Secret Wife Ako ni Professor Darien의 모든 챕터: 챕터 311 - 챕터 320

Hindi na nakapaghintay si Harmony at agad na tumakbo papunta sa kanya. Kasabay niyang niyakap ang lalaki at ang mga bulaklak, sabay tingala sa kanya.“Para sa akin ‘to?” tanong niya, nakaangat ang leeg habang nakatingin sa kanya.Natural na inakbayan ni Darien ang bewang niya, may ngiti sa mata. “Alam mo na ang sagot, you’re just asking.”“Bakit mo ako binigyan ng bulaklak?” malambing na tanong ni Harmony.“Congrats sa 'yo,” sagot ni Darien. “Nahanap mo na yung trabaho na gusto mo. Sana, tulad ng sunflower, mahalin mo ang buhay, at mahanap mo yung saya at halaga mo sa sarili mong mundo.”Mas gusto ni Harmony ang kahulugan sa likod ng bulaklak kaysa sa bulaklak mismo.Dahan-dahan niya itong tinanggap at ngumiti sa kanya. “Thank you~”“Basta nagustuhan mo,” sabi ni Darien sabay himas sa ulo niya. “Sakay na tayo. Matagal ka na sigurong hindi nakakain ng chicken curry. Sa labas tayo kakain tonight.”Pagkarinig pa lang ng pagkain, agad lumiwanag ang mga mata ni Harmony. “Yes! Gusto

Nang marinig iyon, seryosong sagot ni Harmony, “Mas interesado talaga ako sa cardiothoracic surgery.”Parang tinamaan ng sampung libong critical hit si Xander. Hawak niya ang dibdib niya at kunwaring nasaktan. “Sino ba kasi ang nandiyan sa cardio department? Bakit doon ka pa na-in love?”Kahit alam na ni Harmony ang ugali ni Xander, medyo hindi pa rin siya alam kung paano sasagot.Sakto namang kumuha si Darien ng isang pirasong chicken leg at inilagay sa mangkok niya. Sabay sabi, “Sabi ko sa 'yo eh, hindi ‘yan seryoso.”Agad sumulyap si Xander nang malamig. “Naririnig kita, okay? Kung hindi ako matino, ipagkakatiwala mo ba sa akin si Daria? Inggit ka lang kasi mas gwapo ako kaysa sa 'yo sa paningin ng anak mo.”Natahimik si Darien. Sa isip ni Darien, bata pa si Daria, wala pa itong tamang sense of aesthetics.Lumapit pa si Xander kay Harmony at sabik na nagkuwento. “Sister-in-law, alam mo ba, sabi ni Daria, kapag maghahanap daw siya ng future husband, dapat tulad ng godfather niy

Hindi inaasahan ni Darien na bigla siyang yayakapin ni Harmony. Ipinatong nito ang baba sa dibdib niya, at diretso siyang tinitigan ng mapaglarong mga mata, hindi kumukurap.Sa klase ng tingin na iyon, muntik nang sumuko si Darien.“Si Louie at ako, normal lang talaga. Classmates, friends. Nothing more,” sabi ni Harmony. “Although… umamin nga siya sa akin dati.”Ramdam niya agad na nanigas ang katawan ni Darien.“Pero sinabi ko sa kanya na may asawa na ako,” dagdag niya agad. “At ang asawa ko, sobrang galing, sobrang bait, sobrang perfect. Sa puso ko, wala nang hihigit pa sa kanya. I love my husband so much, like super super love.”Mahina at malambing ang boses niya. Bawat salita parang may halong asukal, sapat para palambutin ang puso ng kahit sino.Si Louie, nalaman ni Darien mula kay Sir Allen. Ayon sa kwento nito, halos kaedad lang ni Harmony si Louie, bata pa, gwapo, at energetic ang lalaki. May pagkakataon pa raw na sinabi ni Louie sa harap ng ibang estudyante, “Harmony i

Habang kumakain sila, napansin ni Harmony na parang may mali. Yung babaeng nasa tapat niya, nakangiti lang at tuloy-tuloy ang tingin sa kanya. Para sa isang estranghero, medyo creepy na.Nag-atubili siya sandali bago nagtanong, “May kailangan ka ba?”Sa isip-isip niya, hindi naman siguro yung chicken leg sa plato niya ang pakay nito.Lalong lumapad ang ngiti ng babae. “Thank you ha.”“Ha?” Napaisip si Harmony. Wala naman siyang balak ibigay yung chicken leg, bakit parang nagpasalamat agad.“Narinig ko yung nangyari kanina. Yung pag-kontra mo kay Lyle. Salamat sa pagsasalita para sa akin.”Doon lang nag-sink in kay Harmony. “Ikaw si Doctor Zey, ’di ba? Akala ko nasa business trip ka?”Kaya pala pamilyar ang mukha. Nakita na niya ang picture nito sa department board, pero mukhang luma na yun, mahaba pa ang buhok nito noon.“Kakabalik ko lang. Sakto sa lunch,” sabi ni Zenaida habang inaabot ang kamay. “Nice to finally meet you. Ako si Zenaida Ortega, or Doctor Zey. Same department

“Subukan natin para malaman,” kalmadong sagot ni Harmony. “Tingnan natin kung kaya kitang lampasan. Pero may kondisyon, kailangan mo akong bigyan ng pagkakataong matuto.”Parang biglang may na-realize si Lyle. “Ah, kaya pala ang dami mong sinasabi. Ito pala ang totoong pakay mo.”May bahagyang ngiti sa labi si Harmony. “Doctor Lyle, may lakas ka bang loob na pumusta? Kung ganun ka ka-kumpiyansa sa skills mo, bakit ka matatakot na turuan ang estudyante? Hindi naman mamamatay sa gutom ang guro dahil lang mas magaling na ang estudyante.”Diretso ang tingin ni Lyle sa kanya, hindi kumukurap.Pakiramdam niya, parang nahulog siya sa bitag ng babaeng nasa harap niya.Hindi naman ito ang unang beses na nag-mentor siya ng ibang doktor. Alam niya rin na hindi maganda ang ugali niya. May mga batang babaeng doktor na umiyak na mismo sa harap niya, meron ding umiiyak na dumiretso sa chief para magsumbong.Pero wala pang naglakas-loob na tumingin sa kanya nang diretso tulad ni Harmony, at mas