جميع فصول : الفصل -الفصل 330

Sinulyapan lang si Harmony ni Lyle, pero wala itong sinabi.In-assume ni Harmony na pumayag na siya, kaya agad niyang pinalitan ang pwesto ni Leign. Si Leign naman ay suminghot, halatang naiiyak at may hinanakit habang dahan-dahang lumipat sa gilid.Base sa paraan ng pag-aspirate ni Harmony ng dugo sa bawat bahagi, kitang-kita na may karanasan siya. Simula nang siya ang humawak, kahit unang beses pa lang nilang magkasama ni Lyle sa operasyon, pareho nilang alam kung ano ang dapat gawin. Mabilis nilang nahanap ang pinanggagalingan ng pagdurugo. Matapos mapigilan ang dugo, nagpatuloy ang operasyon nang maayos, at hindi na muling nagpalit ng pwesto sina Harmony at Leign.Sa wakas, natapos din ang operasyon. Sina Harmony at Lyle ang naghatid sa pasyenteng bagong opera papasok ng elevator.Pareho silang tahimik. Tutal, sa relasyon nilang dalawa, kung bigla silang magkwentuhan, parang himala na iyon.Hindi naman puno ang elevator, pero mayamaya ay may isang nurse na pumasok. Basta-basta

“Hmm.”Lahat ng gustong sabihin ni Harmony ay natigil. Mas madali at mas madiin ang halik ni Darien kaysa dati, may halong matinding pag-angkin na ngayon lang niya naramdaman.Pero kilala niya si Darien. Hindi siya yung tipo ng taong ginagawang pag-aari ang iba.Iisa lang ang paliwanag.Nagseselos siya. At hindi lang konti kundi sobrang selos.Patuloy pa ring may naririnig na boses mula sa phone.Si Louie iyon.Mukhang lumipat siya sa mas tahimik na lugar.“Harmony.”Biglang mas bumigat ang pagkakadiin sa labi ni Harmony.“When are you going back here? I… I really miss the days we're studying.”“Ah—”Bigla siyang kinagat sa labi, parang babala. Hindi masakit, pero sapat para magulat siya.Tumingin si Darien sa kanya, madilim at malalim ang mga mata.Dahil sa biglang tunog na iyon, bumilis ang tibok ng puso ni Harmony.At gaya ng inaasahan, narinig iyon ni Louie. Agad itong nagtanong, may halong pag-aalala.“Harmony, are you okay? What's happening?”Uminit ang pisngi

Kinabukasan, nagising si Harmony at napansin niyang wala na ang tao sa tabi niya.Maingat niyang iginalaw ang masakit at nanlalambot niyang mga binti, sabay isip na, grabe talaga ang matandang ’to. Kagabi halos hindi siya pinatawad, tapos ngayon ang aga pa ring gumising. Ang lakas pa rin.Habang iniisip niya iyon, bumangon siya. Sakto namang bumukas ang pinto at pumasok ang isang matangkad na pigura.Hindi rin inaasahan ni Darien na gising na siya.Nagkatitigan silang dalawa.Biglang pumasok sa isip nila pareho ang mga eksena kagabi, mainit at punong-puno ng emosyon. Malayo sa itsura nilang ngayon na maayos ang suot at mukhang sobrang seryoso at disente.Pareho silang natameme, parang sabay na nawalan ng sasabihin.Lalong uminit ang mukha ni Harmony. Iwas ang tingin niya, at sa loob-loob niya gusto na lang niyang bumalik sa kama at magkunwaring tulog.Sa huli, si Darien ang unang nagsalita. Umubo siya ng bahagya bago magsalita.“Malapit na ang oras ng pasok. I came to wake you

Hindi si Miguel duwag, okay? Dahil nasabi niya ang dapat masabi. Pagkatapos masabi ni Miguel ang lahat, biglang bumalot ang kakaibang katahimikan sa loob ng kwarto.Nakapikit siya, hinihintay ang pagsabog ng galit ni Darien. Sa isip niya, baka sa susunod na segundo ay ihagis na lang siya palabas ng kwarto. Iniisip pa niya kung sakaling mangyari iyon, anong pose ang gagawin niya para kahit papaano ay cool pa rin tingnan at hindi masyadong pagtawanan ng mga estudyante sa labas.Isang segundo.Dalawang segundo.Tatlong segundo.Walang nangyari.Lalong kinabahan si Miguel. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata.Ang nakita niya ay si Professor Darien, na palaging mukhang matalino at kalmado, pero ngayon ay bihirang-bihirang may bakas ng pagkalito sa mukha.“Nag-cheat ako?”Parang nagtataka pa.Nag-init agad ang ulo ni Miguel.“Ikaw mismo ang nagsabi! Yung babaeng nakita namin sa baba, hindi mo asawa. Hindi mo asawa pero niyakap mo, tapos sabay pa kayong naglalakad, halos mag

Matapos tapusin ni Harmony ang mga follow-up na gawain para sa pasyenteng naoperahan, bumaba siya sa opisina. Medyo nagugutom na siya, kaya kumuha siya ng mansanas at nagsimulang magbalat. Hindi niya inaasahan na madudulas ang kutsilyo at masasugatan ang daliri niya.Binanlawan niya muna ito sa gripo nang ilang sandali, tapos binuksan ang drawer niya para maghanap ng band-aid.“Dr. Harmony, may hinahanap ka ba?” tanong ng isang doktor na kasama niya sa opisina nang marinig ang kaluskos.“Nasugatan lang ako ng kaunti, naghahanap ako ng band-aid.”Napahinto si Lyle, na kanina ay abala sa pagsusulat ng medical record sa harap ng computer.“Nakahanap ka na ba? Kung wala, meron dapat sa nurse station. Worst case, balutan mo muna ng gauze. Maraming bacteria sa ospital, ingat sa infection.”“Sige, hahanap pa ako,” sagot ni Harmony habang halos ipasok na ang buong ulo niya sa cabinet.Pero wala talaga siyang makita. Sumuko na siya at balak nang lumabas para humingi ng tulong sa nurse.