Alle Kapitel von The Billionaire’s Dangerous Desire: Kapitel 61 – Kapitel 70

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewNang makaupo si Helios sa aking tabi, nagtama ang aming mga mata. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita, pero ‘yong mga mata namin ay parang nag-uusap.Tumikhim naman ako, at inilihis ang aking mga mata. Nakaramdam kasi ako ng pagkailang, at nag-init din ang aking mga pisngi.Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon ay nahihiya pa rin ako sa kaniya. Simpleng titig lang, hindi pa ako sanay, eh. Nandoon pa rin ang hiya, at nerbyos na para bang first time ko lang siya makita.Maya-maya pa ay tumayo siya, at biglang umalis. Hindi naman niya sinabi kung saan siya pupunta, pero nakaramdam ako ng kaunting ginhawa, dahil sa wakas ay makahihinga na ako nang maayos.Napailing na lamang ako, at kaagad na sinulyapan ang bintana.Habang nasa nanonood ako sa TV, biglang dumaan si Helios sa aking tabi. Sinundan ko naman siya ng tingin, at napansing nagluto pala siya ng potato fries, at burger. Nagsalin din siya ng alak sa kopita, at naglagay nang kaunting ice

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewNapamulat ako ng aking mga mata nang maramdaman ko ang paggalaw ni Helios sa aking likuran.Nakapulupot kasi ang kaniyang bisig sa aking bewang, at niyayakap ako mula sa likod. Ganito ang puwesto namin sa tuwing natutulog kami, at kapag magigising ako, malalaman ko na lang na nakaunan na ang aking ulo sa kaniyang braso, at nakayakap ako nang mahigpit sa kaniya.Ganoon din naman siya sa akin, eh. Kaya nga may time na nahihiya ako, dahil nakasubsob talaga ang aking mukha sa kaniyang leeg na para bang hindi talaga kami mapaghiwalay.Humikab ako, at napaunat na lamang. Wala akong ideya kung ilang oras na akong nakatulog, pero pakiramdam ko ay sapat na talaga ‘yon.“You’re awake.”Wala sa sarili akong napalingon kay Helios nang magsalita siya. Ayaw ko naman talaga sanang tumingin sa kaniya, dahil nahihiya ako, pero alangan namang hindi ko pansinin?Ang tagal na naming magkasama. Ang tagal ko na ring itinatago ang kaniya ang nararamdaman ko, habang

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewNapangiwi ko nang makita ko ang dugo sa aking underwear. Kaya pala masakit ang balakang ko kahapon, at parang pagod na pagod ako kahit wala naman akong ginagawa. ‘To pala ang dahilan.Wala pa man din akong dalang sanitary napkin. Hindi ko naman ine-expect kasi. Saka wala talaga sa isip ko na magkaroroon ako ngayon.Isa pa, hindi ko rin talaga tinitingnan ang kalendaryo, dahil umiinom ako ng pills. Kung baga ay malakas talaga ang loob kong hindi tumingin doon, dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko nakaliligtaan ang aking pag-inom ng pills.“Baby.”Mas lalong sumama ang timpla ng aking mukha, dahil biglang nagsalita si Helios. Wala akong dalang sanitary pads. Siya kaya ang utusan kong magpunta sa grocery?“Are you done?”“Hindi pa,” malumanay kong sagot.Hindi naman kailangan na sumigaw ako para marinig niya. Nakabukas kasi nang kaunti ang pinto ng banyo. Kaya talagang walang problema sa akin.“What are you doing?” usisa niya.Kulang na lang ay

Helios Devereaux Monastero’s Point of ViewI gritted my teeth and reached for the dagger that was on the table.“What the fuck is that, Montenegro?”I’m mad. Fucking mad that I had to close my eyes and throw the dagger at the target.Ano ba ang ibig sabihin ni Montenegro?“Spill that shit, Lieutenant General!” I exclaimed when he didn’t answer my question.Tangina!Ang simple lang naman ang gusto ko, ang malaman kung ano talaga ang nangyari, pero bakit naman hindi siya nagsasalita? Wala ni isa ang nagsasalita sa kanila?Nang wala pang nagsalita, inis akong bumaling sa kanilang lahat. Good thing, Elizabeth is now sleeping peacefully.Kinailangan ko silang ayain na magpunta sa isang exclusive bar para lang makakuha ako ng room namin na walang kahit na sino ang makaaalam kung ano ang pinag-uusapan namin.“We couldn’t find her parents. Just like what you’ve said, hindi ang mga kinikilala niyang mga magulang ang totoo niyang magulang,” Hades answered when he sensed how serious I am right no

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewNaalipungatan ako nang maramdaman kong wala sa likod ko si Helios. Hindi naman sa ayaw kong nagigising ako nang wala sa likod ko si Helios. Sa tutuusin ay naninibago nga ako, dahil masiyado akong nasanay na sa tuwing gigising ako ay nasa likod ko siya.Sakto namang lumabas si Helios ng banyo na kaliligo lang. Kaya nagtama ang aming mga mata na para bang alam na alam kung ano ang hahanapin sa tuwing mararamdaman namin ang presensya nang isa’t isa.Kung baga ay awtomatiko nitong hahanapin si Helios. ‘Yong kahit hindi mo naman hahanapin ay kusa ko talaga siyang hahanapin nang hindi sinasadya.“Did I wake you up?” bungad niya kaagad sa akin.Hindi naman ako nakapagsalita sa gulat, habang siya ay tuloy-tuloy na naglakad nang hindi man lang nagawang punasan ang buhok.Kaya kumunot ang aking noo. Hindi man lang kasi pinunasan gamit ang tuwalya, eh. Talagang nagawa pa niyang maglakad nang topless talaga siya kahit pa malakas na ang temperature ng air