All Chapters of ผิดที่รัก : Chapter 61 - Chapter 70

Part2 chapter22Part พอส" ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน!" พอสเบือนหน้าหนีน้องสาวที่กำลังยกช้อนจ่อปากที่ซีดเซียว วินาทีที่พอสลืมตาตื่น วันๆ เขาก็เอาแต่นั่งนิ่งดวงตาที่ดูเหนื่อยอ่อนจากอาการป่วยมักจะทอดมองไปยังประตูห้องผ่านไปวันแล้ววันเล่า ราวกับร่างนี้มีเพียงลมหายใจที่บอกให้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่แววตาที่ไร้เรี่ยวแรงคู่นี้จะเจือไปด้วยความหวังทุกครั้งที่เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น แต่เพียงครู่ก็เลือนหาย" กินข้าว แล้วกินยา จะได้รีบหาย" พลอยส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย ไม่รู้ว่าพี่ชายมีอะไรในใจถึงได้ทำหน้าเบื่อโลกขนาดนั้น ทั้งๆ ที่เพิ่งผ่านพ้นความตายมาหมาดๆ วันๆ ก็เอาแต่ทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก จนเธอเองรู้สึกหดหู่ทุกครั้งที่เดินเข้ามาห้องนี้" อะไรกันจ้ะสองคนพี่น้อง?" มารดาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับผลไม้และอาหารบำรุงอีกหลายอย่าง เพราะเจ้าลูกชายตัวดีไม่ค่อยให้ความร่วมมือในการรักษาเอาสะเลย ไม่รู้ว่าถูกยิงจนสมองกลับไปแล้วหรือเปล่า ถึงได้ไม่อยากหาย" ก็เฮียนะสิแม่ ไม่ยอมทานอะไรเลย สายแล้วยาหลังอาหารเช้าก็ยังไม่ได้กิน แม่จัดการลูกชายแม่ต่อเลย หนูไปล่ะ ขืนอยู่นานกว่านี้หนูได้ไปพบจิตแพทย์แน่" พลอยบ่นยืดยาว ก่อนจะ

Part2 chapter24" รอนานมั้ยคะ?" สาวร่างอวบทิ้งสะโพกลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับคุณหมอหนุ่มที่ร้านชาบูแห่งหนึ่ง ณ.ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง" ไม่นานครับ " นิคยิ้มทักทายหนึ่งในผู้บริหารของทางโรงพยาบาล หากไม่ได้เธอคนนี้เขาคงไม่ได้ย้ายกลับมาทำงานที่เมืองไทย รวมไปถึงการขอย้ายกลับลอนดอนครั้งนี้ด้วย" พลอยดีใจนะคะ ที่คุณหมอตัดสินใจกลับไป เพราะที่โน่นยังต้องการผู้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเก่งๆ อยู่มาก"" ยินดีครับ ที่ผมนัดคุณพลอยมาวันนี้ ก็เพื่ออยากจะเลี้ยงขอบคุณที่ให้การช่วยเหลือผมมาตลอด ถึงแม้ว่าเรื่องราวมันจะจบลงแบบไม่ค่อยแฮปปี้ก็เถอะ" คุณหมอหนุ่มพยายามฝืนยิ้มที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา เมื่อนึกถึงวันที่เขาต้องยอมปล่อยมือเธอไป" พลอยก็ต้องขอโทษแทนพี่ชายพลอยนะคะ เค้าก่อเรื่องไว้เยอะเลย เรื่องนี้พลอยก็มีส่วนต้องรับผิดชอบเพราะหากพลอยไม่เสนอที่จะย้ายลินกลับเมืองไทย เรื่องวุ่นวายแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น" ผู้บริหารสาวสวยยกมือขึ้นไหว้ขอโทษคุณหมอด้วยความรู้สึกผิด นิคเห็นดังนั้นจึงรีบยกมือขึ้นห้ามปรามเอาไว้" ไม่ต้องไหว้หรอกครับ มันไม่ใช่ความผิดคุณพลอย " เพราะสุดท้ายเขาก็ไม่ใช่ผู้ถูกเลือกอยู่ดี" ว่าแต่คุณหมอรู้มั้ยคะ ว่

Part2 chapter26" ป้าจันทร์คะ หมอฝากดูต่อหน่อยนะคะ"" ได้ค่ะๆ"ภรรยาผู้ใหญ่บ้านพยักหน้ารัวๆ เมื่อจู่ๆ คุณหมอก็เดินหน้าบึ้งตึงออกไป พร้อมกับชายแปลกหน้าที่สามีพาเข้ามาในหมู่บ้านวิ่งตามหลังไปติดๆป้าจันทร์มองหน้าลุงหวินด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย ก่อนที่ผู้เป็นสามีจะส่ายหน้าเบาๆ ออกมาเพราะเขาเองก็ไม่รู้เหตุผลเช่นกัน" ตามไปดูดีไหมพ่อผู้ใหญ่?"" อย่าดีกว่า เรื่องส่วนตัวของเขา ถ้ามีอะไรคุณหมอคงตะโกนให้ช่วยเองแหละ""......"สองสามีภรรยาปรึกษาหารือกันว่าจะเอายังไงกับเหตุการณ์ตรงหน้า ก่อนที่คุณหมอและชายแปลกหน้าจะเดินลับสายตาออกไป" มิลิน เดี๋ยวสิ " พอสจับแขนเล็กดึงเอาไว้ เพราะมิลินเอาแต่เดินหนีเขาไม่หยุด" กลับไปสะ" มิลินสะบัดมือออกทันที อุตส่าห์หนีมาไกลขนาดนี้แล้วยังตามมาได้อีก คราวนี้เธอจะไม่มีวันใจอ่อนแน่ๆ" ไม่กลับ และอีกอย่างพี่ก็ไม่ได้มาหาลินสะหน่อย" พอสพูดขึ้นมาหน้าตาเฉย ก่อนจะยกมือขึ้นมาโอบไหล่ของคนตัวเล็กราวกับเป็นเรื่องปกติ" ปล่อย" มิลินผลักเขาออก ไอ้บ้านี่ยังไง ฟื้นจากความตายมาแล้วลืมเอาสมองมาด้วยหรือไงกัน " ถ้าไม่ได้ตามลินมาก็ไสหัวไปให้พ้นๆ !! "" จะไปยังไงเล่า ก็คนที่พี่มาห

Part2 chapter28รถกระบะตอนเดียวคันเก่าแก่ของลุงหวิน กำลังแล่นเข้าสู่ตัวเมืองด้วยความยากลำบาก นอกจากสภาพรถที่อายุเกือบถึงครึ่งของเจ้าของมันแล้ว ยังรวมถึงเส้นทางที่ขรุขระและบางช่วงที่ลาดชัน แต่ที่หนักกว่านั้นคือตอนนี้ฝนเริ่มโปรยลงมาเบาๆ" ให้พอสช่วยขับดีกว่ามั้ยคะลุง?" เมื่อเห็นท่าทางของโชเฟอร์ที่ดูทุลักทุเลในการบังคับรถ คุณหมอสาวก็อดที่จะนึกกลัวไม่ได้ ลุงหวินแกแก่แล้วหูตาก็เริ่มจะฟ้าฟาง ถึงแม้แกจะยังเชื่อว่าตัวเองยังฟิตเปรี๊ยะอยู่ก็เถอะ" ไม่ได้หรอก ไอ้เจ้านี่มันต้องคนรู้ใจมันเท่านั้น ถึงจะขับได้ " ลุงหวินยิ้มปฏิเสธในท่าทางจะหวงรถสะมากกว่า ป้าจันทร์เคยเล่าว่ากว่าลุงแกจะเก็บเงินซื้อรถคันนี้มาได้ก็ต้องเข้าไปรับจ้างในเมืองตั้งหลายปี คงไม่แปลกที่จะทั้งรักทั้งหวง" งั้นลุงก็ขับดีๆ นะครับ" พอสนั่งจับราวไว้แน่น มืออีกข้างโอบเอวของคนบนตักเอาไว้ รถมีแค่สองที่นั่งมิลินจึงต้องนั่งตักเขาเพราะข้างนอกฝนเริ่มโปรยลงมา จึงไม่สามารถนั่งหลังกระบะได้" ลุงจะซิ่งแล้วนะ เอ็งจับไว้ดีๆ ล่ะ" หลังจากผ่านพ้นเขตทุรกันดารออกมาสู่ถนนใหญ่ได้อย่างปลอดภัย ลุงหวินได้ทีก็เหยียบคันเร่งโชว์ความแรงของเจ้าฮ่างของแกทันที มิล

Part2 chapter30" คะ...ใครนะคะ!!"" คุณหมอทำใจดีๆไว้นะคะ ป้าเชื่อว่าไอ้หนุ่มต้องปลอดภัย" ความเศร้าโศกเปลี่ยนจากคนที่เพิ่งร้องไห้ปานจะขาดใจเมื่อครู่ มาเป็นคุณหมอ เมื่อเรื่องราวกลับตาลปัตรแบบนี้ มิลินยืนนิ่งชะงักไปราวกับหัวใจกำลังจะหยุดเต้น" ฮึก...ฮือออ~ ลินกลัวเค้าตาย เป็นความผิดของลินเองที่ไล่เค้าไปแบบนั้น" มิลินร้องไห้ออกมาทันที แค่คิดย้อนถึงคำพูดของเด็กเมฆนั่นมันก็ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ" อะไร ยังไง ทำไมไอ้หนุ่มต้องตาย?" ลุงหวินมองหน้าทุกคนสลับไปมาอย่างไม่เข้าใจ" ก็รถใหม่ตาหวินตกหน้าผาน่ะสิ ผมเห็นกับตา"" ห้ะ ! ไอ้เมฆ เอ็งไปตามชาวบ้านเร็ว เดี๋ยวข้าล่วงหน้าไปก่อน" ลุงหวินรีบวิ่งเข้าไปในบ้านก่อนจะออกมาพร้อมเชือกเส้นใหญ่หลายม้วน" ไม่ต้องห่วงนะหมอ ลุงต้องช่วยไอ้หนุ่มได้แน่ๆ พื้นที่แถวนี้ถิ่นลุง ถ้าลุงไม่อนุญาติให้ใครตายมันก็ไม่ตายหรอก" ลุงหวินยังคงใบเปื้อนยิ้มเอาไว้ ถึงแม้นัยน์ตาแกจะเริ่มแดงก่ำแล้วก็ตาม" หมอไปด้วยนะคะ หมออาจจะช่วยอะไรได้บ้าง" มิลินผุดตัวลุกขึ้นไปดึงแขนลุงหวินไว้" หมอท้องอยู่ รออยู่ที่นี่แหละ แถวนั้นมันลื่นและอันตรายเกินไป" ผู้ใหญ่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นมา มือเ