บทที่ 30 ด้วยความหิวถึงแม้ว่าเธอจะแคร์ที่เขาเดินหนีแต่คณินก็ไม่ลุกไปตามเฮียเดย์ขอกินก๋วยเตี๋ยวสักถ้วยและเขาก็ไม่พอใจจริงๆรถของเขาขับเคลื่อนออกไปด้วยความเร็วจนได้ยินเสียงล้อยางที่ลื่นกับถนน "แฟนของหนูคงงอนกลับไปแล้วค่ะ" ป้าขายก๋วยเตี๋ยวเดินมาคุยด้วย"ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้าแค่นี้เองเดี๋ยวหนูนั่งแท็กซี่กลับหนูขอกินก๋วยเตี๋ยวก่อนนะคะ หนูหิวมากเลย" คณินตั้งหน้าตั้งตากินก๋วยเตี๋ยวด้วยความอร่อยและหิวมากจึงปล่อยให้เขากลับไปและคิดว่าตัวเองนั้นจะนั่งแท็กซี่กลับมีเงินติดตัวอยู่แค่เขาวางไว้ให้บนโต๊ะแค่ 500 บาทจ่ายค่าก๋วยเตี๋ยวก็ประมาณ 200 บาท "ทำไมวันนี้กินแค่ชามเดียวเองคะ" คณินลุกขึ้นกลัวว่าจะดึกเลยกินแค่พอหายหิวหลังจากนั้นจ่ายเงิน"ป้าคิดแค่ถ้วยเดียวพอค่ะ""ไม่เป็นไรค่ะป้าคิดทุกถ้วยเลยนะ" ป้าเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวยื่นตังค์ทอนเงินมาให้ 400 กว่าบาทแต่เธอนั้นหยิบมาเพียงแค่ 300 บาท จ่ายค่าก๋วยเตี๋ยวที่ทำแล้วไม่ได้ทานด้วย "หนูไปก่อนนะคะ" คณินโบกแท็กซี่เธอขอดูหน้าตาของคนขับก่อนว่าจะไว้ใจได้หรือเปล่า แต่เมื่อแท็กซี่ลดกระจกลงเขาใส่แว่นดำซึ่งยังไม่แก่มากคณินจึงโบกมือให้ไป เธอไม่กล้าที่จะขึ้นแท็กซี่คันนี
Read more
LOGIN
