جميع فصول : الفصل -الفصل 148

Wala si Lyn pagbaba ko kaya malamang ay tulog na ito. Nag sulat na lamang ako ng Note para sa mga bilin ko kay Lyn. Idinikit ko iyon sa refrigerator at saka umalis na ng bahay.Boss L POV...Halos hingalin at hikain ako sa pag mamadali na makaalis sa kabilang bahay at matunton ang sarili kong silid.“Bakit ba ako sumunod sa sinabi nun? Bahay ko to ah?” Biglang na realize na sabi ko sa sarili ko.Naisip ko ang bunsong kapatid ni Kiara.“Sabagay, ano ba naman ang alam ng bata sa ‘kasunduan’ namin ng Ate nya?”. Napapailing na salita ko habang napahawak ako sa ngangawit kong batok siguro ay dahil sa posisyon namin kanina nung nagpapahinga na kami.Humiga ako sa kama at saka natulog muli. Sinamantala ko ang magaan kong pakiramdam kaya itinulog ko na iyon para kahit papaano ay makabawi ako sa mga stress na inabot ko nitong mga nakaraang araw.Naalimpungatan ako sa mataas na sikat ng araw. Nagising ako sa kanina pang natunog na cellphone ko kaya wala sa sariling sinagot ko ito kahit pa medyo

“Dinadala mo ang record ng pasyente mo sa labas ng ospital?” Paninitang tanong ko dito.“Yep! It’s for my eyes only anyways... Kailangan kong pag aralan ang kundisyon nila bago ko sila operahan.” Matiyagang eksplinasyon nito sa akin.Kahit na hindi ko ito masyado nauunawaan sa ganyang bagay ay tumango na lamang ako bilang pag sang ayon sa sinasabi nito.“Tara order na tayo.” Yaya nito.“Alright.” Sagot ko na sumunod na sa kanya dahil nauna itong maglakad sa akin pababa.Hindi ako mahilig sa kape tanging ang kape lamang ni Richard at ni Kiara ang timplang nagustuhan at iniinom ko. Tsokolate ang gusto ko kapag nasa coffee shop ako. Kaya Hot chocolate ang inorder ko.Pag kakuha namin ng order namin ay bumalik na kami sa aming pwesto.“How’s life bro?” Basag nito sa mahabang katahimikan na kanina pang nag hahari sa pagitan sa amin simula nang makaupo kami at makabalik sa aming pwesto.“Busy.” Walang ganang sagot ko dito.“Bro, nasa clinic ko sya kanina.” Nananantiyang imporma nito sa akin

“May problema ka ba Iho?” Nag aalalang tanong ng matanda sa akin.“Manang, nandyan na sila... Ang dalawang taong kinamumuhian ko.” Imporma ko dito.“Paano Iho? Akala ko ay hindi na sila mahanap?” Nagtatakang tanong matanda.“Yun din po ang akala ko kaya hindi na akong nag abala pa na pag aksayahan sila ng oras at pansin. Ang nasa isip ko ay nakarma na ang mga ito at namatay na.” Sabi ko dito.Kay Manang ko lamang nagagawang makapag salita ng aking nararamdaman. Dahil kahit papaano ay nagagawa nitong pagaanin ang aking pakiramdam at dahil din sa tulong ng mga advice ng matanda ay naging maayos ang mga desisyon at hakbang ko sa buhay kaya malaki ang pasasalamat at utang na loob ko dito. Ilang beses ko nang sinabihan ito na hindi na nito kailangan pang mag trabaho ng asawa nya sa akin basta maki - pisan lamang sila, ngunit ayaw ng mga ito. Sila ang nag desisyon na mag mayordoma mna lamang at cook sa mansyon dahil doon daw sila maligaya - ang may ginagawa at alam nila sa sariling kahit na

“You don’t even know how many years it has been? Now you want us to talk? If you want money, I can’t give you even a cent. I don’t do illegal charity work.” Madiin na sabi ko dito.“Hay...” Narinig kong malalim na buntong hininga nito sa kabilang linya.“I will call you again tomorrow. If you want I can go to your company... Just give us a chance to talk.” Pamimilit pa nito.“Wag na wag nyong susubukan na tumapak sa kumpanya ko dahil ipatatapon ko talaga kayo.” Pag babanta ko sa babae.“I will call you again...” Sumusukong sagot nito sa sinabi ko.Ibinaba ko na ang tawag. Naguguluhan ako. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong gawin. Pero sa tuwing nakikita ko si Kiara, pakiramdam ko lahat ay kalmado lamang. Pero ngayon? Hindi ko na alam. Napapailing na naisip ko. Ayaw ko na sana maapektuhan ng nakaraan... Ngunit ngayon nandito na sila... Ano ba ang dapat kong gawin?......................................................................................................Lumipas ang il