All Chapters of ผิดที่รัก : Chapter 51 - Chapter 60

Part2 chapter13หลังจากหมอนิคขึ้นมาส่งมิลินบนห้อง เขาก็กลับออกไปพร้อมกับสีหน้าที่เต็มเปรี่ยมไปด้วยความสุข ต่างจากอีกคนที่เอาแต่นั่งหน้าตึงอยู่ปลายเตียงมิลินหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความหาเพื่อนสาวที่สนิทสนม ก่อนจะลุกขึ้นแต่งเนื้อแต่งตัวให้ดูดีตามแบบที่เธอชอบ รถเบนซ์คันหรูขับออกไปด้วยความเร็วจนถึงผับดังแห่งหนึ่ง" ยินดีด้วยนะคะว่าที่เจ้าสาว" เสียงชิชาแว่วมาพร้อมๆ กับร่างบางที่นั่งลงข้างมิลิน ก่อนสาวเจ้าจะแทรกมือเข้ามาโอบเอวเพื่อนสาวพลอยซบไหล่บางที่เอาแต่กระดกเหล้าเข้าปากด้วยความคิดถึง" รู้เร็วดีหนิ หมาที่ไหนคาบข่าวไปบอกไม่ทราบ" ท่าทางและคำพูดแบบนี้....." มึงเมาอีกแล้วเหรอลิน ?" ชิชาจับไหล่บางหันมาหาตัวเธอ ให้ตายสิ! นี่เหรอคนที่กำลังจะแต่งงานทำไมเมาเละเทะขนาดนี้" จะตกใจทำไมกะแค่กูเมา ทำยังกะไม่เคยเห็น" มิลินพูดพร้อมยกแก้วขึ้นดื่ม" ใช่ไง กูไม่เห็นมาเจ็ดปี กูก็นึกว่ามึงจะเลิกเมาเหมือนหมาแล้วสะอีก" ชิชาส่ายหัวให้เพื่อนด้วยความปลงตก แต่ในใจกลับคิดอะไรขึ้นมาบางอย่าง มันเมาแบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ" มึงระบายได้นะ กูพร้อมรับฟังมึงเสมอ"" ระบายอะไร นี่กูกำลังฉลองสละโสดนะ กูกำลังจะมีความสุขต

Part2 chapter15" ฮ่าๆๆ แน่จริงก็ตามให้ทันสิ" เสียงเล็กหัวเราะชอบใจเมื่อพี่เลี้ยงหุ่นหมีของแกกำลังวิ่งไล่ตามด้วยความเหนื่อยหอบ ยิ่งพี่หุ่นหมีมีท่าทีจะเป็นลมล้มพับ เด็กน้อยก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้นเรื่อยๆ" ฮ่า ฮ่า ฮ่า แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะพี่หยก" ไม่พูดอย่างเดียวไอยูยังวิ่งออกห่างออกไปไกลเรื่อยๆ" คุณหนูคะ พี่หยกไม่ไหวแล้วค่ะ" สาวร่างหนาก้มหน้าใช้สองมือลงค้ำเข่าเอาไว้ พรางหายใจเหนื่อยหอบ เม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มใบหน้าอวบอ้วนเมื่อต้องวิ่งเล่นไล่จับกับคุณหนูแสนซนร่วมชั่วโมง และดูเหมือนว่าคุณหนูของสาวเจ้าจะยังไม่หมดฤทธิ์ไปง่ายๆสองเท้าเล็กยังคงกระโดนโลดเต้นและแลบลิ้นใส่พี่เลี้ยงอย่างกวนประสาทไม่หยุด หยกได้แต่ยืนมองคุณหนูวิ่งเป็นพัลวัน ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่โต๊ะหินอ่อนหน้าบ้าน สาวเจ้าหยิบมือถือขึ้นมาเล่นแก้เมื่อย หลังจากมองดูบริเวณพื้นที่โดยรอบบ้านแล้วค่อนข้างปลอดภัยในระดับหนึ่ง หากแต่ผ่านไปสักพักคุณหนูจอมซนนั้นกลับหายไป...." คุณหนู คุณหนูไอยูคะ อยู่ไหนเอ่ย?" หยกเริ่มเหงื่อออกท่วมตัวอีกครั้งเมื่อหาเจ้านายน้อยของตนไม่พบ ร่างหนากึ่งเดินกึ่งวิ่งรอบบ้าน กระทั่งเห็นแผ่นหลังเล็กๆ ที่คุ้นเคยกำลัง

Part2 chapter17" ว่าที่เจ้าสาวของผม สวยจังเลยครับ" และแล้วหมอนิคก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นร่างบางของแฟนสาวเดินออกมาด้วยชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งหน้าทำผมเธอยังสวยมีออร่าขนาดนี้จะไม่ให้เขาลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นได้ยังไง" งั้นเอาชุดนี้เลยนะคะ?" ว่าที่เจ้าสาวเลิกคิ้วถามเมื่อเธอลองมาแล้วถึงห้าชุด ก็ยังคงไม่ถูกใจเจ้าบ่าวสักที ทุกอย่างยังคงเป็นหมอนิคที่เป็นฝ่ายจัดการรวมไปถึงฤกษ์งามยามดีที่จะถึงในอีกสองเดือนข้างหน้าหลังจากทั้งคู่ตกลงจะใช้ชีวิตร่วมกัน นิคได้พาคุณแม่ไปสู่ขอมิลิน อย่างเป็นทางการ ซึ่งทางครอบครัวหญิงสาวก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรเพราะเห็นว่าทั้งคู่ก็โตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว อีกทั้งความเหมาะสมของว่าที่ลูกเขยยังถูกใจว่าที่แม่ยายเป็นที่สุด" ลูกสาวพ่อ มานั่งซึมอะไรอยู่ตรงนี้?" มิลินนั่งเหม่อมองท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งของค่ำคืนที่ดวงดาวเต็มท้องฟ้า หลังจากเสร็จภารกิจเรื่องชุดแต่งงานหมอนิคก็มาส่งเธอที่บ้านในช่วงวันหยุดพักผ่อน" ดาวสวยดีนะคะพ่อ ลินไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว" ใบหน้าหวานยังคงแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า หากแต่สีหน้าเศร้าหมองยังคงแสดงออกจนเก็บไม่มิด กระทั่งพ่อยื่นมือขึ้นมาลูบหัวข

Part2 chapter19หลังจากคืนนั้นทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติ ชายหนุ่มที่คอยเข้ามาวุ่นวายในชีวิตตอนนี้เขาก็เงียบหายออกไปจากวงโคจรของหญิงสาว ส่วนตัวมิลินเองก็ดำเนินชีวิตต่อไปในแบบที่ตนเลือกไว้ นี่ก็ผ่านมาร่วมสองเดือนแล้ว ทุกอย่างค่อนข้างจะราบรื่นดี เว้นแต่ว่า...." ฮึก~ วันหนึ่งที่ไม่มีเขาในชีวิตจริงๆ ขึ้นมา ก็รู้สึกใจหายเหมือนกันนะ" เจ้าสาวในชุดไทยสีเทาเงินห่มสไบที่เบี่ยงพาดด้วยผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสปักด้วยลูกปัดสีเงินเพิ่มความหรูหราและโดดเด่นบ่งบอกถึงรสนิยมของผู้เลือกสรรค์และสวมใส่ได้เป็นอย่างดีเธอยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ เมื่อความรู้สึกลึกๆ มันพรั่งพรูออกมากระทันหัน" ว้าว...มึงสวยมากเลยลิน" เพื่อนเจ้าสาวในชุดสีเทาอ่อนโผเข้ากอดมิลิน " กูดีใจด้วยนะมึง และแล้วเพื่อนก็มีผัวเป็นตัวเป็นสักที"" กูซึ้งมากกับคำอวยพรของมึงนะชิชา" เจ้าสาวต้องรีบทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ก่อนจะต้องมุ่ยหน้าหนี ให้ตายสิทำไมเพื่อนสนิทถึงได้พูดจาบ้าบอได้ขนาดนี้" ก็กูดีใจแทนมึงจริงๆ หนิ แต่จะว่าไปมึงดูซีดๆ ไปว่ะ ไม่สบายรึป่าว?" ชิชายื่นมือขึ้นมาอังที่หน้าผากเพื่อนสาว หากป่วยหนักกระทันหันขึ้นมาจะไ

Part2 chapter21วันนี้นับเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ดีอีกวัน เมื่อชิชาส่งข่าวมาว่าพอสรู้สึกตัวแล้ว แต่ยังคงมีอาการเบลอๆ อยู่มาก แต่นั่นก็ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีว่าเขาจะกลับมาใช้ชีวิตปกติได้อีกครั้งหญิงสาวในชุดเดรสสีขาวกำลังยืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าของทางโรงพยาบาล สายลมเอื่อยๆ พัดเข้ามากระทบกับใบหน้า แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลย สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล จนคิ้วสวยเผลอขมวดโดยไม่รู้ตัวแต่ถึงจะยังไงวันนี้เรื่องวุ่นวายทุกอย่างก็ต้องจบลง หลายวันมานี้ เพียงแค่นึกถึงใครบางคนความรู้สึกผิดมากมายก็หลั่งไหลเข้ามา มันเป็นความรู้สึกที่หนักอึ้ง คอยกดทับอยู่ในอกยากที่จะแบกรับ จนเธอแทบหายใจไม่ออก โดยเฉพาะนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของดวงตาคู่นั้นเสียงเปิดประตูดังขึ้น มิลินค่อยๆ หันไปมองตามเสียงนั้น ชายรูปร่างสูงโปร่งกำลังเดินตรงเข้ามาอย่างสง่าและดูดี ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้ากระทั่งวันนี้เขาก็ยังคงเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคอยู่เสมอ ใบหน้าหล่อเหลาดังเทพบุตรในชุดกราวน์สีขาวสะอาดตา ยังคงมีรอยยิ้มให้กับเธอไม่เคยจางหาย" ผมมีเวลาไม่มาก มิลินมีอะไรรึป่าวครับ?" น้ำเสียงอ่อนโยนเจือด้วยความห่วงใย เมื่อหญิง