All Chapters of ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ: Chapter 191 - Chapter 200

“ผู้อาวุโสเสินไม่ต้องเกรงใจ ข้าเพียงตามน้องสาวมาเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องมากพิธี”“เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้ว” ผู้อาวุโสเสินผ่อนคลายลงมาก ตอนแรกที่ได้ยินเรื่องเกี่ยวกับทั้งสองคน ตระกูลเสินทั้งตระกูลเกือบเป็นลมกันไปหมด ยิ่งรู้ว่าพวกเขาจะเดินทางมาตระกูลเสินด้วยตนเองคนตระกูลเสินทั้งตื่นเต้น ประหม่า และลนลานเพราะกลัวว่าจะเผลอทำให้ทั้งสองท่านไม่พอใจจากนั้นทั้งสองคนและตระกูลเสินก็ได้มีการพูดคุยเพื่อทำความสนิทสนมกันอีกหลายประโยค เยว่ฉีเอ่ยพูดคุยด้วยเป็นครั้งคราว พร้อมทั้งพูดคุยสอบถามเกี่ยวกับชีวิตที่ผ่านมาของหานลั่วซานเวลาผ่านไปพอสมควร เยว่ฉีคิดว่าเพียงพอต่อการพูดเรื่องต่อไปแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า“ผู้อาวุโสเสินเรื่องกิจการร้านค้าโอสถของตระกูลเสินเตรียมการไปถึงไหนแล้วเจ้าคะ”“หน้าร้านได้มีการปรับปรุงใหม่ทั้งหมดแล้ว รวมถึงได้จัดการรวมร้านค้าพืชวิญญาณและร้านค้าโอสถเข้าด้วยกัน”“สมกับเป็นตระกูลเสินทำงานได้รวดเร็วมาก” เยว่ฉีอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม เพิ่งพูดคุยเรื่องกิจการค้าโอสถได้ไม่นาน ทุกอย่างก็พร้อมแล้ว“เช่นนั้นก็ป่าวประกาศออกไปว่า ร้านค้าโอสถตระกูลเสินมีโอสถทะลวงระดับระดับแปดออกมาขาย รวมถึงโอสถระดับอื

บุรุษสูงวัยลุกขึ้นยืน เดินไปกอดภรรยาเต็มรัก ฝ่ายถูกกอดเผยสีหน้างงงวยเล็กน้อย ยกมือขึ้นกอดเอวสามี“มีเรื่องอันใดหรือ? ท่าทางท่านพี่แปลกไป”“ไม่มี” เอ่ยปฏิเสธ ก่อนเอ่ยถามออกไปว่า “น้องหญิงวันนี้เจ้ามีแผนจะออกไปที่ใดหรือไม่? หากไม่ไปเดินเล่นร้านค้าอาวุธวิญญาณหรือไม่ก็ร้านค้าสัตว์อสูรกับพี่ดีไหม?” คนถูกถามเอียงคอมอง สามีแปลกไปจริง บรรยากาศ สีหน้า น้ำเสียงล้วนเต็มไปด้วยความสุข ราวกับมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้น“ท่านพี่มีเรื่องดีเกิดขึ้นใช่หรือไม่? เพียงแต่ไม่ยอมบอกน้อง”เขาถอนหายใจยิ้ม ๆ “มีเรื่องดีเกิดขึ้นจริง เทียนหลินของพวกเราพบนักหลอมโอสถเก่งกาจผู้หนึ่ง รบกวนพวกเราช่วยเตรียมของขวัญต้อนรับด้วย” เขาโกหกหากภรรยารู้ว่าพบบุตรสาวแล้ว ด้วยนิสัยของนางจะต้องรีบเดินทางไปยังดินแดนระดับกลางทันที และนั่นอาจทำให้บุตรสาวเกิดอันตรายถึงจะรู้ว่า เมื่อบุตรสาวก้าวเท้าลงบนพื้นดินของดินแดนระดับสูงจะต้องพบเจออันตรายเป็นแน่ แต่การพบเจออันตรายในที่ของตน ย่อมดีกว่าพบเจออันตรายในที่ที่คนของตนมีอย่างจำกัดหากจะมีการเผชิญหน้า รอให้มาถึงดินแดนระดับสูงก่อนย่อมดีกว่า“นักหลอมโอสถหรือ? เยว่ฉีของพวกเราก็เป็นนักหลอมโอสถ” ดว

พวกเขากลับมาแล้วทันทีที่กลับมาถึง หานลั่วซานก็วิ่งมาดึงแขนทั้งสองคนไปห้องตนเองทันทีผู้ใหญ่ที่เหลือต่างมองหน้ากัน ก่อนจะเดินตามหลังคนทั้งสามไปติด ๆ“ลั่วซานใจเย็น ๆ เดี๋ยวจะหกล้ม” เยว่ฉีเอ่ยเตือน เด็กชายตัวน้อยเผยความตื่นเต้นออกมาจนอดไม่อยู่ปล่อยมือจากคนทั้งสอง หันหน้ามาหา“พี่สะใภ้จะฟักแล้วใกล้ฟักแล้ว!!”ทั้งสองคนมองสีหน้าเด็กชายตัวน้อยยิ้ม ๆ ก้าวยาว ๆ ตามหลังไปหลายเดือนที่ผ่านมา หานลั่วซานเฝ้าส่งพลังปราณเข้าไปในไข่ ประคบประหงมดูแลอย่างดี คอยดูแลไข่ใบน้อยไม่ต่างจากคนในครอบครัว พอคิดว่าอีกไม่นานเจ้าตัวน้อยที่ตนคอยให้ความสำคัญจะออกมาจากไข่จึงอดตื่นเต้นไม่ได้“พี่สะใภ้ พี่ใหญ่ทางนี้ขอรับ” เด็กชายตัวน้อยเดินนำไปยังเรือนหลังหนึ่งเพราะเยว่ฉีและสามีอาศัยอยู่ที่สำนักเซียนหลงเป็นส่วนใหญ่ เรือนที่เคยเป็นของทั้งสองจึงถูกปล่อยทิ้งไว้ เด็กชายตัวน้อยซึ่งแต่เดิมอาศัยอยู่ในเรือนด้วยกันก็ได้ย้ายไปอาศัยเรือนบิดามารดาเสินเทียนผู้ใหญ่ทั้งสองเอ็นดูและรักใคร่หานลั่วซานมาก ทุกวันนี้เด็กชายตัวน้อยแทบจะไม่ต่างจากบุตรคนเล็กของพวกเขาแม้จะย้ายไปนอนเรือนสองสามีภรรยาเสิน แต่เรือนที่หานลั่วซานใช้ฟักไข่กลับเป

หลังจากวันนั้นเวลาก็ล่วงเลยผ่านมานานหลายเดือน ไก่น้อยถูกเลี้ยงดูร่วมกับหานลั่วซาน ภายใต้การดูแลของสองสามีภรรยาตระกูลเสินนับวันเด็กชายตัวน้อยก็ยิ่งเป็นที่ชื่นชอบและได้รับความเอ็นดู รวมถึงได้รับความรักอย่างล้นหลามวันนั้นหลังรับรู้ว่าสัตว์อสูรของหานลั่วซานเป็นถึงสัตว์อสูรสายเลือดจอมอสูร เยว่ฉีก็ได้มอบหยกวิญญาณ ศิลาวิญญาณ โอสถ และหญ้าวิญญาณที่จำเป็นต่อการฝึกฝนให้เด็กชายตัวน้อยเก็บไว้หานลั่วซานที่นางรู้จักครั้งแรกกับหานลั่วซานตอนนี้ยังคงเป็นเด็กน้อยน่ารักยิ้มแย้มเช่นเดิม ส่วนที่แตกต่างมีเพียงความรับผิดชอบและความนึกคิดที่ดูโตขึ้นกว่าเดิมหลายส่วน ทำเอาเยว่ฉีพึงพอใจในตัวน้องชายสามีคนนี้มากเด็กน้อยกำลังเติบโตขึ้นอย่างงดงามภายใต้ผู้ใหญ่ที่พร้อมมอบความรักให้ภายในเรือนนอนซึ่งถูกทิ้งร้างมานาน บนเตียงนอนหลังใหญ่ บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งนอนตะแคงข้าง เท้าใบหน้าบนหลังมือจ้องมองภรรยาที่นอนหลับสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมออยู่ข้างกายสายตาอบอุ่นพิจารณาใบหน้างดงาม แพขนตางอนยาว ริมฝีปากบวมเจ่อจากบทรักหอมหวานที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ลาดไหล่ขาวเนียนละเอียดถูกแต่งแต้มด้วยรอยจ้ำสีเลือด ซึ่งโผล่พ้นผ้าห่มออกมาคนที่หลับ

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเยว่ฉีและสามีใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกปราณ ถึงจะขึ้นมาเป็นผู้ฝึกปราณขั้นปรมาจารย์ และนักหลอมโอสถขั้นเก้าแล้ว พวกเขาก็ไม่เคยหย่อนยานการฝึกฝนและความพยายามตลอดช่วงที่ผ่านมาก็เห็นผล ในที่สุดหานลั่วอี้ก็ก้าวขึ้นมาเป็นผู้ฝึกปราณขั้นเซียนระดับต้น เยว่ฉีกลายเป็นนักหลอมโอสถขั้นปรมาจารย์แล้ว“ภรรยาเก่งมาก” ชายหนุ่มเอ่ยชมหลังคนนั่งบนเตียงลืมตาขึ้นจากสมาธิสายตางดงามมองมาพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ หานลั่วอี้หยัดตัวลุกขึ้น ก้าวเดินเข้าไปใกล้“เป็นเช่นไรบ้าง” เอ่ยถามพร้อมฝ่ามือแนบบนแก้มเนียนคนถูกถามเงยหน้าขึ้นมอง เผยยิ้มเล็กน้อย“รู้สึกดีมาก พลังปราณและพลังจิตเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมถึงสี่เท่า ข้าเข้าใจแล้วว่าเหตุใดผู้ฝึกปราณมากมายถึงได้ต้องการแข็งแกร่งขึ้น”ตอนเลื่อนขั้นจากขั้นหนึ่งมาขั้นสอง หรือขั้นแปดมาขั้นเก้า พลังเพิ่มขึ้นมากเหมือนกันก็จริง แต่เมื่อเทียบกับขั้นเก้ามาขั้นปรมาจารย์พลังที่เพิ่มขึ้นมากลับเทียบเท่าพลังขั้นเก้าสี่คนรวมกัน“ดีแล้ว” ชายหนุ่มตอบพร้อมโน้มหน้าเข้าไปใกล้เยว่ฉีไม่ปฏิเสธการกระทำสนิทสนม สองแขนยกขึ้นโอบรอบคอสามี ยืดตัวขึ้นแนบริมฝีปากเข้าด้วยกันคนด้านบนโน้มตัว