Sa pagkakataong iyon, sabay na inabot kay Harmony ang tinapay at ang biscuits.Madilim ang mga mata ni Lyle, halatang naghihintay kung ano ang pipiliin niya.Nakita iyon ni Dr. Wanda at agad nagsalita para mag-ayos ng sitwasyon. “Mas malaki ’yung bread ni Doc Lyle, mas nakakabusog. Sa kanya ka na, Doc Harmony.”Habang sinasabi iyon, babawiin na sana niya ang kamay niya, pero biglang hinila ang biscuits mula sa kanya.“Okay lang,” kalmadong sabi ni Harmony. “Darating na rin naman ’yung order kong pagkain. Ayokong masyadong mabusog, sakto na ’tong biscuits.”Pagkatapos, magalang siyang tumango kay Lyle. “Thank you, Doc Lyle. Ikaw na lang kumain ng bread.”Sumulyap si Doc Wanda kay Lyle at napansin niyang halatang naninigas ang panga nito.Kung ibang tao lang sana, siguradong tatanggapin ni Harmony pareho, tapos magpapasalamat isa-isa, very proper at mataas ang EQ. Pero pagdating kay Lyle, parang ayaw na niyang magpanggap pa man lang.Mukhang tama nga ang sabi ng mga nurse, talaga
더 보기
