆ ความหวานของเธอยังติดอยู่ รสของเธอยังติดอยู่ตรงปลายนิ้วพลอยใสเห็นภาพที่เขาดูดนิ้ว นิ้วมือที่เข้าไปในปากเธอก่อนหน้านี้ การกระทำของเขาทำเธอหน้าแดงไม่หยุด มันคือจูบทางอ้อมใช่ไหมทั้งสองต่างคนต่างเงียบ ความซาบซ่านก่อนหน้านี้ทำให้ทั้งเขาและเธอเขินอาย พอสบตากันอีกครั้งก็หัวเราะออกมา“อิ่มรึยังครับ ไปเดินย่อยไหม” ตอนนี้เกือบหกโมงเย็น อากาศเริ่มไม่ร้อนแล้ว ลมทะเลยามเย็นสบายขึ้น“กลับห้องดีกว่าค่ะ พลอยอยากว่ายน้ำ พี่ทีปว่ายน้ำด้วยกันไหมคะ”“พี่ไม่ได้เอากางเกงว่ายน้ำมาครับ”“สระว่ายน้ำเราเอง ไม่ต้องใส่กางเกงว่ายน้ำก็ได้ค่ะ ใส่กางเกงแบบนั้นก็ได้” พลอยใสชี้ไปทางกางเกงขาสั้นที่ตั้งแผงขายข้างชายหาด“แบบนั้นมันว่ายน้ำได้ไม่ดีครับ เอ่อ...เอ่อ...”“เอ่อ อะไรคะ”“คือ เนื้อผ้าตอนเปียกน้ำแล้วมันจะ...จะ...”“จะ...จะอะไรคะ วันนี้พลอยจะรู้เรื่องไหมคะ ถ้าพี่ทีปอาย กระซิบบอกพลอยก็ได้ค่ะ” พลอยใสเอียงหูให้เขากระซิบบอกเธอ ประทีปขยับเข้ามาใกล้“กางเกงมันจะสี