All Chapters of Love Game with my Executive Assistant: Chapter 241 - Chapter 250

“Anak, may urgent meeting lang ako with the board ng OLHOS. Maiwan ko na muna kayo ni Luna rito." Tiningnan ni Freya si Luna. “Hija, alam kong wala ka pang matinong tulog at ligo dahil ilang gabi ka ring napuyat kababantay sa anak ko pero p'wede bang mamaya ka na lang pala umuwi? I'll be back after my meeting," nakangiting sambit niya. Ang totoo, wala naman talaga siyang meeting. Gusto niya lang magkaroon ng moment ang anak niya at si Luna. Alam niyang matagal nang hindi nakakapag-usap ang mga ito ng maayos. Isa pa, batid din niyang maraming nais itanong si Yael sa babaeng bigla na lang nawala na parang isang bula noon.“No problem po, tita—Mommy Freya. Hintayin ko na lang po kayo.” Agad na namula ang mga pisngi ni Luna nang mapagtanto niyang nakayakap pa rin sila ni Yael sa isa't-isa. Hindi pa siya sanay na gano'n sila kalapit sa isa't-isa."Sige. Mauna na ako ha.” Sinulyapan ni Freya si Yael at sumenyas dito. Pinanlakihan niya ito ng mga mata bilang isang banta na rin na mag-ingat i

Walang nasabi si Luna. Napaubo lang siya."Luna, once na ma discharge ako rito, pakakasalan agad kita. I'll announce our engagement publicly. Sorry kung wala ng proposal. Natatakot kasi akong baka mag no ka pa kaya—”"I will never say no, Si—Yael…”Ngumiti si Yael. "Sayang! Akala ko makakahalik ulit ako ng isa eh—-" Namilog ang mga mata niya nang si Luna naman ang humalik sa labi niya. Mabagal iyon, banayad, maingat pero puno ng emosyon. Muli na namang nag-init ang katawan niya. Mukhang kahit nasa hospital sila ay hindi na niya kayang magpigil pa. Huhubarin na sana niya ang suot ni Luna nang pigilan siya nito.“No séx until we get married, Mr. Gray," mapanuksong sambit ni Luna habang nakangiti ng nakakaloko.Sumimangot si Yael pero maya-maya lang ay ngumiti siya at niyakap si Luna. Hinalikan niya ito sa noo. "Napakarami kong nais itanong sa'yo pero sa tingin ko ay hindi na importante ang mga ‘yon. I want us to have a fresh start with the kids…”"Ako rin. Ayoko nang balikan ang nakaraa

Walang imik na biglang niyakap ni Yana ang kaniyang pinakamatalik na kaibigan. Napahagulgol siya pagkatapos."Babe…” Naluluha na rin si Luna. Wala pa man siyang ideya sa nangyari pero may kutob na siya."I'm sorry, babe. I didn't mean to be this dramatic…to be this cry baby at our reunion but…I couldn't help it," ani Yana sa pagitan ng kaniyang mga hikbi.Tinapik ni Luna ang likod ng kaniyang kaibigan. “Sssh. You don't need to apologize. It's okay. You can lean and you can cry on my shoulders. I'm sorry, babe. I'm sorry for bringing it up. Wala akong alam. Wala akong ideya." “No, babe. You don't need to be sorry. Actually, isa rin sa rason kung bakit gustong-gusto kitang makita ay dahil nangako rin ako kay lola. Nangako akong dadalhin kita sa kaniya once na magkita ulit tayo. Alam mo bang sukong-suko na ako noon? Hindi na ako maniwalang buhay ka pa. Kumbinsido na akong napatay ka ng mag-inang bruhang ‘yon pero si lola, hindi siya pinanghinaan ng loob. Ang sabi niya, hangga't walang b

“Handa ka na ba, babe?" nag-aalalang tanong ni Yana habang nakatingin siya sa kaniyang kaibigan. Kasalukuyan silang nasa harap ng presinto kung saan nakakulong ang mag-inang Vida at Livina.Malayo pa sa entrance sina Luna pero rinig na rinig na nila ang ingay mula sa loob.Huminga nang malalim si Luna. “Handa na akong harapin sila…"Mabilis na sinundan ni Yana si Luna nang magsimula na itong maglakad patungo sa loob ng presinto. Malalaki ang bawat hakbang nito, halatang nais na nitong makaharap ang mag-inang naging dahilan ng mga paghihirap niya noon at nang pagkasira ng masayang pamilyang mayroon siya.Hindi pinansin ni Luna ang bawat komosyong nadaanan nila. Dire-diretso lang siyang naglakad sa may front desk at agad na itinanong kung saang selda naroroon ang mag-ina. Agad naman siyang inassist ng isa sa mga pulis na kilala ang Kuya Tamahome ni Yael.Malayo pa lang si Luna ay kita na agad niya ang mag-ina. Marami ang mga itong kasama sa selda pero agad na nahuli ng mga mata niya ang

Marahang lumingon si Miss Quinn sa kinauupuan ni Yana. Hindi man siya kumaway rito, nginitian naman niya ito.“May atraso ba kami sa kaibigan mo? Gusto ko siyang makausap. Kung kinakailangang lumuhod ako sa harapan niya ay gagawin ko, matigil lang ang impyernong buhay namin ng anak ko rito sa loob,” seryosong sabi ni Vida.Umiling si Miss Quinn. "Hindi niya ikatutuwa ang pagluhod mo. Kahit yata lumuha kayong mag-ina ng dugo ay kulang pa para masiyahan siya. Wala naman kayong atraso sa kaniya pero sa taong napakalapit sa puso niya, mayroon.”"Sino ba ang kaibigan mo?” wala ng paggalang na tanong ni Vida. Nauubos na ang pasensya niya. Ilang taon na silang binaboy at itinuring na parang alipin ng lahat ng mga kasamahan nila sa preso.Ngumiti si Miss Quinn. “Look around, Vida, at makikita mo kung sino ang kaibigan ng kaibigan ko. Hindi ko lang alam kung makikilala niyo siya pero napakalaki ng kasalanan niyo sa kaniya.”Hindi maipaliwanag ni Vida ang kaniyang nararamdaman sa pagkakataong i