“ภรรยาวันนี้อากาศดีไม่น้อยเลย เราออกไปรับลมด้านนอกกันดีหรือไม่” หานลั่วอี้เอ่ยกับคนบนเตียง เป็นเวลากว่าสิบปีแล้วที่นางนอนหลับสนิทไม่ยอมลืมตาขึ้นมาถึงอย่างนั้นเขาก็ยังอดทนรอได้เสมอ รอให้ภรรยานอนพักจนหายเหนื่อยแล้วตื่นขึ้นมาเคียงข้างเขาอีกครั้งวันนั้นหลังกอดอีกคนเอาไว้ในอ้อมกอด ชายหนุ่มยอมรับว่าไม่มีวันใดไม่รู้สึกเศร้าโศก เขาจมอยู่บนความรู้สึกผิดและความเสียใจเช่นนั้นเป็นเวลานานร่วมเดือน และในวันที่คิดว่าควรปล่อยภรรยาไปได้แล้วหัวใจที่สงบนิ่งมานานพลันขยับขึ้นมาอีกครั้งลมหายใจแผ่วเบาเป่ารินลดข้างแก้มทำชายหนุ่มนิ่งงันไปชั่วขณะ หลังตั้งสติได้และตรวจสอบดู ทำให้ได้รู้ว่านางกลับมามีลมหายใจอีกครั้งตอนนั้นโลกทั้งใบพลันสว่างจ้าขึ้นมา ภาพตรงหน้าซึ่งเคยพล่าเรือนส่องประกายขึ้นมาอีกครั้งหานลั่วอี้ตรวจลมหายใจและชีพจรอยู่หลายครั้ง ต้องการยืนยันว่าสิ่งที่รู้สึกไม่ใช้ความฝันและนั่นทำให้เขาเห็นว่า สัญลักษณ์บนหลังมือภรรยาหายไป ช่วงเดียวกับที่นางกลับมามีลมหายใจชายหนุ่มไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขาไม่คิดเสาะหาความจริงของเหตุการณ์ในตอนนั้น แม้เรื่องที่เกิดขึ้นจะน่าเหลือเชื่อมากขนาดไหนก็ตาม แต่หากเรื
最終更新日 : 2025-12-05
