Secret Wife Ako ni Professor Darien의 모든 챕터: 챕터 361 - 챕터 370

Pagkatapos maghilamos at magbihis ni Harmony, handa na rin ang almusal ni Darien. Magkasabay silang kumain, tapos parang may naalala si Darien at bigla siyang nagsalita.“Naitanong ko na yung tungkol sa pagkuha mo ng driver’s license. Yung driving school malapit lang sa hospital, may evening classes din. Pwede kang dumiretso mag-practice after work. Kung okay sa 'yo, i-eenroll na kita.”Nag-isip sandali si Harmony. “Pwede bang ipagpaliban muna?”“Bakit?” tanong ni Darien.“Malapit nang bumalik si Daria. Busy na nga sa hospital, tapos kung magpa-practice pa ako ng driving, mas lalo akong mawawalan ng oras para sa kanya.”Hindi naman madalas makialam si Darien sa mga desisyon niya. Alam niyang marunong siyang magtimbang ng priorities, at malinaw sa kanya na sa ngayon, si Daria ang pinakamahalaga.“Okay,” tumango siya.Habang kumakain, hindi maitago ni Harmony ang excitement sa mukha niya. “Malapit na talagang umuwi si Daria.”Natawa rin si Darien nang makita kung gaano siya kasay

“Yung part na tinusukan kanina, huwag munang gagalawin nang mabigat sa loob ng dalawang araw. I-observe muna natin. Kapag wala namang kakaiba, puwede na kayong mag-discharge,” sabi ni Harmony habang hinuhubad ang gloves at kinakausap ang bantay ng pasyente.“Thank you, Doc,” paulit-ulit na nagpasalamat ang pamilya. Mayamaya, tumingin sila kay Harmony na parang may gusto pang sabihin pero nag-aalangan.Napansin iyon ni Harmony kaya nagtanong siya, “May problema ba? May gusto pa ba kayong itanong?”“Doc Harmony,” sa wakas ay naglakas-loob ang pamilya, “narinig po namin kanina yung nangyari sa nurse station. Huwag po kayong masyadong masaktan. Yung mga kamag-anak na yun, nawalan lang sila ng mahal sa buhay kaya hindi na nakapag-isip nang maayos. Hindi naman po Diyos ang mga doktor, hindi naman guaranteed ang 100% na gagaling lahat ng pasyente.”Mahinahon at puno ng pag-unawa ang tono nila.“Very responsible po kayong doktor. Lahat ng ginawa ninyo sa mga araw na naka-confine ang anak

Pagdating ni Harmony sa garbage station, nang makita niya ang halos dalawampung supot ng basura na nakasalansan doon, agad siyang nawalan ng pag-asa. Humakbang siya pasulong, balak lapitan ang mga iyon, pero biglang may kamay na mahigpit na humawak sa braso niya mula sa likuran.“Harmony, baliw ka na ba? Anong ginagawa mo?” sigaw ni Lyle.“Ano pa ba,” marahas niyang inalis ang kamay nito at galit na galit na tinitigan siya. “E di hahanapin ko yung gamit ko.”Halatang hindi makapaniwala si Lyle sa ikinikilos niya. Sa pagkakakilala niya, si Harmony ay palaging kalmado at may kontrol sa sarili.“Kahit pa sabihin nating kaya mong halungkatin lahat ‘yan, alam mo naman siguro kung gaano kadumi ang basura rito,” malamig niyang sabi. “Gusto mo bang magkasakit? Infection, ganun?”“Anong pakialam mo?” sigaw ni Harmony.Nanginginig ang katawan niya, hindi malaman kung sa sobrang galit ba o dahil sa kung ano pa man.Medyo nainis din si Lyle, pero nang makita niya ang itsura ni Harmony, para

Ang lalaki sa harap niya ay may mahinahon at disenteng aura. Nang maramdaman niyang tinitingnan siya ni Lyle, kalmado itong nakipag-eye contact ng ilang segundo bago tahimik na ibinawi ang tingin.Sa oras na iyon, itinuro ng may-ari ng tindahan ang isang direksyon. “Nandoon ang mga stethoscope, pili na lang kayo.”“Salamat,” sagot ni Darien, saka naglakad papunta sa direksyong itinuro.Samantalang si Lyle ay naglabas ng cellphone, naghanap ng litrato, at iniabot iyon sa may-ari. “Boss, meron ba kayong ganitong klaseng stethoscope?”Sa litrato ay si Harmony. Kinuha niya ang picture mula sa group chat. Noon, may pasyenteng nagbigay kay Harmony ng banner bilang pasasalamat, at para sa promotion ng department, pinapose siya kasama ang pasyente habang hawak ang banner. Kakagaling lang niya sa trabaho noon, at suot pa rin niya sa leeg ang stethoscope.Ini-zoom in ng may-ari ang litrato at sinuri. “Meron. Kukunin ko para sa 'yo.”Napabuntong-hininga ng maluwag si Lyle.Sa kabilang band

May biglang naalala si Darien. “Kanina sinabi mo na nasira yung stethoscope mo. Bakit nasira?”Pagkarinig nun, umiwas ng tingin si Harmony, halatang nag-aalangan at hindi alam paano sasagot.Pero sino ba si Darien? Isang tingin pa lang, alam na niyang may tinatago siya.“Sabihin mo ang totoo.”Tatlong salita lang iyon, pero pakiramdam ni Harmony parang ini-interrogate na siya.Mahina niyang sinabi, “Yung pamilya ng pasyenteng namatay kagabi, nagwala sa department. Nagkaroon ng konting gulo… natapakan yung stethoscope.”Kitang-kita na tumigas ang panga ni Darien. “May nasaktan ba sa 'yo?”“Y-yung daliri ko lang, medyo may pasa,” dahan-dahan niyang inunat ang kamay. “Nahulog yung stethoscope, tapos yumuko ako para pulutin. Nadamay yung daliri ko, natapakan.”Nang makita ni Darien ang pasa sa dulo ng daliri niya, tumigil ang tingin nito. Hinila niya ang kamay ni Harmony, inilapit sa labi at marahang hinipan.Medyo natulala si Harmony sa ginawa niya. Bigla niyang naisip kung paano