Pregnant with my Ruthless CEO Boss のすべてのチャプター: チャプター 231 - チャプター 240

MarlaPero bago pa ako makapagsalita ulit, biglang bumukas ang pinto."Joe, bro! Tapos ka na ba? Tagal naman eh!" sigaw ng isang lalaki mula sa labas.Nagulat ako. Sino 'to? Bakit sila nandito?"Pasok!" sigaw ni Joe pabalik.Bumukas ng tuluyan ang pinto at pumasok ang tatlong lalaki. Mga kalaro niya sa golf, siguro. Pero bakit sila nandito?"Oh, sorry, Joe. Hindi namin alam na may bisita ka," sabi ng isang lalaki habang nakangisi."No, it's okay. Marla's a friend," sagot ni Joe habang nakangiti."Hi, Marla," bati ng isang lalaki."Hi," sagot ko habang nahihiya. Nakahubad pa rin ako, nakaluhod sa harap ni Joe. Nakatingin silang lahat sa akin."So, anong ginagawa niyo?" tanong ng isang lalaki."Nothing much. Just having some fun," sagot ni Joe habang kinindatan ako."Fun, huh? Can we join?" tanong ng isang lalaki habang nakangisi.Nagulat ako sa tanong niya. Gusto nilang sumali? Sa amin?"Sure, why not?" sagot ni Joe."What? Joe!" bulong ko."It's okay, baby. Don't worry. It'll be fun,"

MarlaHindi ko na alam ang gagawin ko. Wala na akong pag-asa. Gusto ko nang mamatay. Pero kailangan kong makaalis doon. Kailangan kong makatakas.Kahit hirap na hirap, nagawa ko pang tumayo at lumabas ng gold club. Wala akong pakialam kung gusot-gusot ang damit ko. Wala na akong pakialam sa kahit ano. Gusto ko lang makalayo.Sa labas, pumara ako ng taxi. "Manong, kahit saan po, basta malayo sa lugar na 'yon," sabi ko habang nanginginig ang boses."Sige, Ma'am," sagot ng driver. Mukhang nagtataka siya sa itsura ko, pero hindi na ako nagpaliwanag.Sumakay ako sa taxi at sumandal sa upuan. Sa sobrang pagod, biglang bumagsak ang talukap ng mga mata ko. Nakatulog na naman ako.Nagising ako sa isang malakas na ingay. Parang may bumangga. Dumilat ako at nagulat sa nakita ko. Hindi ito yung taxi na sinakyan ko. Nasa loob ako ng isang kwarto. Madilim, maliit, at amoy sigarilyo."Nasaan ako? Anong nangyayari?" tanong ko sa sarili ko.Pilit kong inalala kung paano ako napunta doon. Taxi... pagod

GISELLE Alam kong pinsan ni Belle si Marla. Alam ko rin ang mga binabalak nila. Balak nilang saktak o at si Annie. Pero kahit alam ko 'yon, hindi ko pa rin talaga kayang maging manhid. May puso pa rin naman ako. Kaya nang makita ko siya sa labas ng hotel, hindi ko talaga napigilang maawa.Naglalakad kami ni Annie papunta sa bilihan ng pagkain sa kanto. Gutom na kasi kami pareho. Ayaw naman namin ng pagkain sa cafeteria dahil baka lasunin kami ng bigla na lang mapahinto ang pinsan ko."Giselle, tignan mo 'yon," sabi niya sabay turo sa isang babaeng nakaupo sa bangketa.Sinundan ko ang turo niya. Nanlaki ang mga mata ko. Si Marla! Pero... anong nangyari sa kanya?Gusot-gusot ang damit niya, ang buhok niya, ang gulo-gulo, parang dinaanan ng bagyo. Tapos ang dumi-dumi pa niya. Parang hindi siya nakaligo ng ilang araw. Pero ang pinakanakakuha talaga ng atensyon ko, yung itsura niya. Parang wala siyang buhay. Parang may malaking problema siyang dinadala."Si Marla nga," sabi ko. "Anong nan

BELLE Kanina pa ako tawag nang tawag sa pinsan kong si Marla. Bwisit talaga 'yon! Ang tagal-tagal sumagot. Kailangan ko siyang makausap agad. Kailangan kong malaman kung nasaan na ba si Giselle ngayon.Parating na kasi yung mga inutusan ko. Kailangan nilang matapos ang trabaho bago pa mahuli ang lahat. Hindi pwedeng makatakas si Giselle. Kailangan siyang mamatay!Sa wakas, sinagot din ni Marla ang tawag ko."Hoy, bwisit ka! Bakit ang tagal mong sumagot?!" bungad ko sa kanya. Galit na galit talaga ako."Anong problema mo?!" galit din niyang sagot. "At bakit mo ako minura? Wala naman tayong dapat pag-usapan, ah.""Bakit hindi mo sinasagot ang mga tawag ko?!" sigaw ko sa kanya."Busy ako," sagot niya. "Nagfa-file ako ng kaso laban sa mga gumahasa sa akin."Natawa ako. "Bakit ka nagfa-file ng kaso? Hindi ba dapat nagpapaganda ka nalang para mas magustuhan ka ni Joe?""Wala kang pakialam," sagot niya. "At isa pa, hindi ko na gusto si Joe. Kaya huwag mo na akong idamay sa mga plano mo.""A

MarlaNanginginig pa rin ako sa takot. Hindi ko alam kung anong nangyayari. Hindi ko alam kung buhay pa ba sina Giselle at Annie. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Parang nanigas na ako sa kinatatayuan ko.Biglang may narinig akong mga sirena. Papalapit. Papalakas. Sa wakas!Dumating na ang mga pulis! Sa wakas, may tutulong na sa amin.Pero biglang may narinig akong mga putok ng baril. Sunod-sunod. Malapit. Sobrang lapit. Parang nagdidilim na ang paningin ko.Nagkagulo sa hallway. Nagtakbuhan ang mga tao. Nagtago. Sumigaw. Umiyak. Hindi ko alam kung saan ako pupunta."Nasaan si Giselle?!" sigaw ng isa sa mga lalaki. "Si Giselle lang ang kailangan namin! Walang ibang masasaktan! Huwag kayong makialam!"Pero hindi nakinig ang mga pulis. Nakipagputukan sila sa mga lalaki. Parang eksena sa pelikula.Nagtago ako sa likod ng isang pader. Nanginginig pa rin ako. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Gusto ko nang matapos ang lahat.Biglang may nakita akong isang lalaki. Nakatayo siya sa