All Chapters of My Possessive Maniac Boss!: Chapter 171 - Chapter 178

Gustong gusto ko si Shane kahit na bakas sa mga kilos nito ang pagiging ‘brat’ nito. Mabait naman ito sa tuwing nasa harap at kasama ko ito. Ni minsan hindi ko naringgan ito ng masama.“Hay!” Malalim na buntong hininga ko. Nang hihinayang ako kasi gustong gusto ko na magkatuluyan sila ng anak ko ngunit nilamatan iyon ng aking ‘asawa’.Agad na nag iba ang damdamin ko ng maisip ko ang yumao kong asawa. Napalitan ng galit at poot ang aking nararamdaman. Kumuha ako ng tubig at dahan dahan na ininom iyon upang pakalmahin ang sarili.END OF FLASHBACK (MRS. TAN)“Yan ang totoong nangyari Iho...” Umiiyak na sabi Ina ko.“T-Totoo ba talagang n-nabuntis ka n-nya?” Puno ng pag aalinlangan na tanong ko sa dalaga.Dahan dahan na tumango tango ang dalaga habang titig na titig ito sa akin atg umiiyak.Nang hihinang napakapit ako ng mariin sa silyang kinauupuan ko. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko dahil sa nalaman ko.“W-Walang kasalanan si S-Shane a-anak...” Nanginginig ang boses na sabi p

Narinig ko sa background ni Kent sa kabilang linya na pinatatawag na ito ng ospital na tila mayroon itong kailangan asikasuhin.“I have to go Bro. My patient is dying!” May pag mamadali sa boses nitong sabi sa akin at saka biglang nawala na ito sa kabilang linya.Magulong magulo ang isip ko ngayon. Dumagdag pa ang iniwang salita sa akin ni Kent patungkol kay ‘Kiara’. Malalim na napabuntong hininga ako at saka bumalik sa swivel chair ko at prenteng isinandal ang likod ko sa upuan at itinaas ang mga paa sa aking lamesa. Tinakpan ko gamit ng aking malapad na palad ang mukha ko upang itago ang mga mata ko sa liwanag ng ilaw.Hindi ko na alam kung ano na ba ang tunay na nararamdaman ko. Biglang naging magulo ang lumilinaw ko na sanang damdamin patungkol sa aking sekretarya. Nang makita ko kung paano umiyak si Shane - Naramdaman ko na mayroon akong mabigat na responsibilidad na kailangan gampanan sa babae at ni hindi man lamang sumagi sa aking isipan si Kiara.Maya maya pa ay narinig ko an

“S-Sorry po.” Hindi ko alam kung ano ang dapat na sabihin dko dito.“A-Ayos lang Iha, kung iyon ang kaloob ng Dyos, wala naman akong magagawa. Malapit na tayo.” Sabi nito na tila iniiba na ang usapan.Hindi ako nakakibo... Alam kong masakit kay Manong ang nangyari lalo at sanay na ito na ang anak nya ang sumusuporta sa kanilang mag asawa.“Nandito na tayo.” Imporma ni Manong sa akin.Nakita kong pumatak ang metro ng 350 pesos kaya dumukot na ako ng limang daan at inabot na iyon sa driver.“Salamat po!” Sagot ko dito ng maiabot ko ang bayad ko. Akmang bababa na ako ng tawagin ako nitong muli.“Iha, ang sukli mo. Sobra ang bayad mo.” Nagmamadaling sabi ni Manong na inihahabol sa akin ang dapat sana ay sukli ko.“Hindi na po Manong, sa inyo na po iyan... Ingat po kayo sa Byahe!” Sagot ko dito at saka nag mamadaling pumasok na sa loob ng ospital.“Salamat Iha!” Pahabol na narinig kong sagot ni Manong.Napangiti ako habang naglalakad papasok ng ospital. Kahit papaano ay nalibang ako sa bya

Kinuha ko ang unan at itinakip iyon sa aking mukha. Kasabay ng pag dilim ng aking paningin dahil sa pag yakap ko ng unan ay pumasok sa isip ko ang maamong mukha ng morena kong sekretarya na si Kiara.“Fuck!”. Inis na sabi ko sabay kinubabawan ang unan na niyakap ko at malakas na sinuntok iyon.Gulong gulo ang isip ko. Nangingibabaw ang awa sa damdamin ko patungkol kay ‘Mommy’ at kay ‘Shane’ naman ay - Hindi ko alam... Wala akong maramdaman... Ang tanging naiisip ko lamang ngayon ay ang gawin ang tama.“B*ll Sh*t!” Iritang iritang sabi ko sa sarili ko at saka muling humiga at inihagis ang unan sa harap ko.KINABUKASAN...“Good morning Boss L!”. Bati sa akin ng sekretarya ko pag labas ko ng elevator kaya napaangat ako ng tingin at mabilis na iniwas din iyon sa dalaga.Hindi ko ito pinansin, binilisan ko ang paglalakad ko papasok ng aking opisina.Maya maya pa ay may tatlong beses na katok ang bumagabag sa akin mula sa pagkaka tulala kaya wala sa isip na pinapasok ko na lamang iyon.“Com