The Billionaire’s Dangerous Desire のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewTinapik ko ang kaniyang kamay, dahil mukhang ang balak kong gawin na patuyuin ang kaniyang buhok ay papunta na sa iba.Mas lalo tuloy akong napapikit nang mariin, at kinurot ang aking hita para lang gisingin ang aking sarili. Kaya lang ay mas lalo naman akong nakaramdam ng init nang bigla na lang kinagat nang mahina ni Helios ang aking leeg.“Shit!” ungol ko nang mahina.Natawa naman siya sa aking naging reaksyon, habang pilit na iniiwasan ang aking dibdib. Ang tanging hinahaplos lang ni Helios ay ang ibaba ng aking dibdib. Kung minsan ay bumababa naman ‘yon sa aking puson. Kaya lang ay iiwasan din niya ang mga maseselan na parte ng aking katawan na kung saan ay gusto kong hawakan niya.Napalunok ako, at napamulat ng aking mga mata kahit ramdam na ramdam ko naman ang nararamdaman kong antok, dahil sa kaniyang ginagawa sa akin.“Helios!” naiinis kong sita.Hindi ko nga lang sigurado kung bakit nagsisimula na akong mainis. Hindi ko alam kung tu

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewMatapos ang bangayan namin kanina, napagpasyahan niyang bumangon. May kitchen area rin naman ang room na napili niya, eh. Malawak rin talaga na para bang condo na sa Pilipinas. Hindi masikip, at worth it din ang presyo kung ikukumpara sa mga condo sa Pilipinas.Madalas kasi sa Pilipinas ay sobrang sikip lang ng condo tapos ang mahal pa masiyado kung bibilhin. Kaya nga medyo nanibago ako ngayon, eh. Kasi parang isang bahay na ‘to kung tutuusin. Sadyang hindi lang kami kumakain ni Helios dito, dahil gusto talaga naming sulitin ang mga natitirang oras namin dito sa New Zealand.Saglit nga lang, eh. Bukas ay mamasyal na kami, pero kinagabihan ay uuwi na. Parang mami-miss ko tuloy ang New Zealand kahit saglit lang akong nagpunta rito.Wala kasing stress kung ikukumpara sa Pilipinas, eh. Angd ami kong puwedeng harapin lalo na ang school works. May mga utang pa nga akong kailangang bayaran, at hindi pa nga sapat ang sahod ko, eh. Sobrang laki kasi n

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View Napangiti ako, habang pinagmamasdan si Helios na ngayon ay nakatayo lamang sa dalampasigan. Nakapamulsa, at nakatingin lamang sa asul na dagat na nasa kaniyang harapan.Sa tuwing humampas ang hangin sa amin, itinatangay ang kaniyang buhok. Maging ang kaniyang suot na damit ay nagugulo na rin, dahil sa lakas ng hangin.Kinuha ko naman ang aking cellphone, at kaagad na itinutok sa kaniyang gawi. Ilang beses ko siyang kinuhanan nang litrato hanggang sa lumingon siya sa aking gawi.Nakatitig siya nang mariin sa akin mula sa camera, at talagang hindi man lang naging hadlang ang camera para matitigan ako.Tumalon man ang aking dibdib sa kaba, nagawa ko pa ring ngumiti, at kuhanan siya nang litrato.Nagsimula nga siyang maglakad papunta sa aking gawi. Pero hindi pa rin talaga ako tumigil sa pagkuha sa kaniya nang litrato. Sa katunayan ay talagang ipinulupot niya ang kaniyang bisig sa akin, at inilayo ang camera para lang matitigan ako.“Why are you

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of ViewIlang saglit pa ang hinintay niya nang tuluyan kong maramdaman ang aking panginginig. Nagawa ko pa ngang kagatin ang balikat ni Helios, dahil hindi ko talaga mapigilan ‘yon. Maging ang impit na sigaw, hindi nakaligtas. Talagang magawa pang lumabas no’n sa aking bibig.Bumagal ang paggalaw ni Helios matapos no’n. Nagawa niyang tanggalin ang kaniyang daliri sa aking loob. Ang kaso nga lang ay hindi ko inaasahan na ibababa niya ang suot kong underwear.Inilagay niya ‘yon sa kaniyang bulsa, at tinulungan akong makatayo nang maayos. Matapos no’n ay pinatalikod niya ako, at iniangat ang dulo ng aking dress. Gusto ko sana siyang sitahin, pero hindi ko nagawa, dahil wala na talaga akong lakas.Umungol ako nang mahina nang maramdaman ko ang paghaplos niya sa aking bewang, habang nararamdaman ko siyang pumupuwesto sa aking likuran.He’ll take me from behind and I know it will be rough. The position he wanted was one of his favorites. It’s impossible for

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View“Bitin ‘yong long weekend natin!” bungad sa akin ni Luna nang makalapit siya sa akin.Talagang nagawa pa niyang magreklamo? Pakiramdam ko nga ay ang tagal na no’n para sa akin, eh.“Parang kahapon lang Biyernes,” aniya nang hindi maipinta ang kaniyang mukha. “Hindi ba puwedeng i-extend?”Natawa ako sa kaniyang sinabi. Mabuti nga, dahil hindi kami nagkaroon ng Saturday class ngayong week. Madalas pa namang ganoon, dahil kulang talaga kami sa oras. Pero dahil kaunti na lang ang subject namin, hindi na ganoon ngayon. Lower years, oo. Sa dami ba naman ng subjects nila? Imposibleng hindi sila magkaroon ng Saturday class.“Bakit naman i-e-extend?” natatawa kong tanong sa kaniya.Nagsimula kaming umakyat sa hagdan. Since nasa third floor pa ang room namin, kinailangan ay maaga kaming umakyat sa hagdan.Mas mahirap kasi kapag five minutes before ng subject pa namin kami umakyat ni Luna, eh. Baka ma-late kami. “Kulang ‘yong araw ng pag-duty ko sa trab