All Chapters of เล่ห์รักเจ้าชายอสูร: Chapter 171 - Chapter 180

นับตั้งแต่กลับจากป่าเร้นลับหลังแนวเขามาแก้ไขปัญหายากง่ายหลายอย่างที่เวเนเซียก่อนถอนตัวจากสังคมย้ายไปอยู่ในปราสาทสีนิลตามที่คุยกันไว้ เพื่อจะเร่งส่งต่องานทั้งหมดให้ผู้ติดตาม และเพื่อช่วยเจ้ากรมการเมืองซึ่งตอนนี้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาสูงสุดแห่งเวเนเซียปรับระบบการเมืองการปกครองภายในให้สมดุล ไซรัสต้องทำงานตั้งแต่เช้าและกลับเข้านอนเสียดึกดื่นไม่ต่างอะไรจากช่วงร่วมมือกันต่อต้านกลุ่มผู้สนับสนุนสงครามและคาร์ลตัวปลอมคนนั้นทีแรกเธอก็คิดว่าพฤติกรรมทำงานหนักนี้ดูสมเหตุสมผลดี ก็เลยไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร ไม่นึกว่ากระทั่งวันว่างๆ ไม่ต้องรีบออกจากอาคาร ไซรัสยังมอบหมายหน้าที่นาฬิกาบอกเวลาให้โทมัส สั่งให้เด็กหนุ่มคอยปลุกทุกเช้าอย่างเคร่งครัด...เข้านอนหลังจากที่เธอผล็อยหลับไปแล้ว ตอนเช้าก็รีบตื่นเหมือนนอนร่วมเตียงนานๆ แล้วจะมีไฟไหม้ จะออดอ้อนชวนอ้อยอิ่งแม้สักนิดก็ไม่ได้...สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอนึกถึงตอนแต่งงานกันใหม่ๆ ที่เธอพยายามสรรหาวิธีการต่างๆ นาๆ มาหลบเลี่ยงการเข้าหอหลังจากโดน “ความบังเอิญ” ขัดจังหวะค่ำคืนแสนสุขกับยามเช้าแสนหวานอยู่บ่อยครั้ง ในที่สุดเธอก็แน่ใจว่าไซรัสจงใจหลบเลี่ยงไม่แตะต้องเธอจริงๆ

ผู้ติดตามคนสนิทย่นคิ้วเข้าหากัน เหมือนพยายามจะนึกคำที่เหมาะสม แต่ดูคล้ายจะนึกไม่ออก ไซรัสจึงช่วยตอบแทนอย่างเสียไม่ได้“เป็นสมุนไพรสำหรับผู้ชาย”ชัดเจน...“รีบไปเถอะค่ะ” เธอฝืนยิ้มทั้งที่ใบหน้าเริ่มเกร็งไปหมด “คุณงานยุ่ง...ฉันเข้าใจ”อัยน์นาเดินตามไปส่งสามีจนถึงระเบียงหน้าบันได จึงเห็นชัดเจนว่าเจ้าของอาคารดูรีบร้อนจริงจังแค่ไหนสมุนไพรเสริมสมรรถภาพรึ? พอนึกย้อนไปถึงการใช้ชีวิตร่วมกันในตลอดหลายเดือนมานี้แล้ว คนเป็นภรรยาก็ยกมือขึ้นกดนวดขมับเบาๆเธอไม่ได้ปวดหัว...แต่อยากดึงสติที่เหมือนใกล้จะล่องลอยเต็มทีตั้งแต่กลับมาที่เวเนเซีย กิจกรรมในช่วงเวลาส่วนตัวบนเตียงอุ่นสบายก็แปลกไปและค่อยๆ ห่างหายในที่สุดถ้าจะบอกว่าทั้งหมดเป็นเพราะไซรัสไม่แข็งแรงเฉพาะส่วน...ก็อาจจะเป็นไปได้“นายหญิง” โรสเดินเข้ามาบีบแขนเธอเบาๆ สีหน้ายิ่งกว่าหวาดวิตก “เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมหน้าซีดแบบนี้”คนโดนถามหยุดคิด ก่อนตอบ “ไม่ค่อยสบายน่ะ...สงสัยจะต้องคุยกับหมอสักหน่อย...” “ถ้าอย่างงั้น ตามหมอเลยดีไหมคะ” “...ยังก่อน” นายหญิงของอาคารก้าวขาลงบันได เดินไปตรวจสอบบัญชีนัดหมายของกิจการซามีร่าจากสถานเริ

เห็นเขายังไม่ยอมรับ เธอก็หันหลังกลับ ทำท่าจะเดินออกจากห้องไซรัสรีบพุ่งตัวตามอาจเพราะกลัวคว้าร่างภรรยาเอาไว้ไม่ได้ แทนที่จะยื้อยุดกันธรรมดาก็กลายเป็นดึงร่างอ้อนแอ้นเข้าหาอ้อมกอด“เข้าใจผิดแล้ว” ใจเขาอยากจะย้ำว่าอย่างนี้...แล้วเริ่มอธิบายแต่พอได้สบตา ได้สัมผัสเนื้อเนียนนุ่ม ได้ดึงร่างหอมกรุ่นที่โหยหาเข้าแนบชิด สติที่เคยคุมได้ดีนักหนาก็มีอันต้องขาดผึงจนได้ กว่าจะรู้ตัวร่างสูงใหญ่ก็โน้มลงบดริมฝีปากจูบภรรยาอย่างบ้าคลั่งอัยน์นาตกใจจนดวงตาเบิกโพลง ยิ่งป้องปัดขัดขืนเขาก็ยิ่งกอดกระชับร่างน้อยๆ แน่นสนิท ถึงจะมีมือคู่งามคั่นกลางแต่หน้าอกก็ยังบดเบียดเสียดสีกันจนร้อนฉ่า เผลอครู่เดียว ร่างเล็กๆ ดูบอบบางก็โดนเบียดเข้าชิดขอบโต๊ะ“อึก...”เพราะเสียงนั้น เจ้าของห้องทำงานปัดข้าวของเกะกะบนโต๊ะทิ้ง ยกร่างอ้อนแอ้นขึ้นนั่ง แทรกตัวเข้ายืนคั่นกลางหว่างขา ซุกใบหน้าลงข้างซอกคอ...“ฉันไม่ได้เบื่อ” เขาบอกเสียงแหบพร่าก่อนจูบพรมไปทั่วราวกับจะกลืนกินกันทั้งร่างปากจูบไป มือข้างหนึ่งก็เลื่อนขึ้นเขี่ยปลดกระดุมมุกเม็ดจ้อยตามแนวกระดูกสันหลังอย่างชำนิชำนาญ มืออีกข้างลดลงลูบไล้ขาเรียวงามไล่จากปลายเท้า ถลกร่นกระโปรงลื่

2.1ความลับของไซรัส­ นับตั้งแต่พาเธอกลับมาอยู่ในสถานที่ที่ชาวเวเนเซียในยามนี้เรียกกันว่า “ดินแดนของเทพเจ้า” ไซรัสงานยุ่งมาก เพิ่งจะมีช่วงครึ่งปีให้หลังมานี้ที่เขาใช้เวลาทำงานน้อยลง และมีเวลาให้เธอและลูกๆ มากขึ้น ยิ่งช่วงหนึ่งเดือนให้หลังมานี้ยิ่งพูดได้ว่าไซรัสดูจะใช้เวลากับครอบครัวเสียเกินพอดี จนลูกชายคนโตอย่างซาเมียร์อดเป็นห่วงเรื่องงานแทนบิดาไม่ได้ซาเมียร์ถึงขั้นเพิ่มชั่วโมงศึกษาเล่าเรียนให้ตัวเอง พยายามศึกษาราช-กิจ แล้วทำตัวประหนึ่งนาฬิกาบอกเวลา คอยเตือนให้ท่านพ่อผละจากท่านแม่ออกมาทำธุระปะปัง ทั้งยังคอยเดินตามท่านพ่อทุกฝีก้าว ทำราวกับกลัวว่าราชาที่ดูจะทำตัวสบายๆ มากขึ้น จะหนีหน้า ทิ้งภาระทั้งหมดให้เขาแบกรับดังที่เคยเปรยเอาไว้เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ดูท่า ท่าทางที่ไซรัสแสดงออกในช่วงนี้ จะทำให้ซาเมียร์คิดเรื่องที่บิดาเคยเปรยเอาไว้เป็นจริงเป็นจัง เจ้าลูกชายคนโตก็เลยพยายามฝึกฝนตัวเองอย่างหนัก ไม่ใช่เพื่อตามใจพ่อ...แต่เพื่อคอยควบคุมท่านพ่อของตัวเองไม่ให้ทำตามใจจนอาณาจักรวุ่นวายต่างหาก!อัยน์นามองสามีตัวเองโดนลูกชายวัยห้าขวบครึ่ง “ทูลเชิญ” ด้วยกิริยาวาจายิ่งกว่าเ

2.3ความลับของเซรีน่า ข้าเป็นธิดาคนโตของท่านพ่อและท่านแม่ นับตั้งแต่แรกเกิด ใครต่อใครต่างพูดกันว่าทุกกระเบียดนิ้วของข้าล้วนถอดแบบมาจากมารดา นั่นทำให้พวกผู้ใหญ่ยิ่งรักและเอ็นดูข้า กล่าวกันว่า ในไม่ช้าข้าจะเติบโตขึ้นเป็นยอดหญิงงาม ที่จริงแล้วข้าไม่อยากเป็นยอดหญิงงามชีวิตหญิงงามนั้นยุ่งยากไม่น้อย วัดจากการที่ท่านแม่โดนท่านพ่อก่อกวนไม่เว้นวันจนแทบจะไม่มีเวลาส่งข้าเข้านอน วัดจากการที่ท่านน้าไซคีมีผู้ส่งสารมาสู่ขอมิได้ขาด ต้องลำบากคอยหาเหตุผลที่เข้าทีมาปฏิเสธอย่างรักษาน้ำใจ และวัดจากที่ไอรีน ข้าหลวงที่รับหน้าที่ติดตามดูแลข้าโดนเหล่าองครักษ์ในวังก่อกวนไม่เว้นวันด้วยข้าวของสารพัดสารพันและดอกไม้จำนวนนับไม่ถ้วน ข้าพบว่าชีวิตของเหล่าสตรีอย่างองครักษ์หญิงทั้งหลายของข้ายังน่าพิสมัยกว่ากันเยอะ! พวกนางไม่มีใครมาก่อกวนวุ่นวาย ไม่มีใครมาคอยทำให้หนักใจ จึงมีเวลาฝึกฝนตนเองจนเก่งกาจ ข้าอยากเป็นสตรีเก่งกาจมากกว่ายอดหญิงงาม! ข้ามีความลับอย่างหนึ่งที่ท่านแม่บอกว่า...อย่าเอ็ดไป ท่านแม่ของข้าแม้จะดูอ่อนโยนใจดี ทว่าแท้จริงแล้วท่านแม่ฝึกฝนร่างกายฝึกฝนศิลปะการ