The Billionaire’s Dangerous Desire のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewHindi ako nagsalita kagaya ng kaniyang gusto. Wala akong balak magsalita lalo na kung tungkol sa nararamdaman ko.Ni hindi nga ako sigurado, eh. Paano ko naman aaminin sa kaniya ang isang bagay na kahit kailan ay hindi ko naman masiguro?“What now, Elizabeth? I’m waiting.”Umiling ako bilang sagot. “Wala nga kasi—”“Don’t test my patience, baby. If you did, I’m going to take you here even if it’s day time.”Seriously? Bakit kailangan niya akong pilitin na sabihin ang dahilan? Hindi ba puwedeng hayaan niya na lang ako? Talagang tinakot niya pa talaga ako para lang dito.“May problema si Luna,” wika ko, dahil totoo naman.Wala naman akong balak sabihin kay Helios ang problema ni Luna, eh. Pero dahil nga nararamdaman ni Helios na tahimik ako magmula kanina, pinipilit niya ako. Idagdag pa ang hindi ko paglingon sa kaniya.“‘Yon ang iniisip ko magmula kanina—”“You’re not looking at me,” he interfered. “Hindi mo ako tinapunan nang tingin magmula p

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewTahimik kaming kumakain. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita, pero madalas kong maramdaman ang kaniyang mga mata sa aking gawi. Parang binabantayan palagi ang kilos ko na hindi naman na bago para sa akin.Sanay naman na kasi ako sa paninitig niya, eh. ‘Yong titig na kayang higupin ang lakas ko? Ang hirap ipaliwanag, pero ganoon kasi ang nararamdaman ko sa tuwing nasa tabi ko si Helios. Kung minsan ay umaasa na nga lang din ako sa lakas niya, dahil hindi ko talaga kayang kontrolin ang sarili ko.Kanina, nang hindi na pinansin ni Helios ang babaeng kumausap sa kaniya, umalis na siya kaagad. Hindi ko nga sigurado kung nilingon niya ako, o hindi, eh. Masiyado ko kasing iniisip ang mga mata ni Helios sa aking gawi na never niyang inilihis.“Pagkatapos ba nito, didiretso tayo sa office mo?” tanong ko sa kaniya, dahil hindi ko na talaga kaya ang katahimikan sa pagitan namin.“Yes.”Ipinilig ko naman ang aking ulo sa kaliwa nang kaunti, at nag-angat

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewKagaya nga ng sinabi ni Luna, hinihintay ako ni Helios sa parking lot ng department namin. Kaya naman pasimpleng kinurot ni Luna ang aking balat na nagpalingon sa akin sa kaniyang gawi.“Mauuna na ako,” bulong nito sa akin na para bang iiwan na talaga niya ako rito para malapitan ko si Helios.“Hindi ka sasabay—”“Bakit naman ako sasabay sa inyo?” putol niya sa aking tanong na nagpatikom ng aking bibig. “Kaya kong umuwi. Broken hearted lang ako, pero hindi naman ibig sabihin no’n ay hindi ko na kayang umuwi.”Bumuga na lamang ako ng hangin, habang siya ay unti-unting binitawan ang aking braso. Magkaharap na kami ngayon, at pansin ko rin ang tuwa sa kaniyang mga mata kahit na alam kong nasasaktan pa rin siya, dahil sa pag-iwan sa kaniya ng boyfriend niya.“Text mo ako kapag nakauwi ka na,” paalala ko sa kaniya.Gusto ko kasing iparamdam sa kaniya na na dito lang ako. Ayaw kong isipin niyang mag-isa lang siya lalo na ngayon na nahihirapan siya.

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewPinaglaruan ko ang aking ballpen, habang nakatitig white board. Kung tutuusin ay wala akong naririnig na kahit ano. ‘Yon bang nagle-lecture ang professor namin, pero wala akong naiintindihan?Bumuga ako ng hangin, at piniling titigan na lamang ang librong nasa mesa ko. Kung tutuusin ay nabasa ko naman na ‘to no’ng isang araw, eh. Pero kailangan ko pa ring umakto na parang nagbabasa ako. Hindi kasi puwedeng malaman ng professor ko na wala ako sa sarili ngayon.Hindi kasi matanggal sa isipan ko ‘yong gabing natikman ni Helios ang luto ko. Imagine, sinira niya ang diet niya para lang makakain siya nang marami.“Kanina ka pa tulala,” puna ni Luna sa akin.Katatapos lang ng klase kaya nagagawa niya akong kausapin. Pero kanina ay halos magsunog siya ng kilay para lang maintindihan ang lesson.“May iniisip lang,” sagot ko.Natawa naman siya nang mahina. “Mas problemado ka nga sa akin.”Humaba naman ang aking nguso. Tama kasi siya kung tutuusin, eh.

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View“What’s the matter?” Helios asked when we arrived at his study room.Nang magtama ang aming mga paningin, kaagad niya akong sinenyasan sa pamamagitan ng pagtapik sa kaniyang hita.Napaawang naman ang aking labi, dahil hindi ko inaasahan ang bagay na ‘yon. Sino naman kasi ang mag-aakalang pauupuin niya ako sa kaniyang hita, kahit nandito sa loob ng kaniyang study room ang mga bodyguard ko?Alan ko naman na hindi ko pa tuluyang tinatanggap ang mayroon sa amin ni Helios, dahil nga natatakot ako na baka iwan niya ako kung magsawa siya. Alam ko naman na puwede ko namang i-enjoy na lamang ang lahat, at gamitin ang koneksyon namin para lang makakuha ako ng pera, o mga gamit sa kaniya. Ngunit hindi ko naman ugali ang ganoong bagay, eh.Aminado naman ako na kahit mataas ang harang na ginawa ko, maaari pa rin naman ‘yong masira ni Helios. At hindi rin naman malabong hayaan ko ang sarili kong damhin ang sayang ibinibigay niya para sa akin.“Ire-report l