Secret Wife Ako ni Professor Darien의 모든 챕터: 챕터 301 - 챕터 310

Paano ba naman hindi babango? Yung pabango na inispray ni Harmony kagabi, pinili niya talaga iyon nang mabuti. Para kay Darien. Long-lasting pa ang mga iyon. Nagpanggap si Harmony na walang alam. Itinaas niya ang ulo mula sa pagkakayakap ni Darien at tumingin nang parang inosente. “Talaga ba? Mabango? Yung shampoo na gamit ko, yung binili mo pa rin naman.”Nakatingin siya kay Darien gamit ang malalaki at makinang na mga mata, may halong inosente ang ekspresyon niya.Napunta ang tingin ni Darien sa labi niya, at biglang sumagi sa isip niya ang panaginip niya kagabi.Sa panaginip, parang tulog din siya. Pakiramdam niya hinahalikan siya ni Harmony, hindi lang isang beses. Gusto niyang magising, pero kahit anong pilit niya, ayaw bumukas ng mga mata niya.Yung lambot ng halik, hanggang ngayon malinaw pa rin sa pakiramdam niya, parang totoong nangyari.Mas lalong lumalim ang tingin ni Darien, at bigla siyang yumuko.Nang makita ni Harmony na biglang lumapit ang mukha nito, biglang na

“Ah… hi, hello. Ano po kailangan niyo?” tanong ng nurse, akala niya pasyente o kamag-anak ito ng pasyente.“Pwede po bang magtanong kung nasaan ang opisina ng chief?” tanong ng babae.Awtomatikong itinuro ng nurse ang isang direksyon. “Doon po.”Bahagyang ngumiti ang babae, kumurba ang mga mata niya. “Thank you po.”Pagkatapos noon, dumiretso na siya papunta sa opisina ng chief.Pagkaalis niya, nagkatinginan ang mga nurse na kanina lang ay nagkukuwentuhan.“Siya na ‘yon, for sure. Grabe, ang bata pa niyang tingnan.”“Ang ganda ng ngiti niya. Mukhang hindi naman siya mahirap pakisamahan.”“Wait… narinig kaya niya yung pinag-uusapan natin kanina?”Sa kabilang banda, huminto si Harmony sa tapat ng opisina ng chief at marahang kumatok.May boses mula sa loob. “Pasok.”Binuksan ni Harmony ang pinto at pumasok.Sa loob, may lalaking mukhang nasa mga sisenta na ang edad. Halos puti na ang buhok niya. Kanina seryoso ang mukha, pero nang makita si Harmony, bigla itong lumiwanag at n

“Grabe, I need to tell you this,” nagsimula si Harmony, halatang puno pa rin ng sama ng loob. “Yung chief ng department, may in-assign siyang doctor sa akin na susundan ko. Ang yabang niya sobra. Pagdating pa lang, parang binigyan na agad ako ng warning. Sinabi niya na marami raw sa department ang mataas ang degree, so huwag daw akong masyadong feeling special. Buong araw niya akong pinatakbo, puro errands, tapos pagdating sa surgery, hindi man lang niya ako pinasampa sa operating table. Pinanood lang ako sa gilid.”Huminga siya nang malalim bago magpatuloy. “Later ko lang nalaman, mababa pala yung academic background niya. Ang lakas lang talaga niya sa surgery, kaya siya na-hire ng hospital kahit special case. Kaya pala may bias siya sa mga may mataas na degree.”Sumulyap si Darien sa kanya. “Paano mo nalaman?”“Sabi ng mga kasamahan ko sa department. Nagchi-chismisan sila quietly, tapos narinig ko,” sagot niya.Kalmadong nagsalita si Darien, “Mataas talaga ang standards ng cardio

Parang naipit ang hininga ni Darien, mainit at mabigat, unti-unting sumisingit sa pagitan ng mga labi ni Harmony, parang hinihila siya papasok sa mundo nito. Banayad ang galaw, pero may lakas na hindi niya kayang tanggihan.Nakasandal ang dalawang kamay ni Harmony sa dibdib ni Darien habang tinatanggap niya ang halik. Mainit at malalim, parang sinusunog ang bawat segundo, hanggang sa tuluyang mag-blank ang isip niya at makalimutan kung ano ba talaga ang gusto niyang sabihin.Sa mahahabang pilikmata ni Darien, may halong kalabuan, at sa ilalim ng mga titig niya, hindi na maitago ang pagnanasa.Tahimik ang kwarto, pero parang sumasabog ang hormones sa hangin. Dumaloy ang dugo sa buong katawan, parang pati mga ugat at nerbiyos ay nagwawala.Biglang may malamig na sensasyon sa dibdib niya.Hindi na kuntento si Darien sa simpleng halik. Bumaba ang maiinit niyang labi, dahan-dahan, sa panga, leeg, hanggang sa may collarbone. Bawat dampi ay nagpapakiliti at nagpapakilabot sa balat.Kuma

“Nandiyan na ba si Professor Darien? Dumating na ba si Professor Darien?”Sa loob ng laboratoryo, kahit sinong estudyanteng madaanan ni Miguel, tinatanong niya agad.Palihim na itinuro ng estudyante ang inner lab, sabay may ekspresyong parang “alam mo na, naiintindihan mo na, naiintindihan nating lahat.”Tumango si Miguel na parang sinasabing “leave it to me.”Lumapit siya sa loob na laboratoryo at kumatok. Sunod-sunod na dikit sa likod niya ang mga estudyante.“Wag kayong sumunod, dito lang kayo sa labas,” sabi ni Miguel habang itinataboy sila, saka niya binuksan ang pinto at pumasok.Sinubukan pa rin ng ilang estudyante na sumilip, pero agad niyang isinara ang pinto.Sa loob, nakasuot ng white lab coat si Darien, nakaupo sa harap ng mga kagamitan, naka-gloves, at sobrang focused sa ginagawa niyang eksperimento. Halos hindi man lang si Darien nag-react nang pumasok si Miguel.Sadya namang umikot-ikot si Miguel sa likuran niya, kunwari may inaayos, may kinukuha, parang busy rin