Secret Wife Ako ni Professor Darien のすべてのチャプター: チャプター 331 - チャプター 340

Pagkalipas ng ilang oras, pagod na pagod na si Harmony, pero si Darien ay parang wala pang balak tumigil.“Professor Darien... Professor Darien...”Nangangatal ang boses niya, at ang gulo-gulong buhok niya ay nakakalat sa braso ni Darien. Namumula ang kanyang mukha at puno ng luha ang kanyang mga mata—isang halo ng pagnanasa at pagmamakaawa, hanggang sa mawala na sa tono ang boses niya.Bumigat ang paghinga ni Darien, at ang kanyang mga mata ay nagdilim sa tindi ng emosyon. “Wait a bit more... just a little more,” bulong nito.Dikit na dikit ang kanilang mga katawan habang hinahalikan niya ang asawa, tila ba kulang pa ang lahat ng nakukuha niya rito.Sa gitna ng tindi ng nararamdaman, pakiramdam ni Harmony ay may puting liwanag na dumaan sa paningin niya. Sa sobrang sarap at kaba, napakagat siya sa leeg ni Darien.Sa sandaling iyon, biglang naalala ni Darien ang sinabi ni Miguel sa kanya, pero huli na ang lahat. Naramdaman na niya ang kagat sa kanyang leeg, isang hapdi na may kas

“Alam ko,” reply ni Harmony. “Yung Professor Lukas sa pharmacology, ’di ba?”“Alam niya na bumalik ka na,” sagot ni Darien. “Tinatanong niya kung kailan ka dadaan sa school para bisitahin siya.”“Actually, naisip ko rin naman,” reply ni Harmony. “Kaso super busy lately. May night duty pa ako today. Pag nagka-free time ako, pupunta ako.”“Sige,” sabi ni Darien. “Kumain ka na ba?”“Kakakain ko lang,” sagot ni Harmony, may kasamang konting lambing.Nag-scroll pataas si Darien at napansin niya yung huli niyang nabasa: “Hindi naman ako yung nagsabi, lahat naman ganun ang sinasabi.”Nag-type siya ulit. “Madalas ba kayong nagchi-chismisan ng mga teacher behind their back?”Pagkabasa nun ni Harmony, biglang naging seryoso ang mukha niya. Ramdam ang survival instinct, mabilis siyang nag-explain. “Hindi ako ha. Alam mo naman, pinaka-love ko sa buhay ay mag-aral.”Sa isip niya, minsan lang naman siyang maki-chismis kay Sammy.“May sinabi si Professor Lukas,” tuloy ni Darien. “Sabi niya m

Mahilig talaga sa tsismis ang mga babae. Natural lang na gusto rin nilang may bagong kasali sa kwentuhan.Tatlong babae, isang eksena. Hindi nagtagal, nalaman ni Harmony na matagal nang may gusto si Doctor Xander kay Doctor Zenaida. Ilang taon na raw iyon, at minsan pa nga ay todo ang panliligaw niya. Pero sa panahong iyon, kakabreak lang ni Zenaida at hindi pa siya okay emotionally, kaya palagi niyang tinatanggihan si Xander.Ngayon, parang normal na magka-trabaho na lang sila. Walang halong personal. Pero ayon sa ibang kasamahan sa pediatrics, mukhang hindi pa rin talaga tuluyang naka-move on si Xander. Takot lang daw siyang makadagdag pa ng pressure o istorbo kay Zenaida, kaya hindi na siya lumalagpas sa linya.Doon lang na-realize ni Harmony kung bakit pala walang godmother ang anak niya. Ganito pala ang dahilan.Pagbalik niya sa opisina, nag-message siya kay Darien.“Alam mo ba na may gusto si Doctor Xander sa isang tao?”Matagal bago nag-reply si Darien.“Three years ago,

Pagkagawa ng desisyon ni Harmony, agad niya itong ginawa. Biglang nabuhayan si Harmony, mabilis na bumangon mula sa kama, nagsipilyo, naghilamos, nagbihis, at masiglang lumabas ng bahay.Matapos ang limang taon, muli siyang bumalik sa pamilyar na campus na ito. Hindi lang nito dala ang tatlong taon ng buhay-unibersidad niya, kundi pati na rin ang mga alaala niya kasama si Darien.Dati, hindi niya maintindihan kung bakit madaling makita ng mga tao ang age gap. Pero ngayong bumalik siya sa alma mater at nakita ang mga batang mukha ng mga estudyante, hindi niya napigilang mapaisip: ang sarap talaga maging bata.Habang iniisip niya kung paano niya hahanapin ang classroom kung saan nagtuturo si Darien, may ilang babaeng estudyante na naglalakad nang magkakasama at dumaan sa tabi niya.“Bilisan niyo, magsisimula na yung class ni Professor Darien.”“Kasalanan mo ’to, ang bagal-bagal mo lagi. Alam mo namang sobrang daming nakikinig sa class ni Professor Darien. Pag nahuli tayo, wala na ta

Nagkaroon ng kaunting kaguluhan sa mga estudyante sa ibaba. Mula sa kinauupuan ni Harmony, kitang-kita niyang may ilang estudyanteng nagtutulakan, parang may nagtutulak ng loob ng isa.“Sir, kahit anong tanong pwede ba naming itanong?”“Magva-vacation na, tapos kung may hindi kami alam na sagot, baka bumagsak pa kami sa exam.”May bahid ng pananakot ang tono ng tanong.Mas nakakagulat pa, may ilang estudyante sa tabi nila na tumango at sumang-ayon.Bahagyang tinaas ni Darien ang kilay, isang kamay ang nakasandal sa podium. Sa malinaw at maayos niyang mga daliri, kapansin-pansin ang singsing.Para kay Darien, normal na lang iyon. Limang taon na niyang suot ang singsing na iyon, hindi kailanman tinanggal, parang bahagi na ng katawan niya.Napahawak si Harmony sa singsing na nakasabit sa leeg niya at napangiti.Dahil sa trabaho niya bilang doktor, madalas siyang nadudumihan ng dugo o bodily fluids ng pasyente, kaya simula pa noong internship, tinanggal na niya ang singsing at isin