All Chapters of ทัณฑ์ร้ายนายมาเฟีย: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 40 คณินกลับมาที่บ้านส่วนเขานั้นขับรถตามเข้ามาเพื่อที่จะเก็บของตามที่คณินบอก เขายอมทำทุกอย่างเพื่อชดใช้กับความผิดที่เคยทำกับคณิน"เก็บไปให้หมดทุกอย่างนะคะเพราะว่าหนูไม่ต้องการเห็นของที่เป็นของเฮีย" เขาเดินเข้ามาแล้วมองหน้าของเธอซึ่งคณินดูเปลี่ยนไป คำพูดคำจาดูไม่สนใจเขาและยังเป็นคำตอบว่าถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นคำหยาบแต่ก็พูดแรง"โอกาสครั้งสุดท้ายเฮียจะไม่มีวันได้รับมันจริงๆเหรอ" เขาเดินขยับเข้าไปใกล้เธอแต่เธอถอยหลังหนีสายตาของคณินที่จ้องมองเขานั้น ยังคงดูเป็นห่วงแต่แกล้งทำท่าทีเหมือนกับคนที่รังเกียจ"จะไม่มีโอกาสครั้งสุดท้ายอะไรทั้งนั้น หนูมันเป็นตัวน่ารำคาญเป็นตัวปัญหา""เราทั้งสองคนแต่งงานกันแล้วนะและเฮียก็รู้แล้วว่าเฮียรักหนูเฮียขอโทษสำหรับทุกอย่างได้ไหม" เฮียเดย์คุกเข่าลงตรงหน้าของคณิน เขาสำนึกผิดแล้วบอกความในใจว่าตนเองนั้นรักเธอแล้วหยดน้ำตาของคณินจึงไหลรินออกจากดวงตาเธอยกมือปาดน้ำตาก่อนที่จะเงยหน้าขึ้น"ทุกอย่างมันสายไปแล้วค่ะ"เมื่อได้ยินคำนั้นน้ำตาของเฮียเดย์จึงไหลพรากออกมา ต่อให้เขาพยายามขอโทษหรือขอโอกาสเธอก็ไม่มีวันให้"ไปสิคะจะมานั่งร้องไห้อยู่ทำไมต่อให้คุณร้องไห้น้ำตาท่

บทที่ 42 เธอกลับขึ้นมาบนห้องและมองเขาผ่านกระจกหน้าต่าง เธอเริ่มใจคอไม่ดีเพราะเคยอยู่จุดนั้นมาก่อนความรู้สึกทั้งหนาวและก็เจ็บที่เม็ดฝนโดน ตัวเองตั้งใจที่จะทำโทษเขาทำแบบที่เขาเคยทำกับตัวเองแต่สุดท้ายก็ใจอ่อนเดินกลับลงมาพร้อมกับร่ม "หนู" เฮียเดย์ฉีกยิ้มกว้างเธอลงมาหาเขาเป็นครั้งที่ สองและในครั้งนี้เธอเปิดประตูรั้วให้กับเขา"อะอ้าว" คณินเธอไม่รู้จะพูดอะไรเธอจึงเดินหันหลังหลังจากที่เปิดประตูครัวให้กับเขาและเดินเข้ามาในบ้าน ส่วนเฮียเดย์รีบเดินตามเข้ามาเนื้อตัวของเขาเปียกปอน หนาวสั่นเมื่อเข้ามาในบ้านเจอแอร์เขายิ่งหนาวจนปากนั้นเริ่มเปลี่ยนสี"หนูกลัวเฮียหนาวเหรอ" "ถ้าหนูเป็นคนใจร้ายแบบคุณหนูก็คงปล่อยให้คุณยืนตากฝนทั้งคืนเหมือนกับที่คุณเคยทำกับหนู" เฮียเดย์ก้มหน้าลงทันทีเขาเคยทำกับเธอแบบนั้นจริงๆ"ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเลยค่ะเดี๋ยวจะไม่สบาย" "แค่นี้เฮียก็ดีใจมากแล้ว เฮียอยาก...""พอเถอะค่ะต่อให้เฮียพยายามมันก็ไม่มีประโยชน์เพราะว่าหนูไม่ได้รักเฮียแล้ว" เธอรีบปฏิเสธเขาทันทีและพูดว่าไม่รักย้ำให้กับเขา"คำก็ไม่รักสองคำก็ไม่รัก""มันก็เหมือนที่เฮียรำคาญหนูนั่นแหละจำในสิ่งที่ตัวเองพูดไว้ได้หรือเป

บทที่ 44 ต่อให้เธอโกรธแล้วอยากแก้แค้นเอาคืนเขาแต่เธอก็ไม่สามารถทำให้เขาเจ็บได้ลง แม้แต่ตากฝนเธออยากเอาคืนเหมือนกับที่เขาเคยทำเธอ แต่เพียงแค่ไม่นานคณินต้องยอมใจตัวเองไม่ทำต่อ"คิดดีแล้วใช่ไหมที่จะเดินทางนี้" ท่านรองเอ่ยถามลูกเขยของตนเองที่เข้ามาหาถึงบ้านเพื่อขอให้ท่านรองสนับสนุนตนเองได้เข้าวงการมาเฟีย"ครับ...ผมอยากดูแลปกป้องและสร้างฐานะให้กับคณิน""จริงๆมันไม่จำเป็นเพราะว่าลูกสาวของฉันมีทุกอย่าง""จำเป็นสิครับ เพราะว่าผมไม่มีอะไรเลย""ถ้าคิดได้แบบนั้นก็ดีเพราะว่าฉันจะได้วางใจ เรื่องลูกสาวของฉัน""ครับ""อย่างนั้นฉันจะให้ไปดูแลและบริหารธุรกิจที่ชายแดนแทนและถ้านายดูแลมันได้บริหารได้เงินเกือบร้อยล้านนั่นก็จะเป็นของนายและธุรกิจพวกนั้นฉันก็จะยกให้" เฮียเดย์เบิกตากว้างขึ้นมาทันที"ท่านรองพูดจริงเหรอครับ""ทำไมฉันจะยกให้ลูกเขยของฉันไม่ได้ล่ะแต่มันก็ต้องเป็นบทพิสูจน์ว่านายจะทำมันได้หรือเปล่า วงการนี้มีทั้งความเสี่ยงตั้งแต่น้อยจนถึงชีวิต ถ้าเลือกเดินเส้นทางนี้จะไม่สามารถย้อนกลับมาได้""ผมทำครับผมอยากมีทุกอย่างเหมือนป๊าแล้วก็ท่านรอง""ดีเป็นลูกผู้ชายต้องเก่งต้องกล้าและสู้มันจับทุกอย่างต้องมีห

บทที่ 46 กลับมาถึงบ้านคณินไม่ได้พูดอะไรเธอเดินเข้ามาในบ้านเตรียมที่จะเดินขึ้นไปบนห้อง แต่พอหันกลับมามองเฮียเดย์ต้องหยุดชะงักเพราะว่าเฮียเดย์นั้นถอดเสื้อออกเผยให้เห็นแผงอกและสัดส่วน"เฮียคะทำไมถึงไม่มีมารยาทมาถอดเสื้อผ้าอะไรตรงนี้ คนอื่นหรือแม่บ้านมาเห็นจะรู้สึกยังไง""เขานอนกันหมดแล้วไม่มีใครอยู่หรอกก็ถอดให้เมียดูไงเพราะว่าเมียไปดูที่โน่นต้องผิดหวัง""อย่ามาประชดนะคะ""ไม่ได้ประชดพูดจริงๆนี่ไงถอดข้างล่างด้วย""อร๊ายเฮียต้องโรคจิตไปแล้วแน่ๆ" คณินรีบยกมือทั้งสองข้างปิดตาของตนเองไม่อยากมองภาพตรงหน้าเพราะว่าเฮียเดย์ถอดกางเกงด้านนอกออกจริงๆเผยให้เห็นเพียง แต่บ๊อกเซอร์ตัวสั้นที่อยู่ด้านในและเอ็นร้อนที่นูนออกมาด้านนอกผ้าบาง"จะปิดตาทำไมหนูอยากไปดูผู้ชายแก้ผ้าไม่ใช่เหรอถึงได้ไปเที่ยวในสถานที่แบบนั้นก็นี่ไงเฮียก็เป็นผู้ชายแก้ผ้าให้หนูดูอยู่ที่บ้านจะได้ไม่ต้องไปไกล มาม๊ะเปิดตาดูให้เต็มตา" เขากำลังแกล้งเธอโดยการที่เดินเข้าไปใกล้ๆและจับมือของเธอออกจากการปิดหน้า"เฮียหนูไม่ตลกนะคะอายคนอื่นบ้าง""จะอายใครทำไมไม่อายหรอก เดียวถอดกางเกงบ๊อกเซอร์ตรงนี้ด้วย" เฮียเดย์เขาจับเข้าที่ขอบกางเกงบ๊อกเซอร์ที่เห

บทที่ 48เฮียเดย์ลุกขึ้นจากเตียงและก้มหอมคณินที่นอนหลับอยู่เขาตั้งนาฬิกาปลุกให้เธอในช่วงเวลา 6 โมงเช้าและตนเองนั้นลงมาสั่งแม่บ้านให้ทำข้าวต้มให้กับคณินก่อนที่จะขับรถไปหาคนที่ขึ้นชื่อว่าพ่อที่แท้จริงบ้านของเขา"ผวะ!!!" เสียงฝ่ามือที่ฟาดตบลงบนใบหน้าของเขานั้นดังสนั่นพ่อที่แท้จริงของเขา ไม่พอใจมากหลังจากรู้ความจริงว่าเฮียเดย์เอาเรื่องทุกอย่างไปบอกท่านรองกับอลัน"มึงกล้าหักหลังกูมึงนี่มันเนรคุณจริงๆ" เขาชี้หน้าจ้องมองเฮียเดย์ด้วยความโกรธน้ำเสียงสั่นที่ตะคอกออกมา"ผมไม่ได้หักหลังคุณ แต่ผมไม่หักหลังผู้มีพระคุณต่างหาก""มึงเชื่อพวกมันได้ยังไงกูนี่คือพ่อที่แท้จริง กูคือคนหวังดีกับมึงที่สุด ถ้าเป็นแบบนี้มึงก็ไม่ใช่ลูกของกูเหมือนกัน" ลูกน้องที่เดินมาทางด้านหลัง 3 คนรีบเข้ามาล็อคแขนของเฮียเดย์ "ไหนบอกว่าเป็นพ่อไหนบอกว่ารักลูก แต่ใช้การกระทำชั่วๆแบบนี้เนี่ยเหรอ" เฮียเดย์ไม่ขัดขืนเขาจ้องมองหน้าผู้ชายตรงหน้าที่อ้างว่าเป็นพ่อตนเอง"ฮ่าๆ ต่อให้เป็นสายเลือ-ดของกู กูก็ทำลายมันได้ในเมื่อมึงไม่เข้าข้างกูและไปสนับสนุนศัตรูกูก็คงจำเป็นจะต้องกำจัดมึง" "ผมก็ยอมเหมือนกันในเมื่อคุณคิดว่าคุณมีพระคุณให้กำเนิดผ