ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ のすべてのチャプター: チャプター 241 - チャプター 250

“เจ้าลืมสัญญาที่พ่อเจ้าให้กับพวกข้าไว้แล้วหรือ นางคือคนที่จะกลายเป็นของนายท่านเจ้าไม่มีสิทธิ์สังหารนาง!!!”“คนที่พวกเจ้าพูดด้วยคือบิดาข้าหาใช่ข้า ข้าจะนำร่างของมันไปเซ่นไหว้หมิงเยว่เหริน!!”ดวงตางดงามเผยแววเศร้าโศก หากเลือกได้นางไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นเลย เพราะความสูญเสียไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใครล้วนยากจะยอมรับหากไม่เลือกเดินทางผิดตั้งแต่แรก เรื่องราวคงไม่ออกมาเช่นนี้เยว่ฉีจ้องตาอีกฝ่าย ต้องการจบความแค้นลงภายในวันนี้ในเมื่อรู้แล้วก็ไม่อาจปล่อยไปได้ ถึงอย่างไรครอบครัวหมิงเทียนหยางกับครอบครัวนางคงได้เปิดศึกกันสักวันท่านอาผู้นั้นยังติดต่อกับบุรุษคนนั้นอยู่ เช่นนั้นแล้วจนกว่านางจะถูกอีกฝ่ายจับไป เขาจะต้องไม่ยอมปล่อยไปแน่ รวมถึงหลังออกไปนอกดินแดนลับหลังอีกฝ่ายรู้เรื่องภายใน เรื่องราวคงวุ่นวายมากกว่าเดิมหมิงเทียนหยางไม่มีความคิดจะทำตามแผนที่วางไว้ ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าหาเยว่ฉี ในมือถือดาบน้ำแข็งเล่มหนึ่งดาบไฟปรากฏขึ้นบนมือเยว่ฉี เตะเท้าพุ่งตัวเข้าหาหมิงเทียนหยางดาบทั้งสองเข้าปะทะกัน ความรุนแรงส่งผลให้เกิดคลื่นสะท้อนออกมารอบตัวคนทั้งคู่ เยว่ฉีใช้แรงดันอีกฝ่ายให้ถอยหลังกลับไปพละ

ความกดดันอันมหาศาล บรรยากาศเย็นยะเยือก สายลมเย็นพัดผ่านใบหน้ากลุ่มควันสีดำเริ่มขยายออกเป็นวงกว้าง ทุกที่ที่ควันสัมผัส ความมีชีวิตชีวาจะถูกกลืนกิน เหลือไว้เพียงสภาพเหี่ยวเฉาคนทั้งห้ากลืนน้ำลายลงคอ ขยับขาก้าวถอยหลังด้วยความยากลำบาก บรรยากาศหนาวเย็นเสียดแทงลึกเข้าไปถึงกระดูก พลังมหาศาลที่สัมผัสได้พาให้เม็ดเหงื่อผุดผายตามใบหน้าระดับความกดดันของพลังที่ไม่อาจสัมผัสได้ ราวกับมีปราการใหญ่ยักษ์ยากจะหยั่งถึงปรากฏขึ้นตรงหน้าสายตาห้าคู่จับจ้องไปยังจุดศูนย์กลาง จดจ้องกลุ่มควันไม่วางตานักหลอมโอสถเพียงหนึ่งเดียวแผ่ขยายพลังออกไป ตรวจสอบการเคลื่อนไหวภายในกร๊อบ แกร๊บเสียงคล้ายกระดูกหักดังขึ้น สิ่งที่มองเห็นผ่านพลังจิตคือของเหลวสีดำเหนียวหนืด ค่อย ๆ ก่อตัวรวมเป็นหนึ่งเดียวภาพเหตุการณ์ทุกอย่างถูกส่งไปยังคนทั้งสี่ผ่านคาถาเชื่อมต่อประสานจิตเชื่อมต่อนัยน์ตา ทุกอย่างที่นางเห็นพวกเขาจะมองเห็นด้วย เช่นเดียวกับทุกอย่างที่พวกเขามองเห็นจะถูกส่งต่อมายังนาง ก่อนจะกระจายไปยังคนทั้งหมดในรัศมีที่พลังจิตส่งไปถึงพูดง่าย ๆ ก็คือดวงตาทั้งห้าเชื่อมต่อเข้าด้วยกันแล้ว“นะ...นั้นมันอะไรกันเนี่ย!!” เสินเทียนตื่นตระหน

ความเร็วดุจสายฟ้าพุ่งตัวเข้าหาคนทั้งห้า หมิงเทียนหยางเลือกจัดการคนที่เคลื่อนไหวช้าสุดก่อนเป็นคนแรกหวานเว่ยถูกชายน่ากลัวพุ่งตัวเข้าใส่ อีกฝ่ายตวัดฝ่าเท้าเตะนางกระแทกเข้ากับต้นไม้ด้านข้าง ก่อนจะพุ่งตัวเข้าหาเสินเทียน ชายหนุ่มถูกจับแขนเหวี่ยงทุ่มลงพื้น ทั้งสองคนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ควักโอสถยัดเข้าปาก แล้วตามหลังไปติด ๆหานลั่วอี้มองเห็นสิ่งที่เกิดด้านหลังจากคาถาของภรรยา ชายหนุ่มรวมพลังไว้ที่มือ ก่อนจะหันหลังกลับไป ซัดคมเคี้ยววายุเข้าใส่ศัตรูอีกฝ่ายทำเพียงยกมือขึ้นปล่อยพลังเข้าสกัดการโจมตีไม่ถึงครึ่งเฟิน (30 วินาที) หมิงเทียนหยางก็เข้าประมือกับชายหนุ่มแล้วทุกคนหยุดถอยหนีเยว่ฉีหันหลังกลับมานั่งตัวตรงบนหลังเจ้าเสือ มองพี่ชายและสามีกำลังประมือกับศัตรู ฝีมือของทั้งคู่ดูแล้วคล้ายรับมือได้ แต่ความจริงไม่ใช่พลังในกายหมิงเทียนหยางเมื่อนำมาเทียบกันแล้วนั้นสูงกว่ามาก“เจ้าเสือมองให้ดี คอยสนับสนุนทั้งสองคน” นางสั่งพร้อมกระจายพลังจิตเคลื่อนเข้าไปใกล้ศัตรู ทว่าในจังหวะที่พลังเข้าใกล้พอจะสัมผัสตัวของอีกฝ่าย ฝ่ายนั้นกลับหันขวับมองมาแล้วระเบิดพลัง คลื่นสะท้อนจากการระเบิดพลังส่งผลให้พลังจิตของนาง

“จะทำร้ายนางข้ามศพข้าไปก่อน!!”“หึ...รักกันดีเหลือเกิน” หมิงเทียนหยางเอ่ยพร้อมเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนกล่าว “รู้อะไรไหม? วิญญาณมนุษย์จะหอมหวานที่สุดเวลาใด?”หานลั่วอี้ไม่คิดจะต่อความยาวกับอีกฝ่าย ปล่อยกระบวนท่าออกไปทันทีหมิงเทียนหยางรู้ทัน ปัดป้องการโจมตีและโต้ตอบกลับมา เขามองสีหน้าจริงจังของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกชอบใจ ตื่นเต้นยินดี ราวกับเข้าใจความรู้สึกของมนุษย์ทั้งที่ความจริงแล้วไม่เข้าใจเลยสักนิด สิ่งที่มันเข้าใจมีเพียงความกระหายอยากเท่านั้นกลืนกินจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ กลืนกินความสามารถของผู้คน และกลืนกินความหวาดกลัวยิ่งในตัวคนผู้นั้นมีพลังงานด้านลบมากเท่าใด มันจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้นระหว่างที่ทั้งสองกำลังประมือกันอยู่ คนที่เหลือก็หาทางเข้าสนับสนุนเยว่ฉียืนอยู่แนวหลัง แผ่พลังจิตออกไปโดยรอบ เชื่อมต่อดวงตาเข้าด้วยกันอีกครั้งการเชื่อมต่อพลังจิตกับผู้คนมากมายเช่นนี้กินพลังนางไม่น้อย แต่เพื่อความปลอดภัยและการต่อสู้ที่เข้าขากันนางจำเป็นต้องทำนางไม่อยากให้เกิดการสูญเสียมากเกินไปเมื่อสายตาเชื่อมต่อ สิ่งที่หานลั่วอี้เห็นพวกเขาก็จะเห็นด้วย ทำให้มองเห็นช่องว่างที่พอจะเข้าไปแทรกในก

ไม่มีใครรู้ว่าระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้น รู้ตัวอีกทีความปั่นป่วนมากมายได้หายไปแล้ว ภาพสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะหยุดนิ่งคือภาพหานลั่วอี้ถูกโจมตีจนหน้าอกทะลุทว่าตอนนี้สิ่งที่พวกเขาเห็นคือหานลั่วอี้ที่นอนหลับสนิทบนพื้น เสื้อผ้าเต็มไปด้วยเลือดแต่กับไม่มีบาดแผลที่ส่งผลอันตรายถึงชีวิตข้างกันนั้นคือเยว่ฉี นางนอนหลับสนิทสองมือประสานเข้าด้วยกัน เสือเขี้ยวดาบสัตว์อสูรตนใหม่ของหญิงสาวนั่งอยู่ข้างกายคอยปกป้องผู้เป็นเจ้านายไส้เดือนน้อยทั้งสองเมื่อรับรู้ถึงพลังที่เหนือกว่าและได้พูดคุย เคลื่อนตัวมาลอยวนรอบตัวคนทั้งคู่ ก่อนจะลอยไปนอนแหมะบนศีรษะเจ้าเสือ สีหน้าพวกมันหากสังเกตให้ดีจะรู้ว่ากำลังเป็นกังวลไม่มีใครอธิบายได้ว่าระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้น ก่อนทุกอย่างหยุดชะงักไปพวกเขาเห็นกับตาว่าหานลั่วอี้ถูกแทงทะลุหน้าอกไปแล้ว จะบอกว่าเรื่องที่เห็นเป็นเพียงฝันตื่นหนึ่งก็ไม่ใช่ ในเมื่อร่องรอยน่าสงสัยยังคงอยู่ทว่าไม่ว่าจะสงสัยมากเพียงใดก็ไม่มีใครสามารถให้คำตอบได้“ดีแล้วไม่ใช่หรือ? แม้จะไม่ทราบว่าใครช่วยเหลือ แต่อย่างน้อยพวกเราก็ปลอดภัย” เสินเทียนเอ่ยขัดบรรยากาศแปลก ๆ รอบตัว พวกเขาได้ย้ายออกห่างจากจุดต่อสู้กลับมายัง